Tijd. Ik heb er al eeuwen een fascinatie voor. Tijd is iets magisch. Hoe sneller ik ga, hoe langzamer de tijd. Althans, volgens Albert Einstein is dit een aannemelijke theorie. Volgens die zelfde Albert werkt het ook andersom. Hoe langzamer ik ga, hoe sneller de tijd gaat.
Vandaag wilde ik om kwart over tien het huis uit, maar het werd net iets later. Een geluk bleek zo achteraf. Net voorbij het klompenkot was een behoorlijk ernstig ongeval gebeurt. Om 10.30. Ik zou om en nabij die tijd daar gereden hebben.
Alles afgezet, en omrijden. Dat omrijden gebeurt dan min of meer parallel aan de hoofdweg, dus je zag de witte tent, de brandweer, ambulance, traumahelikopter, en politie staan.
En dan blijkt ook weer dat tijd niet alle wonden heelt. Ik was toch weer behoorlijk aangeslagen. 12 jaar is dus niet genoeg om over een ongeluk heen te zijn.
REMEMBER: never too late.
20 Comments
Mirjam Kakelbont
February 18, 2014 at 21:56Je hebt maar een fractie van een herinnering nodig, en het hele filmpje trekt weer aan je voorbij. Het is geen schande. Het betekent alleen maar dat je verder bent gegaan met leven, je oog op de toekomst richt, en af en toe wordt ingehaald door je verleden. Ik ben blij dat je vandaag niet letterlijk met een ongeluk geconfronteerd werd. Soms voelt een mens zich als een zandkorrel in de wind…
Liefs Kakel
rietepietz
February 14, 2014 at 14:48In mijn gevoel gaat de tijd juist veel sn?ller als ik druk bezig ben en draait de tijd helemaal ni?t als ik weinig om handen heb.
Dat ongeluk zul je nooit helemaal vergeten en de schrik zal bij jou ?ltijd anders zijn dan bij mensen die zoiets nog niet meegemaakt hebben.
Gelukkig dat je n? niet midden in terecht bent gekomen doordat je wat later was dan gedacht.Ik hoop dat het ongeluk geen al te grote gevolgen had voor hen die er w?l bij betrokken waren.
Han
February 14, 2014 at 12:49Je hebt een bescherm engeltje op je rechter schouder John. 🙂
Chantal
February 14, 2014 at 09:52Tijd heelt zeker, en helaas, niet alle wonden, tijd zorgt ervoor dat we ermee leren leven.
Ria
February 14, 2014 at 09:38Een geluk bij een ongeluk zodoende… Logisch dat je ervan schrok.
Marlou
February 14, 2014 at 08:47De vraagtekens vormden de letters HUG
Helaas… niet doorgekomen.
Nou ja… de bedoeling is goed.
Dag!
heb het goed vandaag… Marlou
Marlou
February 14, 2014 at 08:47Dag John,
nee… dat zul je helaas nooit vergeten.
Ik heb dat ook.
Het zakt steeds wel een beetje weg, maar als je dan weer een ongeluk ziet…
Dan komt het weer naar boven.
Zal wel ergens goed voor zijn…
Hier… heb je een dikke hug van mij:
??????
??????
??????
groetjes van Marlou
.
gerdaYD
February 14, 2014 at 07:31Ik kan het me goed indenken dat zo iets vreselijks te zien die nare ervaring die je met je eigen ongeluk had weer naar boven bracht! De tijd heelt dus inderdaad niet alle wonden jammer genoeg, dat trauma zal je waarschijnlijk je hele leven lang met je meedragen… STERKTE jongen!
OT: wat een intrigerende foto zette je hier neer, hier mo?t je wel meer dan ??n keer naar kijken…
ZON-nebloem
February 14, 2014 at 06:29tijd, is voor mij belangrijk, ik ben zelfs verslaafd aan mijn horloge tot ergernis van…..
.
ik kan er goed inkomen dat dit je raakt, het is ook maar menselijk….
Zo’n dingen vergeet je nooit.
.
Ik wens ook jou als mijn blogvriend(in) een vriendschappelijke valentijn.X
Haba
February 14, 2014 at 06:19Goede morgen John, zo’n ongeluk gooit je weer terug in de tijd. Je beseft dan weer hoe broos een leven is. En 12 jaar geleden of niet, ik denk dat je nooit zult vergeten, ook niet na 40 jaar of langer. Maar het is niet meer dagelijks denk ik, je krijgt na zo’n ongeval bijna voor je deur natuurlijk gelijk een flash back, dat lijkt me logisch.
Ik hoop dat je je nu weer wat beter voelt.
In ieder geval wens ik je een fijne vrijdag toe.
Diana Drent
February 14, 2014 at 05:43Als zoiets je overkomt je zou om en nabij die tijd daar gereden hebben dan ga je ook nadenken. Hoe vaak dit mensen is overkomen en hoe dankbaar je bent dat je niet eerder weggegaan bent.
En dan komen weer die herinneringen ze worden opgerakeld. Van het ongeluk dat je is overkomen. Je bent aangeslagen, zeer begrijplijk. Zoiets vergeet je nooit.
Ik hoop dat je je inmiddels weer beter voelt.
Liefs,
Diana
Marjolijn
February 14, 2014 at 05:00Begrijpelijk dat je er aangeslagen door bent.
De scherpe kantjes zijn misschien wat minder, maar vergeten doe je het nooit.
Mooie foto..!
Albert y Mara fotoblog
February 14, 2014 at 01:18Ik denk John dat als ik in jouw schoenen ga staan, die film weer door mijn hoofd gespeeld zou hebben van mijn ongeluk. Ik kan helemaal begrijpen dat je er aangeslagen van was.
Groetjes Mara
Nans
February 13, 2014 at 23:35Sterkte John.. En er weer even stil bij staan…..
Grtz!
Ren?Smurf
February 13, 2014 at 23:31De tijd heelt alle wonden, maar maakt uiteindelijk ons ook allemaal kapot. Een trieste constatering.
Hans
February 13, 2014 at 22:59Einstein was niet gek, maar wel een beetje vreemd.
Zijn theorie?n kloppen wel, maar ook weer niet.
Want als we druk zijn gaat de tijd sneller en als we stil zitten weer traag.
Kan me voorstellen dat het ongeluk een diepe indruk op je heeft gemaakt, zoiets raak je niet snel kwijt.
De foto van de rupsband van de gaafmachine is erg goed. Hans
Dat is toevallig dat je vader ook uit Krommenie komt, ik woon er ook al 28 jaar niet meer.
Di Mario
February 13, 2014 at 22:50Dat is logisch John dat je er van aangeslagen bent, je bent een gevoelsmens.
Love As Always
Di Mario
Boerin Zonder Naam
February 13, 2014 at 22:35Een traumatisch moment vandaag dus….
Bijzondere foto!
klaproos
February 13, 2014 at 21:44ohh nee Redstar, ik denk dat je meteen teruggeworpen wordt naar toen,
vreselijk, sommige beelden vergeet je nooit meer,
je foto is “supermooi” intrigerend
sjoerd
February 13, 2014 at 21:07Ik zou daar ook met de schrik in de benen staan. Zoiets vergeet je nooit. Ik heb het meegemaakt met een brand waarbij twee kinderen omkwamen omdat niemand erbij kon.