We hebben het maar getroffen hier in Zeeland. In het noorden van het land is het weer ronduit bar en koud, terwijl het hier niet vriest. Geen sneeuw, geen ijzel. Dat scheelt meer dan je soms beseft. Hoewel het vandaag in de middag nauwelijks 4 graden werd en er een stevige, koude wind stond die…
Wat je niet ziet
Ik stond op een groepsfoto. Gebeurt wel meer.Die foto werd naar me doorgestuurd met de opmerking: “Zeg, vind je ook niet dat je er wat mager uitziet?” Ik moest even nadenken over hoe ik zou reageren. Dat nadenken moet ik sinds mijn hersenkneuzing vaker doen. Daarover zo meer. Het punt is: ik sta op die…
Lijnen om aan vast te houden
Over een voetgangersbrug in Antwerpen. In de afgelopen maanden trok ik, tijdens of misschien wel ondanks de storm in mijn leven, regelmatig de deur achter me dicht. Niet om te vluchten, maar om even lucht te halen. Soms zonder plan, soms met een doel. Zo ging ik onder andere met een maat naar Antwerpen. In…
Een digitale molensteen afleggen
Het zal veel mensen niet zo interesseren wat ik allemaal uitspook op persoonlijk IT-gebied. Maar als blogger kun je in principe overal over schrijven, en dus ook overal over lezen. Soms leidt dat lezen tot nadenken. En soms tot handelen. We hebben allemaal de spanningen tussen de EU en de VS meegekregen, en de gesprekken…
Een boodschap aan de deur
Gisterochtend. Net klaar met sporten en weer binnen na mijn tien minuten Wim Hof-achtige sessie. Zo’n moment waarop je lichaam denkt dat het winter is, maar je geest nog in bed ligt. Dan gaat de deurbel. Een hoop hondengeblaf natuurlijk. Dat hoort zo. Snel een trui aan en naar de deur. Daar staan twee vriendelijk…
Tussen mist en meldingen
Gisteravond belde mijn maat.“Zeg, ik heb je een bericht gestuurd, maar ik zie geen antwoord.” Dat kan kloppen. Ik let niet zo vaak op mijn telefoon. Het geluid staat sowieso uit, voor Bentley, die slecht tegen meldingen kan. Waarom precies? Geen idee. Het is gewoon zo. En ik neem mijn telefoon ook niet voortdurend overal…
Een moment langs de kademuur
In de afgelopen maanden trok ik, tijdens of misschien wel ondanks de storm in mijn leven, regelmatig de deur achter me dicht. Niet om te vluchten, maar om even lucht te halen. Soms zomaar, soms met een doel. Zo ging ik onder andere met mijn maat naar Antwerpen. Die stad bij onze zuiderburen is nooit…