Soms kan een dag raar beginnen. Je vermoed helemaal niets als je wakker wordt en begint je dag als geen ander. En dan, na het sporten zie je dat iemand een vriendschapsverzoek gestuurd heeft op FB en je hebt geen flauw idee wie dat is. Niet veel later een berichtje. Met uitleg. Een oud klasgenootje van me. Alleen, ik herinner me echt helemaal niets. Er ging geen lampje branden.
Logisch als je bedenkt dat ik in die tijd in een heftige periode leefde. Mijn moeder die op mijn verjaardag het ziekenhuis in ging en 3,5 maand later overleed aan de gevolgen van kanker. Een vader die daar niet mee wist om te gaan. Dus ik zat niet echt lekker in mijn vel.
Maar goed. Ik kreeg een klassenfoto opgestuurd. En daar stond ik uiteraard ook op. 15 jaar en een gezicht dat boekdelen spreekt. Een enorm depressieve uitstraling. En ja, dat deed vandaag toch iets met me. gelukkig maar. Een bewijs dat ik niet van steen ben. 35 jaar later, en het greep me goed aan.
Wat ik leuk vind is dat er mensen zijn die ik me niet meer kan herinneren aan me denken waardoor ik een stukje van mijn eigen geschiedenis herontdek.
17 Comments
Trees
July 4, 2016 at 21:19Vreemd h?, die naam en dat gezicht heb je gewoon gewist.
Van sommige periodes in mijn leven weet ik ook niet veel meer… van de tijd dat mijn vader is overleden herinner ik me alleen mijn moeder maar met haar zorgen om nog 3 kinderen en een kleinkind en ik, als oudste, was de deur uit en ik had zo met haar te doen. En ik woonde aan de andere kant van de stad en had geen auto maar wel een baby.. Vreselijk..
Maar zo word je er inderdaad weer aan herinnerd… en dat is mooi!
Groetjesss
gerdaYD
July 3, 2016 at 06:44*zucht*
Heel aangrijpend verhaal zette je hier neer John. Het moet er bij jou op ingehakt hebben weer met die wel heel droevige periode geconfronteerd te worden… Natuurlijk is het zelfs na al die jaren niet voorbij, het blijft pijn doen h?… Courage!
Rietepietz
July 2, 2016 at 14:10Wel heel bijzonder om op deze manier terug in de tijd te gaan.
Je zal in die tijd inderdaad meer met jezelf bezig geweest zijn dan met je klasgenoten want het was niet niks om mee te maken op die leeftijd.
[F]rankie.XL
July 2, 2016 at 13:02Tja, heftig verhaal, zeker als je nog zo jong bent hebben dat soort dingen een heftige impact. Maar vraag is, heb je hem/haar ook toegevoegd en weet je ondertussen wie hij/zij is?
John
July 2, 2016 at 17:41Ja, ik heb hem/haar ook toegevoegd en weet ondertussen wie het is. Niet dat ik me veel van hem/haar kan herinneren maar dat is mss ook een beetje een leeftijd dingetje.
ZON-nebloem
July 2, 2016 at 07:08goeiemorgen,
sommige dingen grijpen je natuurlijk aan
vergeten staat in niemand hoofd, al wordt het wel gevraagd
Haba
July 2, 2016 at 06:41Goede morgen John. Mooie foto van een simpel madeliefje . En ik heb nooit gedacht dat jij van steen zou zijn. Maar wel fijn dat iemand je weer een stukje verleden heeft gestuurd, verleden dat jij was vergeten. In zo’n heftige periode is dat vergeten ook niet vreemd natuurlijk.
Mijn kleinzoon is nu 15 en ik hoop dat hem zoiets niet zal overkomen het moet een verschrikkelijke tijd voor je zijn geweest.
Renesmurf
July 1, 2016 at 22:06Ik vergeet liever nare dingen, mooi laten rusten en op naar de toekomst.
Maar een beetje gaten in het geheugen opvullen, met ook leuke dingen, is niet verkeerd natuurlijk.
Sjoerd
July 1, 2016 at 21:30Soms is het maar een hele kleine gedachte die herinneringen oproept die je aan het denken zet. De menselijke geest kan veel onthouden, maar stopt het af en toe heel diep weg…
Francky Spruytte
July 1, 2016 at 20:12ik herinner me ook niet iedereen met wie ik op school zat rond mijn vijftiende. Het geheugen is nu eenmaal een raar instrument dat op zijn eigen manier omgaat met onze herinneringen.
Morgaine
July 1, 2016 at 19:49Dat is heel mooi John, jouw geschiedenis op die leeftijd is natuurlijk ook echt heel erg, mij overkwam het pas later en dan stiefvader, maar ik kan mij zomaar voorstellen dat je het even niet meer weet allemaal van toen, dat is exact waarom ik de opmerkingen op fb heb gemaakt bij bepaalde films, dat ik ze nu pas zie en eigenlijk nooit eerder gezien heb omdat ik toen dus te druk was, scheiding en de kanker bij mijn stiefvader dus mantelzorg met peuter en moeder…. Ik hoef je niets te vertellen, je weet het zelf.
En ja, dan is het heel erg fijn als iemand toch nog een stukje van jouw eigen geschiedenis terug kan brengen, dat ondervind ik gek genoeg dus ook…. <3
En jij van steen… sinds wanneer… en wie zegt dat.
X
Di Mario
July 1, 2016 at 19:12Ja dat kan maar zo, ik had vandaag iemand in de winkel, die zegt.. ik ken jou.. ze had 20 jaar geleden bij me stage gelopen, maar ik herkende haar niet meer meteen. Na lang nadenken heel vaag. Als ze niets gezegd had, dan was het me nooit opgevallen.
Je hebt inderdaad een moeilijke periode toen gehad, maar je bent er goed uitgekomen. Een mens met gevoel, daar mag je trots op zijn.
Love As always
Di Mario
Hans
July 1, 2016 at 19:10Het is een hele confrontatie na zoveel jaar, kan me voorstellen dat je tijd nodig hebt om het tot je door te laten dringen. Hans
Hans
July 1, 2016 at 21:38t. Je verzoekje is gedraaid in de show.
Het programma is beluisteren op de pagina ?Bank?s Radio?
willy
July 1, 2016 at 19:04een mooi verhaal John..
dat doet terugdenken aan een moeilijke periode
marjolijn
July 1, 2016 at 18:18Mooi verhaal John, zo zie je maar jij bent niet vergeten…!
Fijn weekend.
Lies
July 1, 2016 at 17:08Heel mooi verhaal, John, met een droevig menselijk kantje…
Lie(f)s.