De verhuurder van onze woning is inmiddels een grote woningcorporatie en is zo geworden door het fuseren van mijn voorgaande verhuurder, die ook eerder al eens fuseerde met een verhuurder. Mijn verhuurder verhuurd de voormalige van Hattum vakantiewoningen en heeft een bepaalde kijk op het een en ander. Zo wil de verhuurder dat de tuinen van de 10 woningen er min of meer uitzien zoals de onderstaande tuin, wat in hun ogen netjes en uitnodigend voor het dorp is. De woningen staan niet in het dorp maar aan de doorgaande weg naar het dorp toe en daarom enigszins gezichtsbepalend volgens de woningcorporatie. Samen met de buurvrouw redden we het al zo lang als mogelijk om de bovenstaande tuin te hebben. De voortuin van de buurvrouw gaat op in die van ons. Een oase voor insecten dus. Ook ons achtererf is een paradijs voor alle insecten, vogels, de kippen en onszelf….
Burnt
Vanochtend vroeg kreeg ik een telefoontje van de aannemer die in opdracht van de verhuurder onder andere naar de mechanische ventilatie moest kijken en daar een oplossing voor moest vinden. Ze hebben er vandaag niets aan gedaan in ieder geval, maar ze hebben het over isolatie op het zoldervloertje leggen. Rubbers ging niet helpen volgens de mannen. De lekkage aan de dakkapel waar de opzichter van de verhuurder niet in geloofde is gevonden en hopelijk verholpen. Het was even afwachten zeiden ze, maar een goeie kans dat het probleem gemaakt is. Die gasten lopen gewoon met digitale camera’s tegenwoordig en een lek is zo gevonden. Nu zaten er aan de dakkapel meer dan 10. En de verhuurder maar roepen dat het niet kan.Die 2 bouwvakkers konden hele verhalen vertellen over de opzichter van de verhuurder. Allemaal negatief, en er is volgens hun geen een huurder die tevreden is over die…
Over water en zo
Ik ben vaak aan het water te vinden. Meestal zout water, soms brak water, soms zoet water. De watergangen hier in de polder vloeien regenwater af richting de zee, en is ondrinkbaar vanwege mest en gebruikte pesticiden op het land. Zeeland heeft namelijk weinig natuur maar bestaat voor een groot deel uit langbouwgrond, boomgaarden, en industrie. Het beetje natuur om het Veerse meer heen kun je geen serieuze natuur noemen, en de boswachterij op West-Schouwen is in de afgelopen 30 jaar ook dramatisch achteruitgegaan. De boeren hier willen het grondwaterpeil zo laag mogelijk houden omdat ze groot groter grootse landbouwmachines hebben die het land niet op kunnen als de klei een beetje vochtig is. Op 14 augustus plaatste ik een van mijn minst populaire schrijfsels van de laatste jaren. Normaal geef ik niets om cijfers -dat wil zeggen dat ik er nooit over schrijf- maar het is soms interessant dat…
Zondag
Omdat er wat klusjes op het programma staan komende week die een behoorlijke inspanning vergen, heb ik me vandaag van mijn beste kant laten zien wat betreft rustig aan doen. Behalve wat rondjes lopen met Bentley, wassen -want de zon scheen-, en eten maken, heb ik niets gedaan wat inspanning vergde. Oh ja, wel, ik heb gesport vanmorgen, maar dat is vaste prik op zondagochtend en reken ik niet echt mee. Vanmiddag een tijdje gebeeldbeld met de tegenpartij. Daarna zijn we weer ons eigen ding gaan doen en spreken we elkaar vanavond weer. 16 of 18 april komen ze weer deze kant op. In ieder geval rond die tijd. Zijn ze mooi op tijd – of te vroeg- om mee te maken dat het hele dorp weer veranderd in een grote rommelmarkt. Vreselijk trend vind ik dat. Je ziet het overal, hele dorpen die voor een dag in een rommelmarkt…
Winterslaap
Het zal niemand ontgaan zijn dat er heel wat hemelwater valt. Tenzij je een winterslaap houdt kan het je niet ontgaan. Ik kan kiezen, binnenblijven en Bentley in de tuin gooien, of gewoon gaan lopen. Het is bijna altijd dat laatste. Gistermiddag ook weer richting het water en even lekker uitwaaien. Of was het letterlijk uitwaaien? Feit is dat na een wandeling in storm en regen je bijna niet meer weet wat je voor- en achterkant is, en het heerlijk thuiskomen is. Voor vandaag had ik allerlei plannen om binnen te doen, maar ik had een rare dag. Ik lag tot half 10 op bed, en kwam erg moeilijk op gang. Erg moe ook, dus ik heb het rustig gehouden. Een winterslaap klinkt soms nog niet zo verkeerd.
Mijn bijrijder en ik
Te leuk om niet te delen natuurlijk. Bentley rijdt graag mee met de auto. Gelukkig maar want hij heeft geen keus. Ik neem hem namelijk zo goed als bijna altijd mee. Buitenom dat hij graag door de voorruit of zijruit meekijkt, houdt hij mij ook goed in e gaten. Natuurlijk zorg ik ervoor dat er niets te klagen valt over mijn rijstijl. Als hij even moet wachten in de auto gaat hij op de achterbank of op de hoedenplank liggen. Op de hoedenplank ligt hij trouwens ook graag tijdens ritjes. Voor de mensen die het zich afvragen: Bentley heeft een eigen speciale hondengordel. Mocht er iets gebeuren is hij zo veilig als mogelijk is. Hij wordt niet gekatapulteerd. Best grappig. Vroeger als kind droomde ik altijd van een hond die meereed. De diverse honden die ik, en wij hadden voor ik Bentley kreeg, deden het geen van allen op deze…
Hoe gaat het trouwens met je kippen, John?
Riep er iemand ‘Hoe gaat het trouwens met je kippen, John?’ Nou, dat kan ik wel vertellen en laten zien. Ik moest even een foto maken van de stam van de vlierbes die hierachter staat om door te sturen naar mijn wederhelft. De vlierbes is helemaal aan het wegteren. De vlierbes doet het verder nog wel, want vol in knop, maar de struik zal er geen 5 jaar meer staan vrees ik. We hebben er nog meer, dus geen nood aan de man. Maar het verschil met de andere vlierbesstruiken die we hebben is duidelijk zichtbaar. De andere zijn al over hun knopstatus heen en hebben al blad. Afijn, de kippen, daar ging het om. Zoals je ziet supernieuwsgierig. Vooral deze mevrouw hier op de voorgrond. Ik kan haar trouwens fluiten als ze in de boomgaard rondscharrelt. Binnen no time staat ze bij me. Helaas bewegen ze ook enorm veel…