The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home » Verbazing

Verbazing

Uit de spullen van mijn vader kwam van de week een oud horloge tevoorschijn. Zo een van uit het begin van de tweede helft van de vorige eeuw, de jaren 60. Zo’n horloge wat je nog moet opwinden. Mijn verbazing was groot dat het horloge het nog deed na een paar draaien aan het knopje. Vanochtend liep het nog steeds en daarom ben ik ook begonnen met het schoonmaken en opknappen van het horloge. Zo zie je maar dat iets wat 60 jaar geleden gemaakt werd degelijk was.

Ik was gister ook nog even in de gelegenheid en langs de plek gereden waar ik mijn vader heb uitgestrooid.

Het was wel behoorlijk winderig en woest hier op die pier maar dat is het leven soms ook. Na het uitstrooien van mijn vader kom ik hier af en toe nog wel eens. Ik zie het als een plek waar ik met mijn ouders kan ‘praten’. Niet iedereen in mijn omgeving snapt dat en reageren soms nog met verbazing, juist omdat mijn ouders geen goeie ouders waren, maar juist daarom erg belangrijk voor me.

En wie wil er nu niet even een lekker frisse neus halen aan het water? Op de laatste foto ligt in de verte een van mijn favoriete visplekken.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

20 Comments

  • Morgaine

    December 15, 2019 at 12:37

    Oud, is meestal degelijk en for life! Zoal niet voor zelfs daarna… mooi man!

    De plek, prachtige plek, en ik snap je wel, maar dat wist je al, juist met hen, waar je niet goed mee ging in het leven is de behoefte daar om nog te communiceren, ik merk het ook aan LIefste. Al draait dat om de manier waarop de persoon in kwestie uit het leven is gestapt, onverwacht en bij eigen keuze op een nare manier, meer hoef ik niet te zeggen toch?

    Overigens hebben wij deze zomer, bijna tien jaar na dato van de laatste van de twee, uitgestrooid… zijn ouders…

    X

  • Ria van Felius

    December 13, 2019 at 10:14

    En dan heb je het schoongemaakt en dan ‘loopt’ het niet meer 😉
    Mooi zo’n plek hoor, een teken dat je ze vergeven hebt en soms nog even bij ze wilt zijn, zo voel ik het.

  • Marlou

    December 12, 2019 at 08:54

    Ha die John,

    wat een mooi klokkie… ik had het je al gezegd op insta en nu ik een grotere foto zie, vind ik het nóg mooier.
    En dat jij zo nu en dan met je ouders praat lijkt mij juist heel helend… blijven doen, dus…

    Groetjes van Marlou

    .

  • mizzD

    December 11, 2019 at 22:01

    Dat was nog kwaliteit toen.. de mensen moesten er lang voor sparen en lang mee doen. Tegenwoordig is het zo’n wegwerpmaatschappij.. als mijn horloge het niet meer doet koop ik een nieuwe voor een paar euro bij de Lidl.. een nieuw batterijtje is namelijk duurder, maar eigenlijk wél zonde.
    Mooi zo’n speciale plek.

  • logbankje

    December 11, 2019 at 21:49

    Zeker bijzonder het horloge, heb die van mijn vader ook in mijn bezit.
    Was toch wel betrouwbaar de analoge horloges.
    Zeker een plek om een gesprek te voeren, dat doe je toch vanuit je gevoel.
    De zee blijft een mooie plek om te mijmeren. Hans

    @ De VU meters heb ik in een oude brillendoosje ingebouwd, paste precies. 🙂

  • Michel

    December 11, 2019 at 20:44

    In zekere zin ben ik een noorderling in hart en nieren, maar als ik jouw foto’s zie dan besef ik me wel dat ik 1 ding erg mis hier: de zee. Okay, we hebben de Waddenzee vlakbij, maar dat is toch anders dan zo in de verte te kunnen kijken.
    Ik heb nog veel spullen van mijn ouders, maar waar ik het meest blij van word is de kamerjas van mijn grootvader. Deze moet al meer dan zestig jaar oud zijn maar hij ziet er nog goed uit. En ik draag hem zo nu en dan.

  • Mrs. T.

    December 11, 2019 at 20:38

    Mooi dat horloge. En (best) verdrietig om te lezen dat je ouders geen goede ouders waren.

    Off topic: geen idee hoe dat werkt met feedreaders en zo. Ik heb alle blogs die ik volg in netvibes.com staan (inclusief die van mij) en iedere keer als iemand een nieuw blogje plaatst komt dat daarin te staan. Ook bij die van mij. Dus ik denk dat ik dat wel goed heb staan in mijn instellingen.

  • rietepietz

    December 11, 2019 at 19:29

    Vooral het horlogepandje is echt een “tijdsbeeld”, ik heb ze ook zo gedragen in die tijd.
    Helemaal niet ongewoon dat je op die plaats met je vader “praat”, een kerkhof is ook zo’n plaats . Ik kan sommige kapelletjes nooit voorbij lopen om daar een kaarsje aan te steken. Ik denk dat jij nog veel vragen voor je vader had en daar een antwoord op probeert te vinden. Best mogelijk dat je antwoorden vindt op deze manier, zou zómaar kunnen.

  • Kakel

    December 11, 2019 at 19:15

    Mijn vader heeft een zelfde soort horloge. Niet stuk te krijgen! Zo worden ze niet meer gemaakt…
    Iedereen herdenkt zijn/haar ouders op eigen wijze en elke invulling is goed. En zeker de jouwe!
    Lieve groet.

  • klaproos

    December 11, 2019 at 14:29

    Elk mens doet het op zijn eigen manier John, je doet het goed man,
    zo’n horloge heb ik nog van mijn moeder, wel elke dag opwinden,
    maar aangezien ik nooit een horloge draag…. ligt het in mijn nachtkastje 🙂

  • Sjoerd

    December 11, 2019 at 14:20

    Zo moet iedereen een plek hebben om te kunnen herinneren, en even alles los te laten. Mooi dat dat horloge het nog doet, zelfs dat bandje is helemaal uit die tijd.