Het grappige aan een zondagochtend is dat ik gewoon vroeg wakker word. Zee?n van tijd. In de straat brand er nergens al een lampje, en ik trek de polder in. Ik kan het wel gebruiken want na het overlijden van mijn vader is er van alles gebeurt waar ik mijn gedachten over moet laten gaan.
Laten we zeggen dat een deel van de erfenis uit emoties en herinneringen bestaat. Iemand zei tegen me ‘je bent een kerel, kom op, zet je er overheen’ maar dat vind ik zo’n dooddoener. Ik ben een mens. Toevallig van het mannelijk geslacht, maar daarom kun je nog wel tijd nodig hebben om alles op een rijtje te zetten.
Het is niet dat je zomaar je boeltje kunt pakken en vertrekken om alles achter je te laten. Dan kan ik straks misschien wel een boot kopen, het zou niets oplossen. Je moet dan alsnog alles verwerken en een plek geven. En daar ben ik zo nu en dan volop mee bezig.
Op de foto een stuk van een ingelijste potloodtekening van mijn vader. Ik heb ook een hele map onafgemaakte, en opdrachten staan. Die staan voorlopig even goed.
19 Comments
gerdaYD
December 13, 2016 at 09:25Goede morgen John. Wat een schitterende tekening van je vader, daar kan je toch geen afstand van doen h?. Net als van de herinneringen aan hem, je hebt heel veel tijd nodig om dat allemaal te verwerken. En waarschijnlijk lukt het bovendien ook nooit om alles op een rijtje te zetten… Weet je, een man is ook een mens, en een gevoelige man zoals jij is dat zeker! Dus laat ze maar lullen en ga gewoon je eigen gang!
Rietepietz
December 12, 2016 at 17:19Rouwen doet iedereen op z’n eigen manier, ook de omstandigheden zijn altijd anders wat ook invloed heeft op het rouwproces. Ik kan me goed voorstellen dat in jouw geval heel v??l op een rijtje gezet moet worden juist omdat het contact al heel lang verbroken was. Daardoor blijf je meer v??l meer vragen zitten dan iemand die og veel heeft kunnen uitpraten met de overledene. Nu is roept alles dat je tegenkwam bij het huis uitruimen weer nieuwe vragen op, zoals bijv. zijn schilderwerk .
Dit stuk is prachtig en ik kan me goed voorstellen dat je dit zelf wilt houden.
Morgaine
December 12, 2016 at 15:30Wauw, wat een prachtig werk, een botter lijkt het, maar of dat het is? 😉
En ja, dat hebben we allemaal nodig, om na verlies even alles op een rijtje te zetten, heel normaal en gewoon, of je nu man of vrouw bent, en ik? Heb ik gisteren ook even gedaan, alleen dan in gezelschap, laat ik nu ook even de mogelijkheid hebben gehad om even naar zee te gaan.
Doe je ding John, maar dat doe je toch wel <3
X
Willy
December 12, 2016 at 15:14verwerken vraagt tijd John
en iedereen moet dat op zijn manier doen..
een prachtige tekening is me dat
groeten
ria
December 12, 2016 at 12:26Natuurlijk heeft dat allemaal zijn tijd nodig en de tijd ervoor nemen is zeker goed. Ik vind het een prachtige tekening!
Marlou
December 12, 2016 at 12:18Hoi John,
je doet het juist goed!
Neem de tijd en laat maar gewoon alle seizoenen er overheen gaan.
En misschien daarna nog een keer…
Misschien lukt het en misschien niet.
Niet mee zitten.
Ik vind het een mooi idee, zo ‘s morgens vroeg al op stap en je gedachtes aan de aarde geven.
Dat je werk van je vader in je blog zet vind ik een hele mooie gedachte!
Dag..
Hou je haaks…
Marlou
.
Haba
December 12, 2016 at 09:19Goede morgen John, een prachtige tekening van je vader, iedere keer als je die ziet zul je aan hem denken. En rouwen is niet zomaar voorbij, het is onzin om te zeggen je bent een vent stap er overheen. Mensen die zoiets zeggen hebben te veel of te weinig verdriet meegemaakt. Mijn ouders zijn al in ’92 en ’94 overleden en ik denk nog vaak aan ze.
Ik wens je een fijne maandag toe.
ZON-nebloem
December 12, 2016 at 08:16ik denk zelfs dat zoiets altijd in je hoofd blijft spelen,
maar iedereen gaat er anders mee om,
trek het je niet aan,
do it your way…..
de keuze van je prent vindt ik goed bij de rest passen
E?n @->- voor jou
Ferry & Jacqueline
December 12, 2016 at 08:15Iedereen heeft eigen manier om te gaan. Kerel zijn meestal stoer. Maar het is niet zo. Gewoon jezelf zijn hoe moet verwerken John. Prachtig tekening heb je daar. Zo mooi!
Renesmurf
December 11, 2016 at 22:50Ieder mens is anders en iedereen gaat er anders mee om. Zeer goed bedoelende woorden kunnen wel eens verkeerd vallen, maar besef, niet iedereen is even handig in de woordkeus.
Hans
December 11, 2016 at 22:32Ten eerste een prachtige tekening, je vader had talent.
Ja, ook een kerel heeft emoties, gelukkig wel.
Sterkte. Hans
Mirjam Kakelbont
December 11, 2016 at 22:26“Kom op, zet je eroverheen.” Wat een ontzettende lompe opmerking. Hetzelfde wanneer mensen zeggen: “Het leven gaat door.” Voor iemand die een dierbare verloren heeft, staat het leven tijdelijk stil; de tijd moet er een beetje overheen. Voor rouwen staat geen vaste tijd. Dat doet een ieder in zijn eigen tempo en jij in het jouwe.
Mooie tekening. Er gaat zowel rust als eenzaamheid vanuit.
Terrence Weijnschenk
December 11, 2016 at 22:22Prachtige tekening, John! Wat jij ‘s ochtends doet, doe ik doorgaans ‘s nachts. Er zit weinig verschil tussen vier uur ‘s ochtends en vier uur ‘s nachts. Verwerken is een langdurig en vaak pijnlijk proces. Neem je tijd. x
Di Mario
December 11, 2016 at 22:18Zet je erover heen.. echt niet hoor John, gewoon verwerken en een plekje geven en tijd geven. Een echte vent heeft ook gevoelens. Je moet het gewoon om je eigen manier doen. Mooie tekening zeg.
Love As Always
Di Mario
Suske
December 11, 2016 at 20:50Iedereen rouwt op zijn eigen manier en daar heeft niemand iets over te zeggen. Met de komende feestdagen is het niet gemakkelijk als je net iemand verloren hebt. Mooi werk van je vader, die had duidelijk talent.
Merel
December 11, 2016 at 20:39Waarom zou een man stoerder moeten zijn als een vrouw. Ook jij mag je tijd nemen om de rouwen. Het is niet omdat je een man zijt dat je het vlugger langs je heen zou moeten leggen
Nu 3 dagen voor de kerst zal mijn vader een jaar dood zijn … begrijp dat ik er een beetje tegenop zie … die eerste kerst
Je vader kon heel goed tekenen
Lies
December 11, 2016 at 20:38De tekening sluit mooi aan bij je log, John.
Mijn mama is nu bijna 2 jaar overleden…, ‘t blijft nog steeds verwerken, rouwen… ‘k Begrijp je…
Lie(f)s.
Trees
December 11, 2016 at 18:48Genieten zo op de zondagochtend. ”
En ja, je bent een mens.. Alsof je het verlies van je vader zomaar van je af kunt zetten. Rouwen doet ieder mens op zijn eigen manier. Voor de een is 6 maanden lang en voor de ander is 6 jaar of langer kort.
Mooie gelegenheid om lekker te denken en te mijmeren..
marjolijn1
December 11, 2016 at 18:42Fijn h?. die vroege ochtend uurtjes, overal is het dan nog lekker rustig.
Het overlijden van een ouder hakt er altijd in, en dat moet je verwerken, dat kan niet anders. En ieder doet dat op haar/zijn eigen manier.