Vanochtend werd ik wakker en tijdens het wakker worden bedacht ik me dat ik alles wel geschreven heb op mijn blog. Dit jaar 10 jaar op dit domein. Daarvoor op web streepje log (wie ken het nog?) Geboren uit noodzaak omdat ik toen gebonden was aan bed.
Over alles schrijven kan natuurlijk niet. Er blijven dingen gebeuren. Ik blijf dingen zien. Ik blijf vragen krijgen zoals vandaag.
Wat heb jij nu aan? Oh gewoon, kleren zoals je ziet. Ja maar wat een combinatie qua kleuren. Wat? Wat maakt het uit? Ik ben toch thuis? En trouwens, zelfs als ik er op uit moet zou ik dit gerust dragen. Wat maakt het uit? Blauw en groen gaan prima samen. Nou gewoon? ja eigenlijk heb je gelijk. Natuurlijk heb ik dat.
Ik bedoel maar. Er valt altijd wel wat te schrijven. Maar toch. Zo blog ik niet meer als ik geen tijd heb. Dat was voorheen anders, en ik zie het bij collega bloggers. Die blijven door gaan. Zelfs al hebben ze geen tijd.
Dus ik had een beetje het ?de koek is op gevoel? vandaag.
Maar ja, toen waaide er hier een muurtje voor helft om op het erf en bedacht ik me later vandaag dat ik daar dan weer wel over kon loggen. Of dat de tegenpartij ziek is. En mijn buren. Ik dus niet. Een geluk voor iedereen denk ik zo.
29 Comments
Dennis
January 13, 2015 at 10:49Soms is de koek gewoon idd op. Maar er komt altijd wel weer nieuwe, en anders gewoon even naar de winkel gaan hehe. Hopelijk blog je nog wel een tijd door, zou zonde zijn om je originele blog verloren te zien gaan!
Jolie
January 11, 2015 at 23:45Hmm, zo’n kleding-vraag kreeg ik gisteren ook.. Van m’n moeder dan 😉 Ze blijven het vragen h?, al ben je stokoud 🙂
Jee, is de ondergang van web streepje log al zo lang geleden..? Of was jij al voor de ondergang weggegaan.. Verstandig!
En het moet inderdaad geen must worden. Noch lezen, noch schrijven, dat realiseer ik me ook wel ‘ns.
Mirjam Kakelbont
January 11, 2015 at 17:21Ik heb ook vaak dat ik niets meer weet om over te bloggen. Daar tegenover heb ik momenten dat ik zoveel heb dat ik niet weer waar ik als eerste over zal schrijven. Een mens zit raar in elkaar. Een ding weet ik wel: als bloggen aanvoelt als een verplichting, stop ik er mee.
Even was ik bang dat je met bloggen zou stoppen, maar dat is gelukkig nog niet aan de orde, lees ik. Mijn dank aan je muurtje!
Liefs Kakel
John
January 11, 2015 at 18:01Nee, zover is het nog niet. Het was slechts een ?de koek is op gevoel? moment. Als de koek echt op is dan stop ik ook echt.
ria
January 11, 2015 at 14:58Een mens vertelt niet meer dan hij kwijt wil of kan. En soms val er gewoon niets te vertellen, behalve dat het hard waait 😀
Paul
January 11, 2015 at 13:22Ik irriteer me juist aan die bloggers die toch schrijven als er niets meer te melden is. Dus als de koek op is, moet je kappen. Al zie ik heel veel bloggers dan toch weer – als een online Heintje Davis – op hun besluit terugkomen. Want misschien is er niet meer dagelijks iets te melden, dan in elk geval wel wekelijks.
willy
January 11, 2015 at 12:32een omgewaaid muurtje…
zo erg was het hier wel niet…
bloggen, de ene dag is de andere niet…
maar elke dag publiceren is moeilijk vol te houden…
prettige zondag
Rietepietz
January 11, 2015 at 11:44oeps, ik begon natuurlijk in 2005!
Rietepietz
January 11, 2015 at 11:44O ja, de WL ellende heb ik ruim mee gekregen, ik begon daar ook in 2015 maar pas helemaal aan het eind van het jaar. Daarvoor nog een jaartje een beginfase gehad op “space”dat was van msn als ik me goed herinner.
Ik denk dat we van tijd tot allemaal wel een moment hebben dat je denkt: nu heb ik alles wel gehad” maar zeker min of meer biografische bloggers hebben toch altijd wel weer iets te vertellen, “het leven gaat door” is ??k voor de blogger een waarheid als een koe.
Het zal flink gespookt hebben bij jullie, muurtjes vallen nou eenmaal meestal niet z?maar om!
Albert y Mara fotoblog
January 11, 2015 at 11:25Wij kennen web-streepje-log maar al te goed. Daar in januari 2005 begonnen met loggen en toen in augustus 2011 die omzetting die faliekant mislukt is. Sinds september 2011 bloggen wij bij blogspot.com. Onze invalshoek t.a.v. bloggen:
BLOGGEN IS GEEN “MUST”, NEEM AF TOE JE NOODZAKELIJKE RUST.
Grtz Mara
John
January 11, 2015 at 18:03Nou ja, ik had pas ruim 3,4 maand blogrist 😛
Jullie advies leg ik dan ook naast me neer.
Chantal
January 11, 2015 at 10:44blog zolang je inspiratie en zin hebt
Haba
January 11, 2015 at 09:24Goede morgen John, omgewaaide muurtjes ten spijt, ik hoop dat je door blijft bloggen.
Al is het misschien niet iedere dag, als de koek op is, dan kunnen we toch een nieuwe bakken?
Ik wens je voor vandaag een fijne zondag toe.
Ferry & Jacqueline
January 11, 2015 at 09:20Wij doen ook heel lang. pfff….
Ferry & Jacqueline
January 11, 2015 at 09:19Soms hebben dit ook John. Het word ook steeds moeilijker om te schrijven. Wij hebben dit allang. Dan komen weer terug dan weer weg. Sommige mensen weten dit. Maar er zit ook dan dezelfde sleur in. Ik merkte ook aan reacties van de mensen bij ons. Helaas is dit geval. Je moet daar heel goed over nadenken wat je doet….
zon-nebloem
January 11, 2015 at 09:02zelf blog ik van 2005 daarvoor had ik een persoonlijke blog die ik niet openstelde.
Ik ben ook iemand die iedere dag de blogjes bezoekt, maar als het echt niet gaat, gaat het niet. Het voordeel van mijn blog is dat ik alles op voorhand kan klaarmaken en soms mijn blog al voor een weekje klaarzet, dan post ie vanzelf
gerdaYD
January 11, 2015 at 07:16Jij bent dus minstens zo lang aan het bloggen als ik, dat dateert al van het jaar 2000, een mijlpaal in de geschiedenis, dus ook in ons leven h? John. Toen deed je dat noodgedwongen omdat je na dat vreselijk ongeluk het bed moest houden, nu doe je dat gewoon omdat het plezierig is hoop ik, contact met de buitenwereld te houden. Dus stoppen? Van je leven niet jongen, je hebt ons nog zo veel te vertellen!
Renesmurf
January 11, 2015 at 00:12Ja, een log groeit met je mee, en soms gaat het allemaal wat makkelijker dan anders. En zo smurfen we lekker voort. Ja, dat web-log is totaal verloren gegaan, jammer.
klaproos
January 10, 2015 at 23:34whahahaha john jawel h?, ik herken het, ik ben mezelf ook aan het herhalen, maar dan zie ik dat de ene ijsschots t?ch veeeeeeeeel mooier is dan de andere,
of je vind een mooi gedicht, waarvan je denkt ahhhhhhhhhh d?t m?et de wereld lezen :-0
en hoppa daar ga j e weer 🙂
blijf jij nou maar lekker bloggen, dan doe ik dat ook,
streepje .nl, sanoma, 🙁 wat een drama ik baal er n?g van …
Di Mario
January 10, 2015 at 23:27Web-log. Ja natuurlijk. Dat was 2003 toen ik daar begon. Daarvoor nog een tijdje bij hetnet, maar dat was het toch eigenlijk netniet. Er zijn zoveel dingen waar je over kunt loggen. Het moet je alleen wel liggen natuurlijk.
Love As always
Di Mario
Hans
January 10, 2015 at 22:45Vandaag was een vriend op bezoek en hij was ook een oud web streepje log gebruiker.
We kwamen beide tot de conclusie dat men het toen helaas mooi verknalt heeft.
Gewoon door blijven gaan met je log, altijd wat te lezen. Hans
francky
January 10, 2015 at 22:10soms heb ik ook wel eens moeite om een blog te schrijven of om onderwerpen te vinden die interessant genoeg zijn om over te schrijven maar na enkele dagen is de inspiratie dan plots in overvloed aanwezig.
Zo vergaat het ons allemaal wel vermoed ik.
jager
January 10, 2015 at 22:03Ja web streepje log ken ik nog daar kennen we elkaar nog van, ik heb er nog lang gezeten. Nu blog ik alleen nog in het weekend omdat ik er door de week geen tijd voor heb. Daardoor heb ik eigenlijk altijd wel wat te schrijven, dat scheelt! 🙂
Boerin Zonder Naam
January 10, 2015 at 22:00Weg-blog……eh…. web-log bedoel ik, was voor velen het begin om te gaan bloggen. En ja in een blog kun je van alles kwijt. Voor de een is het een dagboek, voor de ander een familiestamboom en weer een ander verzamelt er media-rariteiten. Alles kan. En ja, mijn blog blijf ik volhouden, voor mij is het ontspanning. Alleen het terug reageren op vaste bezoekers van mijn blog ligt even onder druk. Maar…. Alle inspanningen thuis hebben resultaat. Mijn koe kan inmiddels staan. Hadden de dierenarts en ik niet gedacht. we hadden op langer gerekend. Vanmorgen heeft ze drie pasjes geschuifeld richting de wateremmer! Dat scheelt als ze zelfstandig kan drinken, dan kan ik ‘snachts doorslapen i.p.v. koe water geven en hooi voeren. We moeten even een a lange adem hebben, maar het gaat vast goed komen met haar.
sjoerd
January 10, 2015 at 20:38Ik steek meestal veel tijd in mijn blog, maar soms komt het ook even niet uit…
Rob Alberts
January 10, 2015 at 19:33Stormachtige bloggers en voorbij dwarrelende blogjes het kan allemaal.
Ik volg jou graag.
Maar blijft staan, niets moet.
Zelfs niet als er een muurtje omvalt.
Vriendelijke groet,
Marjolijn
January 10, 2015 at 19:15Ja web-log ken ik zeker nog wel, zelf heb ik er ook jarenlang geblogd.
Hier was het ook een onstuimig dagje.
Lies
January 10, 2015 at 19:14Toch zou ik je reeds missen, John…
Lie(f)s.
Cassilda
January 10, 2015 at 19:06Helaas volg ik je nog niet zo heel lang, dus de weblog periode heb ik gemist. Het waaide vandaag echt stevig, ik denk dat jullie in Zeeland helemaal pech hadden. Kan best gevaarlijk zijn, zeker wanneer muurtjes plotseling omwaaien/wegwaaien.
Hopelijk blijf je nog wel een flinke periode met plezier bloggen John, vind de berichten altijd leuk om te lezen. Zeker met die mooie foto’s en zo nu en dan de ‘denk er eens over na’-onderwerpen.