De kopfoto nam ik vanaf de Lange Zuidweg met zicht richting Ellesdiek toen ik op weg was richting huis gister ergens in de middag. Alles hier is zo’n beetje mooi en ruim en als ik uit de ‘stad’ kom is dat altijd weer fijn.
Nu is een Zeeuwse stad natuurlijk niets vergeleken met de Randstedelijke steden maar daarom niet minder druk of gehaast. Als je door Middelburg heen moet is dat niet anders dan elke andere grote stad, zeker nu het toeristenseizoen weer begonnen is. Het is er Druk met een hoofdletter. Nee, geef me dan maar de rust van de polders en het piepkleine dorpje waar ik tegenaan woon.
Vanmorgen had ik mijn wekelijkse 1 op 1 gesprek met mijn therapeut en ik heb de opdracht gekregen om in de komende twee weken iets te gaan door waar ik compleet mee uit mijn comfortzone stap. Het is mij inmiddels al een hele poos bekend waar mijn levenslange chronische depressies en mijn PTSS vandaan komen, maar ook dat ik daardoor een voor mij zo comfortabel mogelijk leven heb opgebouwd. Dat is niet altijd even handig en ook niet wenselijk.
Het voornemen dat ik had toen ik nog op mijn vorige domein zat om over dit onderwerp te gaan schrijven achter een wachtwoord is er nog steeds niet van gekomen. Aan de ene kant wil ik het graag omdat het me kan helpen door het delen van, aan de andere kant houdt het mezelf kwetsbaar opstellen enorm tegen.
Laat ik eerst maar eens kijken of ik iets kan bedenken om te gaan doen in de komende 2 weken.




26 Comments
Kakel
July 3, 2020 at 13:44Therapeuten willen dat je “over de schutting gaat.” Ze kunnen het zo leuk inkleden…
Om verder te komen, “moet” je uit je comfortzone maar je bepaalt zelf of je dat wilt en in welke mate. En wat je ermee kunt/wilt bereiken. Gun jezelf de tijd aan het idee te wennen.
Ik wil altijd overal in elke situatie waar dan ook alles in de hand hebben – voor mezelf. Dodelijk vermoeiend. Maar omdat ik me als kind zelf moest opvoeden omdat m’n ouders geen interesse toonden, had ik geen keus. Daardoor ben ik zwart-wit. Het is ja en bij de minste geringste twijfel direct nee. Nooit misschien. Te vaak zijn situaties uit de hand gelopen. Buiten mijn schuld; ik ving wel de klappen op. Ik ga slecht samen met autoriteit. Ik snap hoe het komt; dat is al wat…
“In kwetsbaar durven zijn, ligt je kracht.” Het stokpaardje van mijn therapeut. Dat maak ik per keer per onderwerp zelf uit.
Vaak denk ik aan Annie M.G.Schmidt: “Als je wil, kun je alles wat je wil.”
Ik wens je kracht en wijsheid, John. Dat het in je hoofd zo zorgeloos mag worden als in de lege polder ♥
Lieve groet
John
July 3, 2020 at 14:12Ik heb een beetje hetzelfde. Ik was anders dan mijn zussen en mijn ouders wisten niet hoe met me om te gaan en deden dat dus niet. Als kind werd ik opgesloten in een kast, en erger. Nu weet ik sinds ongeveer 2 jaar dat ik een vorm van autisme heb met daarnaast PTSS vanwege mijn ‘opvoeding’. Dat zwart-wit heb ik dus ook, enorm zelfs maar dat komt ook door mijn ‘anders’ zijn, en door mijn ‘opvoeding’. Maar mijn depressies zijn in mijn kindertijd al opgewekt door mijn ouders. Nu weet ik het eindelijk.
Dank je wel! Voor je reactie en voor je wens!
Heidi
July 3, 2020 at 07:24• Wat een mooie foto is het.
• Dat ga je zeker lukken om te bedenken wat je kan doen in de loop van die twee weken. Tis soms moeilijk om over die dingen te hebben.
rietepietz
July 2, 2020 at 16:49Prachtige foto weer, ik snap dat je graag die kant weer op komt na een stadse uitstap.
Tja, je bezoekt natuurlijk die psycholoog met een doel, en hij/zij denkt dat je dat doel kunt bereiken door uit je comfortzone te stappen. Of dat perse op het internet moet is dan wel een beetje de vraag. Het internet kán ongenadig zijn als vertrouwelijke zaken verkeert te recht komen. Misschien achter een WW zetten zodat alleen vertrouwde lezers kunnen lezen.
Maar je moet er natuurlijk ook zélf de zin van inzien want je kwetsbaar opstellen kan ook grote risico’s hebben op het internet. Ik wens je wijsheid.
John
July 2, 2020 at 17:07Het hoeft niet per se op het internet hoor, uit mijn comfortzone stappen. Daarom schreef ik:
Vanmorgen had ik mijn wekelijkse 1 op 1 gesprek met mijn therapeut en ik heb de opdracht gekregen om in de komende twee weken iets te gaan door waar ik compleet mee uit mijn comfortzone stap.
Betreffende dat schrijven was ooit een voornemen van mezelf, geen opdracht.
rietepietz
July 2, 2020 at 17:12Dat stelt me gerust, het staat er ook niet letterlijk maar laat die optie ook een beetje open omdat je er hier over schrijft. Ik zou dat ook een opdracht vinden die best wel ver gaat.
Haba
July 2, 2020 at 13:11Goede middag John, het zal moeilijk zijn lijkt me ik wens je er sterkte mee.
Marlou
July 2, 2020 at 08:36Hoi John,
ja… delen is altijd goed. Ik heb er ervaring mee…
Maar… het is wel pittig en je moet weer een heel proces door.
Ik ken je nu al wel een klein beetje en ik denk, dat je het kunt.
Gooi het er maar uit.
En maak veel weidse foto’s… dat is weer goed voor mij. Lekker ruimte in de kop!
Groetjes!
Morgaine
July 2, 2020 at 07:38Ik weet als geen anders zoals jij ook weet van mij, dat de comfortzone heerlijk is, alles loopt, alles gaat zijn gangetje, je kunt jezelf handelen als, je omgeving weet het, en nu… Ik weet dat jij ervan af wilt, het is mij gelukt, niet met een psych, ook dat weet jij, ik was gezegend met Merlijn, dat hij in mijn leven kwam en jarenlang mij heeft gesteund, geholpen op zijn manier. Hij heeft mij op allerlei vlakken telkens weer uit mijn comfortzone gehaald, in het klein, in het groot.
Wat ik jou nu kan vertellen John, vanuit eigen ervaringen hierin, is dat het hele mooie dingen op kan leveren, maar net als met alles, ook met ups en downs, het beroemde, 3 stappen vooruit, 2 stapjes terug… en weer opnieuw starten. het meest belangrijke is, dat was en is het nog steeds voor mij, dat het in jouw tempo moet gaan. Jouw eigen tempo, wanneer jij er klaar voor bent om eruit te stappen.
Zij geeft deze opdracht, je krijgt er maar twee weken voor, ahum… dat kan, als dat voor jou goed voelt, doen. zo niet, neem dan wat langer je tijd. Bij mij kon het maanden duren voor ik ook maar de eerste stap dorst te zetten, want ook je denken hoort erbij, om dat te analyseren.
Wat betreft het schrijven, ik snap je, ik zit nog steeds met hetzelfde dilemma, het is namelijk de laatste opdracht die Hij mij gaf… schrijf over ons… ooit ben ik gestart, maar wat schiet ik ermee op, deze stap, ook al zijn er meer mensen geweest die mij gezegd hebben dat ik mijn verhaal zou moeten schrijven en in boekvorm uit zou moeten brengen, ik weet het nog steeds niet!
Wie weet ooit, wie weet nooit. Wel, kwam het gisteren in mij op ineens… zo van oh ja… schrijven, over… zal ik daar nu eens aan starten dan? Ik was het alweer kwijt ook, nu komt het weer op dankzij jou. Misschien is de tijd rijp.
Doe wat je hart jou ingeeft, dat was de grootste les die Hij mij gaf.
X
ZON-nebloem
July 2, 2020 at 05:51volgens mij weet je altijd al goed wat je gaat doen, die 2 weken zullen vlug om zijn (hoop ik)
-€en @->- voor jou.
marjolijn1
July 2, 2020 at 05:35Je hart volgen John, dat geeft kracht en wijsheid…!
logbankje
July 1, 2020 at 21:38Ik merk in je schrijven dat je de ruimte als normaal beleeft.
Voor mij is je omgeving altijd wel een belevenis.
Nou uit je comfortzone stappen is niet zo eenvoudig weet ik uit ervaring.
Maar het niet proberen is ook een ding. Hans
Villasappho
July 1, 2020 at 20:55Je psych zal het wel weten maar ik denk dat je zelf moet bedenken hoe je dit alles in gaat vullen. De omgeving waar je woont is misschien comfortabel ondanks de toeristen maar ik zou best willen ruilen!
די מריו
July 1, 2020 at 20:32Is toch een bijenkast die daar staat. Mooi, ik hou ook wel van de rust. Vandaag even in de binnenstad geweest, maar ik was blij dat ik daar weer weg was. Denk er maar goed over na inderdaad. Je kunt het ook eerst schrijven, achter een wachtwoord en dan nog niemand wat geven. Eerst kijken hoe je voelt dat het er staat.
Love As Always
Di Mario
Mrs. T.
July 1, 2020 at 20:14DAt is wel een interessante eigenlijk. Volgens mij schreef je al weer een hele tijd geleden dat je een ‘over mij’ ging schrijven (of aan het schrijven was). Voor iemand zoals ik, die je nog niet zo heel lang volgt, is het soms best moeilijk om de achtergrond van iemand te leren kennen. En dat jij (net als iedereen overigens) een achtergrond hebt, dat had ik inmiddels wel door gezien sommige dingen die ik tussen de regels door meen te lezen.
bvision
July 1, 2020 at 19:44De foto is in ieder geval heel mooi. Het delen met anderen kan inderdaad wel eens helpen heb ik voor een paar maanden terug gemerkt. Ik heb er rust van gekregen.
klaproos
July 1, 2020 at 18:26Dat zal niet eenvoudig zijn, want die comfortzone…. da’s niet voor niks dat die zo heet hé.
maar John, soms… moet je je eigen “hero” zijn ik herken dat wel, en dan komt alles weer in een stroomversnelling ,
sterkte met wat je ook gaat doen xxx
Ria van Felius
July 1, 2020 at 18:18Het kan toch ook een eenmalig iets zijn waarbij je een beginnetje maakt, zei zij die dat ook niet kan. Moeilijk hoor, gelukkig heb ik geen therapeut. Sterkte!
Edward McDunn
July 1, 2020 at 17:54Ik kan mij goed voorstellen dat je graag van die depressies af wil John, persoonlijk zou ik nooit privé zaken op het internet zetten.
Suskeblogt
July 1, 2020 at 17:29Eens uit je comfortzone komen kan verfrissend werken. Dit heb ik zelf ondervonden door naar het Fietspunt te trekken ipv achter mijn bureau op het stadhuis te blijven.
willyfotoblog
July 1, 2020 at 17:24zichzelf kwetsbaar opstellen op het internet…
dat zou ik niet doen John…
het risico op misbruik is groot..
groeten
terrebel
July 1, 2020 at 17:22Heb zelf een tijdje geleden geleerd rust in mijn binnenste te zoeken en te vinden. Zelfs op de dansvloer tijdens een groot druk bezocht feest kan ik gewoon een dutje doen. Bijvoorbeeld. Uit de comfortzone stappen vind ik vaak juist leuk. Daar zijn wij dan net een beetje anders in, denk ik. 😉
liesonderweg
July 1, 2020 at 16:46Een uitdaging, John, even over de grens gaan, terwijl je je er goed bij voelt!
Lie(f)s.
mizzD
July 1, 2020 at 16:23Ja, lekker ruimtelijk.. en helemaal zoals ik me Zeeland voorstel als ik eraan denk. 🙂
Ik ben geen expert, maar ik snap niet goed waarom mensen altijd zo uit hun comfortzone willen stappen. Maar ik ben dan ook geen avonturierster hehe.. ik hou van comfort. Maar als het jou helpt is het waarschijnlijk wel goed. Doen wat je goeddunkt, lijkt me altijd het beste.
John
July 1, 2020 at 16:32Nou, ik zit zelf dus ook het liefst in mijn comfortzone en het is een opdracht. Als ik het niet doe doe ik het gewoon niet, maar het heeft als doel van mijn depressies af te raken en dat is iets wat ik enorm graag wil.
mizzD
July 1, 2020 at 17:27Het doel heiligt de middelen dan hè. Áls je het gaat doen, wens ik je echt van harte veel succes!