Nog een paar dagen en het is alweer november. Terugkijken op het afgelopen jaar heeft in oktober volgens sommigen weinig zin en ik doe dat vandaag ok niet hier op mijn blog, maar als ik terugkijk zie ik een erg bewogen jaar en dat jaar vloog voorbij. Vooral ook omdat er zoveel verschillende zaken speelde. Laten we eerst vandaag maar eens zien te overleven. Tenslotte viert men hier op het dorp vandaag het compleet overbodige Halloween. Ze doen er nog meer aan dan met carnaval wat ik op zich best opmerkelijk vind. Nu doen wij zelf niet mee. Ga je meedoen met snoep of iets gezonder uitdelen, geef je in principe toe aan iets waar je niet echt achterstaat, en dat past niet bij mij. Je gaat ook niet in een achtbaan als je daar niet van houdt. Het was hier een prachtige dag. Zon en wolken en de voorspelde…
Timmy
Had ik een paar dagen terug een nachtje als vanouds, momenteel slaap ik weer een paar uurtjes extra en dat laat ik ook gewoon nog steeds toe. Mijn motto is dat je echt wakker wordt als je genoeg hebt geslapen. Gistermiddag had ik een hoofdpijnaanval en kroop daardoor ook weer redelijk vroeg in bed. Volgende week heb ik weer een consult bij de neuroloog en zal ik horen wat zij me te vertellen heeft en/of kan aanbieden. Ik heb namelijk een probleem met de neusspray. Die moet ik innemen als ik de signalen krijg dat de hoofdpijn opkomt. Soms word ik misselijk of zie lichtflitsen, maar dat is niet altijd zo. De neusspray moet je dus gebruiken voor de hoofdpijn begint, anders werkt die niet. Lastig dus. De onderhoudsmedicatie zoals die genoemd wordt moet ik elke dag innemen, maar die neemt de hoofdpijn verder niet weg als die opkomt. Het…
Als crystal, zo helder
Het werd tijd om de hor bij het Velux dakraam weg te halen. Er zullen niet veel beestjes meer binnenkomen denk ik. Met het verwijderen van de hor was natuurlijk gelijk zichtbaar dat er een klusje achteraankwam. Het raam moest aan de buitenkant gewassen worden want compleet groen van de aanslag natuurlijk. Een klusje wat ik normaal voor mijn rekening neem en dat deed ik vandaag dus ook. Gewoon vanuit binnen. Eerst keek ik even wanneer het zou gaan regenen om het wassen van het raam ongeveer een kwartier van tevoren te beginnen. De eventuele strepen spoelen dan gelijk weg. Het raam zag er nadien uit als crystal, zo helder. Het schoonste dakraam in heel de straat. Lol. Op de foto: Een weel niet ver hier vandaan. Het is een overblijfsel van een oude vaarroute die hier door de Zak liep. Door inpoldering is er van die vaarroute natuurlijk niets…
Zo lang het kan
Met alle ellende die wereldwijd aan de gang is, is het goed dat je soms helemaal tot rust kunt komen. Gelukkig kan ik dat vlak bij huis. En zolang dat hier kan blijven we dat natuurlijk gewoon doen. Elke dag weer. Ik maak me om van alles zorgen. Tenslotte heb ik kinderen en die gun ik een zo zorgeloos leven als mogelijk. Het ijs op de zuidpool smelt sneller dan gedacht. Gevolg, een nog snellere zeespiegelstijging dan men 3 weken geleden via een onderzoek naar buiten brachten. Maar, het valt allemaal nog steeds te redden, aldus het steeds herhaalde riedeltje van de media. Persoonlijk denk ik dat we al het geld dat nu in maatregelen gepompt wordt om de klimaatverandering tegen te gaan pompen, beter in adaptie kunnen steken. Omgaan met de klimaatverandering wordt een niet te ontwijken doel op zich. Maar daar hoor je bijna niemand over. Verder hoorde…
Lekker vroeg
Ooit eens een artikel gelezen dat als honden de hele tijd naar je staren ze je gewoon knuffelen met hun ogen. Klinkt leuk. Ze kunnen je natuurlijk niet beetpakken tenzij ze een cartoon hond zijn. Van Bentley ben ik het gewoon. Die kan ergens gaan liggen en de hele tijd naar me kijken. Tot hij wegdoezelt. Altijd fijn natuurlijk om met mij op je netvlies in slaap te vallen. Xica is er ook mee begonnen en de tegenpartij heeft natuurlijk zo haar eigen verhaal bedacht waarom ze dit doet. ‘ze probeert gewoon te doorgronden wat er in je hoofd gebeurt.’ Zegt ze lachend, en dan ‘maar dat is onmogelijk met dat gecompliceerde hoofd van jou.’. Het zal vast, het is er allemaal niet gemakkelijk op geworden onder mijn schedel. Anyway, vannacht had ik een nacht zoals vroeger *kuch* 3 maanden geleden *kuch* lekker vroeg slapen, lekker vroeg eruit. Bentley vond…
Aangedaan
Iedereen heeft zo ondertussen wel vernomen dat storm Babet behoorlijk wat schade heeft veroorzaakt in verschillende delen van Europa. Zo werd ook een deel van Denemarken zwaar getroffen. 23 jaar geleden kwam ik voor het eerst in het gebied hierboven op de foto. Roneklint, gelegen op het dichtbevolkte eiland, Seeland (het berust puur op toevalligheid dat de tegenpartij nu ook in Zeeland NL woont). De moeder van de tegenpartij woonde daar, en dat deed ze tot aan haar overleiden, alweer in 2019. Ik ben vaak in het gebied geweest en heb er erg speciale herinneringen aan. Alleen het dak van het huis zie je nog. Het is goed dat de beste vrouw het niet heeft hoeven meemaken. Dit huis is ook niet meer in de familie, maar het doet toch wat met je, zeker de tegenpartij was behoorlijk geschokt. Ik was ook aangedaan, want veel fijne herinneringen daar. Het zal…
Poes, een herinnering
Elke dag krijg ik wel een herinnering voorgeschoteld door Google Foto’s. Je kunt dat ook uitzetten natuurlijk, en hoewel ik bijna nooit iets doe met de herinneringen die ik op mijn schermkrijg, laat ik het zoals het is. Zo kan ik vandaag even terugdenken aan Poes. Poes, die geen poes maar een kater was maar alleen naar de naam Poes luisterde. Alweer even niet meer onder ons, maar wat een verrijking van ons leven was dat beest. Ik vond hem op een regenachtige avond langs de A58. Ik heb het verhaal al vaker verteld hier op mijn blog. Het was echt een wonder dat ik hem zag. Voor hem een geluk, voor ons ook geluk zo bleek later. Poes had een zeer special karakter en kon alleen ons 2 en mijn zoon tolereren. Bij andere mensen verdween hij als sneeuw voor de zon. Poes was de laatste kat die we…