Vandaag is het de 34ste sterfdag van mijn moeder. Ik sta elk jaar weer even stil bij haar dood. Hoe snel het ging destijds. Op mijn verjaardag het ziekenhuis in en 4 maanden later gesloopt door een van de meest verschrikkelijke ziektes.
Ik heb in de 15 jaar dat ze er was best veel van haar opgestoken. Het sociale heb ik van haar en dat is gelijk het meest waardevolle dat ze me heeft meegegeven. Ik heb nog wel eens gesprekken met haar. Nou ja, niet echt natuurlijk maar de meeste mensen begrijpen wel wat ik bedoel.
Ik mis haar nog steeds zo nu en dan. Hoewel herinneringen beginnen te vervagen blijft me een ding altijd bij. Hoeveel ze van ons hield.
Those who are dead are not dead
They’re just living my head
And since I fell for that spell
I am living there as well
Oh…
Time is so short and I’m sure
There must be something more
Those who are dead are not dead
They’re just living my head oh
And since I fell for that spell
I am living there as well oh
Time is so short and I’m sure
There must be something more
You thought you might be a ghost
You thought you might be a ghost
You didn’t get to heaven but you made it close
You didn’t get to heaven but you made it close
You thought you might be a ghost
You thought you might be a ghost
You didn’t get to heaven but you made it close
You didn’t get to heaven but you oh oh
Oh oh
Those who are dead are not dead
They’re just living my head
Oh…
23 Comments
Ria
June 17, 2015 at 21:22Ik praat elke dag wel even met haar, meestal is het een wolkje waarvan ik denk dat ze het is 😀
Billy
June 17, 2015 at 18:18Dikke knuffel, John!
Ik heb mijn vader nooit gekend, hij stierf toen ik 2,5j oud was en heb me dikwijls afgevraagd hoe mijn leven er had uitgezien mocht hij nog langer geleefd hebben…
willy
June 17, 2015 at 12:06je hebt je moeder wel op heel jonge leeftijd verloren..
goed om haar in herinnering te brengen
Chantal
June 17, 2015 at 11:14Dit verlies zal je altijd bijblijven. Mooi om er elk jaar toch even bij stil te staan.
Rietepietz
June 17, 2015 at 09:07Wat moet het op die jonge leeftijd een ongelooflijk verlies geweest zijn maar wat mooi dat je precies de balnagrijkste dingen van “haar hebt” .
Ik kende het nummer van Coldplay niet, om stil van te worden!
gerdaYD
June 17, 2015 at 07:37De pijn om het verlies gaat nooit voorbij h? John, het is een litteken dat eigenlijk nooit meer kan helen. Begrijpelijk dus dat jij het zoals elk jaar weer op haar sterfdag heel moeilijk hebt…
Zelf heb ik mijn vader al heel vroeg verloren, dus ik begrijp maar al te best hoe jij je voelt.
Maar weet jongen:
Nu ik ben aangekomen op de plaats
waar het zal moeten zijn waar ik van zing,
Ik ben een vijver zonder rimpeling
met alle hemelen in mij weerkaatst.
? G. Achterberg
Haba
June 17, 2015 at 05:55Goede morgen John. Het was dus een speciale dag voor je gisteren. Je hebt je moeder veel te jong verloren, ik denk dat het een fijne vrouw geweest moet zijn, omdat ze jou als zoon heeft voortgebracht. Ze zal altijd in je hart blijven leven, een mens is pas dood wanneer die wordt vergeten.
Voor vandaag een fijne woensdag gewenst.
Renesmurf
June 16, 2015 at 23:32Het is toch spijtig dat ze zo jong overleed…
merel
June 16, 2015 at 23:55heel veel sterkte, zo’n dag als vandaag voelt toch altijd een beetje anders
(weet niet of ik op de juiste manier heb gereageerd , bij commentaar ging het eerst niet heb dan bij reply gedaan en nu ik dat het toch bij comment is … ach ja maakt niet uit h? )
sjoerd
June 16, 2015 at 21:21Ik kan me voorstellen dat je dat altijd bijblijft en in je herinneringen gegrift staat. Sterkte.
Regenboogvlindee
June 16, 2015 at 21:17Jeetje wat was je nog jong! Je had haar nog zo nodig h?. En je ouders zouden er altijd moeten zijn. Sterkte h?.. toch een rare dag!
Ik mis mijn moeder ook nog zo ontzettend vaak, ze komt me als witte vlinder vaak opzoeken en dan praat ik ook tegen haar. Klinkt zweverig, maar zo kwam er na haar overlijden op allerlei speciale dagen een witte vlinder in mijn buurt. Of op het keukenraam als ik binnen in de keuken stond. Op de leuning van mijn tuinstoel, je kon het zo gek niet bedenken. Het wordt nu minder, het is intussen bijna 9 jaar geleden, maar ik mis haar echt.
Ik heb van haar het motto overgenomen ‘leven en laten leven’ en ‘altijd iedereen in zijn/haar waarde laten’. Mijn voorbeeld was ze! Nah ja… ik heb haar 56 jaar mogen hebben dus wat heb ik te mekkeren…
Mirjam Kakelbont
June 16, 2015 at 21:08Het belangrijkste heb je onthouden: haar liefde voor jullie en die is onbetaalbaar. Maar daarmee is het gemis niet weg. Sommigen zeggen: tijd heelt alle wonden. Toch ben ik het daar niet mee eens. Veelzeggende tekst van Coldplay.
Sterkte en lieve groeten,
Kakel
Di Mario
June 16, 2015 at 20:39Tjonge John, Je hebt het er weleens eerder over gehad, maar hij blijft bij mij binnenkomen. Ik me iets indenken hoe verdrietig je moet zijn geweest toen. En natuurlijk mis je haar nog steeds. Dat is normaal. Maar je hebt het mooiste van haar overgenomen. En daarom ben je een prachtmens. Onthou dat nooit.
Love As alwyas
Di Mario
Lies
June 16, 2015 at 20:2115, John, bitterjong…
‘k Mocht mama gelukkig v??l langer hebben… Het gemis blijft…
Lie(f)s.
Morgaine
June 16, 2015 at 20:05Ik weet heel goed wat je bedoeld, dat heb ik ook, ik praat ook zo nu en dan met hen die ik ondertussen verloren heb. Jij moest je moeder wel heel jong loslaten.
Even een hele dikke knuffel voor jou <3
Prachtige song van Coldplay trouwens.
Harrij Smit
June 16, 2015 at 19:22Het is mooi dat je zo de herinnering nog levend houdt.
Hans
June 16, 2015 at 18:46Dat is erg dat je moeder zo jong is gestorven, wel goed dat je haar niet vergeten bent.
Dat ze je het meest waardevolle heeft meegegeven om een waardevol mens te zijn.
Sterkte John. Hans
ot, de omwonenden vinden dat ze last zullen ondervinden en hun woning in waarde zal dalen.
klaproos
June 16, 2015 at 18:1415 was je, maar john, dat is veel te jong om j e moeder al et verliezen,
het zou gewoon niet moeten mogen….
sterkte man,
een dikke knuffel,
Marjolijn
June 16, 2015 at 17:55Je moeder en de gedachten daaraan zitten in je hart John en daar zullen ze altijd blijven.
Natasja
June 16, 2015 at 17:50Sterkte vandaag. Wat vreselijk om zo jong je moeder te moeten missen. Prachtig nummer van Coldplay.
Cassilda
June 16, 2015 at 17:05Een hele dikke knuffel, daar heb je natuurlijk weinig aan maar toch. Ze is er niet meer, maar toch ook wel. Je moeder leeft verder in jou en hierdoor ook in je kinderen. En straks, ooit ook in je kleinkinderen. Tuurlijk mis je haar, kan niet anders. Niet om betweterig te doen… wat als je vervagende herinerringen zou noteren? Dan kan het niet verdwijnen als je zo en dan spiekt? Misschien handig, misschien ook wel niet. Coldplay kom ik vanavond even checken als de werkdag er op zit. Rustig aan doen he X
suske
June 16, 2015 at 17:03Ik ben bezig heel veel herinneringen op te schrijven zodat ikzelf en anderen een beeld mogen hebben van mensen uit het verleden en hoe bepaalde toestanden waren, want zoals je zelf schrijft, herinneringen vervagen jammer genoeg.
Dat ze van je hield is wel de belangrijkste herinnering en deze zal steeds bij je blijven.
Rob Alberts
June 16, 2015 at 16:53Sterkte met je verlies.
Het is goed om bij de positieve herinneringen te blijven.
Vriendelijke groet,