Alleen jij…,

Haar zijdezachte huid voelde warm en comfortabel toen ze me een kus op mijn wang gaf als felicitatie. Onze mondhoeken raakten elkaar, en dit gaf een warme draai diep van binnen. Ik kreeg een flashback van ongeveer drie kwartier daarvoor. Ze woonde ongeveer twintig kilometer bij ons vandaan, geen auto, en een ontzettende slechte verbinding met het openbaar vervoer. Ik zou haar ophalen zodat ze mee kon feesten naar aanleiding van mijn verjaardag. Ze opende de deur, haar natte haar nog in een handdoek gewikkeld. Ze gaf me een kus en haar warme klamme huid voelde comfortabel. Onze mondhoeken raakten elkaar, en terwijl zij er speels om moest lachen toen ze zei dat ze nog tien minuten nodig had, stond ik daar verbaasd van het gevoel wat er in me naar boven was gekomen. Ik werd weer uit mijn gedachten getrokken door haar felicitatie en haar innige omhelzing. Haar cadeau was dat ze er was. Het was een cadeau wat nooit kon teleurstellen. Een cadeau wat ik nooit meer zal vergeten.

??????????? ?

[dit logje is geplaatst in het kader van ooit geschreven nooit eerder geplaatst. Omdat ik mijn tijd nu iets anders in deel, een mooie gelegenheid deze herinnering eens vast te leggen op mijn log]