Morgen wordt ik tachtig,

ik sprak een man van 81 (ik schatte hem op 7o) laatst bij het ziekenhuis. hij zette mij (ook) aan het denken. het leven is te kort om het niet te leven!

@Redstar
Ik had nu wat meer tijd om reacties mee te lezen en annemiek zegt eigenlijk precies wat ik bedoel maar d?n van uit haar eigen ervaring ,heel knap als je zelf “het lek hebt gevonden” in zo’n situatie !

@ Nick, Zo is het idd vaak ja..

@ Henk, Er moet altijd balans zijn, maar als dat er niet is gaat er een kalknagel klem zitten

@ Billy, Jouw log lijkt idd een vervolg op dit log. Zulke dingen gebeuren ja… we moeten respect hebben voor een ieder zijn keus..

@ Plato, Ik weet het niet. EN het maakt me verder niet echt veel uit. Ik heb net echt een band met die vrouw, maar het is rot als iemand geen stappen neemt om het eiegn leven in te richten.

dit lijkt wel een aanvulling op mijn logje, Redstar…

😉

Mensen doen vaak wat ze niet willen, jaar in en jaar uit

Soms zou je mensen om de oren willen slaan om hun tot ‘leven’ te dwingen…

helemaal met je eens!
als dit in het begin van de relatie zo al is, dan heb ik een hard hoofd voor de toekomst…hoe ver ga je in je (wensen) weg cijferen…???
grtz

@ Lin, miscchien, maar volgende keer mer als twee woorden graag..

@ Leibele, Het is idd triest, maar het schijnt nogal te gebeuren.

@ Mikelodeon, Nee, idd.. Wie is iemand om een ander te stoppen in dat wat die persoon wil doen..

@ Mannie, Nee, het lijkt me voor beiden een ongezonde situatie..

@ Terrebel, Oerhollands!

@ Chantal, Absoluut!

@ Riet, Tuurlijk gebeurd dat ook. Maar dat is hoe dan ook een ongezonde situatie die jij beschreef. Maar deze vrouw is erg onzeker denk ik, en mss moet ze gewoon nog langer alleen blijven om een en ander te leren..

@ Belinda, Juist, en in dat ene leven nu, moet je doen wat je wil doen, en je eigen kut voelen door beperkingen van een ander schiet niet op

@ Mya, thanks, ja, dit is zeker een ingkleurd verhaal, en is ook maar een klein stukje verhaal van het gehele gesprek. Het verloopt al van oudsher in veel traditionel gezinnen op deze manier.. maar dat verandert idd langzaam aan..

@ Wil, precies, zogenaamde liefde is dat ja. Hoe kan je als je van iemand houd die persoon tegenhouden.. Ik hoop dat ze een beetje nadenkt, en juiste richtingen gaat zoeken. En als ze de relatie voortzet, voor haarzelf opkomt..

Mooi logje redstar ! Weet je dit is een dik ingekleurd verhaal, die mss vergroot weergeeft omdat het er zo dik opligt, maar in veel gezinnen verloopt het zo , soms onbewust en meer subtiel.. maar vrijheid wordt belemmerd als individu. Door de veranderingen op aarde gaat dit phenomeen steeds meer drukken , dat merk je zie je, voel je om je heen. Eigenlijk voel ik hier ene beetje een noodkreet van deze vrouw , want ze geeft het zelf aan , weliswaar in de omgekeerde vorm , maar ze geeft het zelf aan -> “dat is toch wel normaal ? “alsof ze reeds weet dat het niet normaal is , dat is al de eerste stap tot bewustwording volgens mij. Je hebt goed gereageerd vind ik . Soms hebben die mensen net een klankbord nodig ..want ergens voel je zoiets , er klopt iets niet. Freedom for all ! :-))) Groetjessssss

De waarheid ligt meestal in het midden .
je hebt vrouwen ( mannen trouwens ook hoor ) die zich op deze manier indekken voor hun eigen gebrek aan zelfontplooiing . Op deze manier is ze slachtoffer inplaats van “loozer” en hoeft geen dingen te ondernemen waar ze onzeker over is ,( niet dat ze zich bewust zal zijn dat ze dit doet ) .
Dit soort vrouwen zou “alleenstaand” meestal ook weinig ondernemen van alle zaken die nu zo begeerlijk lijken.
Maar we zijn nou eenmaal niet allemaal hetzelfde en als zij zo kan overleven is dat ook een manier .

Het gaat dan, neem ik aan- niet om een traditioneel Moslim of Katholiek of Baptistisch stel? Hopelijk beseft die man dat hij een potenti?le tijdbom heeft geschapen.

uit het leven en hart gegrepen. Niemand mag een ander belemmeren in wat die persoon wil doen. het is pijnlijk om te zien hoe mensen soms hun keuzes maken. Je bent echter zelf de enige die die keuzes kan maken. keer op keer misschien dezelfde fout makend tot het moment dat je het door hebt en leert…

wijze woorden

Weet je, die vrouw had ik kunnen zijn. Ik weet nu dat mijn mand dingen niet leuk vond en dat ik toen maar meteen besliste om ze dan maar niet te doen, te nemen, te volgen…. En ik bleef natuurlijk wel mopperig doen. Jaren aan een stuk. Ondertussen liet ie blijken wat hij wel graag had dat ik deed. En dus begon ik te doen wat ie graag had. En ik bleef natuurlijk wel mopperen… ook jaren aan een stuk.
Tot ik op een dag vertelde dat ik iets helemaal anders wilde doen/hebben/leren/kunnen. Zijn wereld stond op wankelen, want ik had dit nooit zo expliciet gezegd. Hij dacht dat ik hetzelfde dacht, wilde, hoopte, enz.
Ondertussen zijn we nog altijd samen. Ik doe nu wat ik graag doe en hij is blij dat ik geniet. Dus de mopperkont is verdwenen. Ik wil maar zeggen, veel mensen vinden zo’n relatie te stom om voort te zetten, vanwege zijn gedrag. En blijkbaar begrijpt iemand zelden dat het probleem bij de vrouw de vrouw kan liggen. Als zij in het willen blijft hangen, in plaats van het zeggen dat ze iets graag en met hart en ziel doet, dan denkt die vent, dat ze niet hard genoeg wil. Misschien weet hij wel helemaal niet wat zij wil, misschien heeft zij zelf niet eens door wat ze werkelijk wil. (dat wist ik toen eigenlijk ook nog niet….)

Altijd moeilijk zoiets. Veel mensen gaan veel te lang door omdat ze bang zijn om alleen te zijn. Ik denk dat wat jij gezegd hebt wel goed is. Misschien denkt ze er over na en doet ze er wat mee.

Na B komt C zeggen. Als er geprobeerd is om in goed overleg te komen tot een opstelling waarin beiden tot hun recht komen, maar dit lukt niet, dan komt punt C aan de orde.De knoop door hakken en alleen verder gaan.

Soms moet je blij zijn met wat je hebt… Ook al lever je daar voor in. Het leven bestaat uit keuzes.

@ Petronella, Ja een gesprek dat ik gister had. Sommige mensen zien het niet op de een of andere manier..

@ Ria, Mijn foto’s zijn niet aanklikbaar ;-)Naief of niet, sommige mensen zijn niet zo wereldwijs als jou. Ik zal er dan ook zeker niet op neer kijken. Me bemoeien met iemand zijn/haar relatie doe ik zeker niet, maar mijn menig vertellen, als men mij iets zegt wel!

Triest verhaal. Echt gebeurd? Ik weet dat je heel lang kunt proberen iemand het naar de zin te maken, maar soms wordt dat niet eens opgemerkt. Dan sta je met lege handen, want dan heb je er niets mee bereikt. Alleen een heleboel dingen gelaten … voor wat?