The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home ยป Surviving the last frontier,

Surviving the last frontier,

naastmijnschoenenWe kunnen het ons waarschijnlijk geen van allen echt voorstellen.(Ook ik niet. Ik ga met mijn honden in de auto, lekker naar het strand om uit te waaien bijvoorbeeld, en bij thuiskomt maak ik heel gemakkelijk lekkere koffie, of thee, of wat dan ook.)?Niet in dit deel van de wereld in ieder geval. Een leven zonder al de voorzieningen die we hebben, en zonder de luxe en techniek die we rondom ons heen verzameld hebben. Een berg mensen zouden zich wel weten te redden, en een berg mensen weer niet.

Zondagochtend zag ik voor de derde keer het programma Alaska, Surviving the last frontier op Discovery. Vier groepjes moeten zien te overleven in de wildernis van Alaska. De groepjes zijn verspreid over een enorm groot gebied. Ze komen elkaar niet tegen, en zijn op een enkele uitzondering na op zichzelf aangewezen. Geen luxe van stroom, gas, en stromend water. Overal moet zelf voor gezorgd worden, en met de winter in aantocht is het erg belangrijk om genoeg hout, en genoeg voedsel in te slaan. Het is echt erg primitief allemaal, alhoewel er meer gereedschap/jachtgerei aanwezig is als dat de mens een paar duizend jaar geleden gehad zou hebben.

Het is redelijk interessant om te zien dat eigenlijk geen van allen er in het begin echt goed in slagen om voor eten te zorgen. Vissen lukt sommigen nog wel, maar na dat de zalm verdwenen is, krijgen allen te maken met een groot gebrek aan eiwitten, en de kilo?s beginnen er af te vliegen. Ook een groot probleem is de irritatie die de kop opsteekt. Ze krijgen wat hulp in het leren jagen, en na de vangst is het ook erg belangrijk dat ze weten hoe er mee om te gaan. Ik leerde al op vrij jonge leeftijd hoe je een beest slacht. Niet dat ik daar toen echt blij mee was. Ik weet ook helemaal niet hoe ik het er in een landschap zoals Alaska vanaf zou brengen?

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

29 Comments

  • RedStar

    March 17, 2009 at 21:26

    @ Riet, Nood breekt altijd wet, en de mens is gekomen waar hij is omdat hij geen vegajager is ๐Ÿ˜€

  • rietepietz

    March 17, 2009 at 19:25

    In veel dingen zou ik me best kunnen redden maar dieren slachten…..? dan zou ik toch ?rg veel honger moeten hebben .Maar natuurlijk nood breekt wetten .

  • RedStar

    March 17, 2009 at 15:43

    @ Billy, ik zou het zo vrijwillig ook niet snel aangaan denk ik ๐Ÿ˜€
    @ hanscke, Een mens is een nietig wezen met een enorme overlevingsdrang
    @ Marius, in die landen is het elke dag de vraag OF je kunt overleven ja. We hebben het hier erg makkelijk
    @ henry, Zo’n Robinson eiland lijkt me ook wel wat. Geen zorgen, geen nieuws, gen verderving ๐Ÿ˜€ Ja, en ze kan vissen..!
    @ Pleeboy, Keihard :-))
    @ Lia, haha, zoiets, en een strik hier en daar voor wat kleiner spul ๐Ÿ˜€ je kunt van een tak touw maken dus ik weet het wel
    @ Petronella, Ja ik snap je. idd je draait ergens aan en er komt water uit. Je kunt het zelfs in een flesje halen

  • Petronella

    March 17, 2009 at 11:19

    Heel moeilijk om je voor te stellen dat je zou moeten leven zonder alle luxe die we nu hebben. Dan bedoel ik niet de echt overbodige luxe maar alleen al het feit dat we door een knopje in te drukken licht hebben of dat we het gas kunnen aansteken.

  • Lia

    March 16, 2009 at 18:38

    hahahha ja en wat wil je dan doen John een beer schieten hier en daar? ik zou dat niet kunnen, nou ja dat zeg ik nu maar als ik verga van de honger weet ik het niet wat ik zal doen …

    groetsels …

  • henry

    March 16, 2009 at 16:50

    Het zou niets voor mij zijn. Misschien op zo’n Robinson eiland met lekker aangename temperaturen! Ja dat lijkt me wel wat… Kunnen we dat niet organiseren? Bijvoorbeeld, twintig bloggers op een klein eilandje samen proppen, zonder internet en ander mobiel gemak. Ik doe mee, jij ook? Nemen we Salty ook mee, die is dol op zand en zout water… ๐Ÿ˜†

  • Marius

    March 16, 2009 at 15:56

    Echt invoelbaar is het niet, je voor te stellen wel, anders zouden we helemaal niets begrijpen van de wereld om ons heen. En dan niet een in scene gezet, maar de werkelijke wereld. Denk er maar aan hoe in hemelsnaam te leven is in landen als Zimbabwe, Soedan, het domein van de Palestijnen, de Koerden, het vroegere Kosovo, de talrijke ghetto’s in Zuid-Afrika, India, Columbia of hoe het is voor Christenen in Moskou of in Turkije. Maar ik denk dat het waar is, die survival-programma’s zetten de karakters wel op z’n scherpst.

  • hanscke

    March 16, 2009 at 13:19

    Goed om er zo af en toe eens bij stil te staan. Het laat aan de ene kant de nietigheid van de mens zien en an de andere kant de kracht om te overleven

  • Billy

    March 16, 2009 at 12:02

    pffffff, ik ben dan wel avontuurlijk ingesteld, maar zo’n overlevingstocht op Alaska zou toch niks voor mij zijn. Om dan nog van die kou niet te spreken… ๐Ÿ™

  • RedStar

    March 16, 2009 at 11:40

    @ Anders, Ja, waar zaten ze met hun verstand…
    @ Nick, Overleven is een kunst inderdaa…
    @ Mannie, We kennen niks meer. Zelfs onse billen vegen we met echtra driedubbel papier wat luchtkussentjes heeft ๐Ÿ˜€
    @ Paul, Yups, maar het vangen inderdaad
    @ Roos, Ik denk dat als je moet, je meer kunt als je denkt ๐Ÿ˜‰
    @ Me, Misschien niet je sterkste kant, maar je overlevingsdrang is wel sterk denk ik
    @ Elmar, Het schijnt zo te werken ja
    @ Twan, Hmm, en beetje een ander verhaal, maar I get your point
    @ mikelodeon, Gewicht verliezen op de manier zoals in dit programma is niet echt goed volgens mij. Ja, die manier van jagen is beter als wat er nu in de grote vleesfabrieken aan de hand is. Er gaan geruchten dat dat allemaal gaat veranderen
    @ Robinsons daughter, ๐Ÿ˜†
    @ Salty, Volgens sommigen kun je zelfs die tijdelijk een stap voor blijven..
    @ Wil, Als je bijna sterft van de honger is het bijna te laat ๐Ÿ™‚ Je moet dan nog wel de puf hebben inderdaad ๐Ÿ™‚ Dat is ook wat mij in zo’n programma interesseerd. De veelzijdigheid die mensen opeens hebben. Of juist niet..
    @ Terrebel, uhm, nee, maar wel een gids, die ze indien nodeg een bezoekje brengt
    @ Pasula, Ja die koffie he.. Die verdraaide koffie ๐Ÿ˜›
    @ Soofy, Wij zijn met zijn allen en verwen cultuur. Ja, en dat respect is hard nodig
    @ Renesmurf, Het is daar zeer dun bevolkt ja. En deze groepen zitten echt in de wildernis. Als je eiwitten nodig hebt om te overleven eet je denk ik zelfs rauw vlees.
    @ Lia, Als er eskimo’s in de buurt zijn, een zeer goede oplossing ja. In de tussentijd moet je wel in leven zien te blijven. Ik weet van mijzelf dat ik het wel zou kunnen. We staan tenslotte redelijk bovenaan de voedselketen, dus het is voorbestemd ๐Ÿ™‚
    @ Chantal, Er is een generatie die niet anders meer weet ๐Ÿ˜‰

  • Lia

    March 16, 2009 at 09:33

    ik op Alaska back to basics in zn primitiefste vorm … ik denk dat ik eskimo’s op zou zoeken ๐Ÿ˜‰ ik ben al geen kampeerder laat staan wat anders ๐Ÿ™‚ ik heb respect voor mensen die zo’jn missie toch aangaan, ik heb wel eens een reportage gezien van die mensen die in de himalaya’s de bergen gingen trotseren tot aan de hoogste toppen, niet iedereen wkam daar weer levens naar beneden, en berg beklimmen, wees aardig voor degene waar je mee de berg op gaat want je zal ze nodfig hebben als je weer naar beneden moet ๐Ÿ˜‰ dapper heel dapper, en ik hou niet van dieren slachten en eiwitten heb je nodig dus ik denk dat ik snel zal sterven op zo’n missie in A;aska …

    groetsels …

  • Renesmurf

    March 16, 2009 at 00:34

    Als je ergens opgroeit is het allemaal anders.
    En dan nog, zo dichtbevolkt is het daar ook niet.

    Maar wat luxe betreft, daar heb je gelijk in.
    Ik eet wel vlees, maar als ik zelf dieren zou moeten doden nam ik niks meer.

  • Soofy

    March 16, 2009 at 00:24

    Zeeer boeiend!! Het drukt me met mijn neus op het feit hoe verwend ik/wij ben/zijn… Een uitstekende “oefening” voor je bewustzijn en het herwinnen van respect voor de levende natuur.

  • Pasula

    March 15, 2009 at 23:23

    Je stukje deed me een beetje denken aan expeditie Robinson. Knap hoe mensen ineens met allerlei ontberingen kunnen leven, ik zou gek worden als ik ‘s ochtends geen koffie heb.

  • Terrebel

    March 15, 2009 at 22:26

    Zeker ook geen boekwinkel in de buurt waar je terecht kunt voor een survival-handboek? En wisten die mensen van tevoren niet dat dit zou gebeuren? Dan hadden zij zich tenminste kunnen voorbereiden.

  • Wil

    March 15, 2009 at 22:20

    Ik denk nu, dat ik geen dier zou kunnen slachten. maar als je echt bijna sterft van de honger..dan zou dit best weleens anders kunnen zijn. alleen moet je het nog wel kunnen vangen op wat voor manier dan ook.
    Vind het altijd bijzonder om te zien op wat voor iedereen een komt.
    Toch maar weer alle kinderen naar de scouting ๐Ÿ˜‰

  • mikelodeon

    March 15, 2009 at 20:39

    als je het zo beschrijft doet het me denken aan een soort van robinson eiland maar dan in barre omstandigheden. Nou wil ik best nog wat kilo’s kwijt maar omdat op deze wijze te bewerkstelligen??? Ik heb ??n keer een kip geslacht en ik vond het verschrikkelijk maar eigenlijk kan ik me wel vinden in het idee dat je zelf moet doden wat je wilt eten. Ik denk (of hoop)dat men dan wat bewuster met het dier en het vlees zou omgaan, maar wellicht is dat wel hele ijdele hoop ๐Ÿ˜‰
    Zelf hoop ik nog eens een soort van vision quest mee te maken, dwz dat je een aantal dagen in afzondering alleen (meestal vastend) doorbrengt.

  • Twan

    March 15, 2009 at 20:34

    Ik red dat wel. Zeker weten. Ik/wij hebben onszelf de laatste maanden ook enorm moeten aanpassen. Alleen het systeem van de overheid klopt voor geen meter.

  • Roos

    March 15, 2009 at 19:47

    Interessant om te zien ja, ik weet zeker dat ik er niet in zal slagen. Ik moet er niet aan denken om zelf een vis te vangen en die op te eten. (ik ben bang van vissen en ik lust ze niet) Daarnaast ben ik gewoon te verwend hier..

  • Paul

    March 15, 2009 at 19:30

    Als je kunt slachten ben je al op de helft. Het vangen, en zien te overleven is het volgende. Ik ken het programma ook. Ik zag het en keer. Er zit een kerel bij met hele slechte knie?n.

  • Mannie

    March 15, 2009 at 19:17

    Tjah tegenwoordig is er veel wat we vroeger lang geleden instinctief deden verloren gegaan, want heel vroeger deden we natuurlijk niets anders, nou ja we ? onze voorouders dan