Tijdens een van mijn bezoeken aan Antwerpen in mijn taak als mantelzorger, ging ik er ook op uit om te ontspannen. Het MAS ‘Mas museum Aan De Stroom’ was een van mijn doelen. Het gebouw -ik zal het in een later bog vast laten zien, dacht ik, maar heb geen foto’s van het gebouw zelf genomen- is 10 verdiepingen hoog en je kunt op het dak de gehele stad overzien. Zeker bij mooi helder weer. En mooi was het weer absoluut. Het MAS is eigenlijk een museum, maar ik ben niet zo’n museum bezoeker, en tegenwoordig kan ik niet meer tegen drukte, dus ik ging alleen maar naar boven om het uitzicht te zien. In het MAS leidt de wandelboulevard met metershoge glaspartijen je langs de museumzalen. Op elke verdieping wacht je een nieuw verhaal over Antwerpen, de stroom, de haven en de wereld. De collectie van 600.000 museumstukken geeft…
Zondag
Had ik al gezegd dat ik veel fiets tegenwoordig? Ja, zeker wel. Ik fietste voorheen ook al met enige regelmaat, maar toen ik aan het mantelzorgen sloeg, vond ik het vooral als ik klaar was lekker om naar huis te fietsen. Lekker het hoofd leegmaken ongeacht wat voor een weer het was. Dat deed ik dan vaak met een enorme omweg en het is zo lekker, dat fietsen, dat ben ik blijven doen. Ook vandaag weer lekker de nodige kilometers gemaakt, al was het wel pittig. De thermometer tikte hier 31 graden aan, de wind was ook warm en de zon brandde alsof het midden juli was. En dan zit ik lekker op de fiets, en ga ik nadenken. Ik werd 2 weken geleden namelijk gebeld door het ziekenhuis. Omdat ik 3 jaar op de wachtlijst stond, moet ik opnieuw beginnen. Opnieuw een verwijzing, opnieuw een scan, en opnieuw op…
Over het hoofd
Vorig jaar liep ik een hersenkneuzing op welke voor heel veel ongemak en vooral heel erg veel hoofdpijn zorgde. Meer dan een jaar lang zware hoofdpijn aanvallen vergelijkbaar met clusterhoofdpijn en zware migraine aanvallen. Daarnaast vaak niet op woorden kunnen komen. De neuroloog waar ik terecht kwam was echt een top arts, maar ook mijn huisarts liet zich van zijn beste kant zien. En nu? Het ergste is achter de rug. Ik heb gemiddeld nog een keer per week hoofdpijn, welke niet leuk is. Ik bedoel, ik wens niemand zulke hoofdpijn toe, maar ik heb dankzij de neuroloog nu de beste medicatie die ik kan krijgen. Of een injectie, welke ik zelf toedien, of een pilletje. Het verschil zit ‘m in of ik de hoofdpijn voel aankomen, of dat deze opeens komt opzetten. De injectie neem ik als ik het voel aankomen. Het pilletje als ik opeens hoofdpijn heb. Na…
Veilig
Alleen een hond die zich veilig voelt in z’n omgeving, kan zo zonder schaamte (beesten kennen sowieso geen schaamte) zo ontspannen slapen. Bentley kan het. Met de baas in huis en wat baasmuziek, dan kun je hem regelmatig zo vinden. Hij slaapt uiteraard meer nu hij al wat ouder is. Dan heeft hij genoeg energie voor typische Jack Russell energie uitbarstingen. Het is te laat nu, maar ik had hem moeten leren stofzuigen. Hij verhaart dagelijks best goed, en gister was zijn vriendje _de hon van mijn zoon- hier, en dan is het ravotten en dergelijke, nou, dan weet je het wel. De gehele benedenverdieping onder de haren. De foto’s zijn aanklikbaar voor een groter formaat.
Op pad
In de afgelopen maanden, de maanden dat ik afwezig was hier op mijn digitale stek, was ik vaker in Antwerpen dan in heel mijn leven. Antwerpen ligt hier helemaal niet ver vandaan. Sterker, als ik hier op de Zeedijk ga staan, kan ik het bijna zien liggen. Hemelsbreed gezien stelt het dus niets voor, maar het trok me nooit om er vaak heen te gaan. De taak als mantelzorger was de aanleiding om wel naar Antwerpen te rijden. Ik heb er wel voor gezorgd dat ik ook wat aan ontspanning deed, dus ik trok er ook een beetje op uit, maar de foto’s die ik nam moet ik nog uitzoeken, maar de kranen aan de Rijnkaai zag ik in het voorbijgaan in mijn foto’s en ik vond ze bij het zien van de foto nog net zo mooi als in het echt. In Antwerpen is de tweede woning van mijn…
Hallo
Zoveel maanden verder, en op 13 mei schreef ik “..de komende dagen zal het hier nog even stil zijn. Ik heb genoeg stof om over te schrijven in ieder geval.”. Daar kwam erg weinig van terecht. Het bleef hier oorverdovend stil. En dat terwijl ik inderdaad genoeg stof had om over te schrijven. Zo was de tegenpartij 10 weken weg. Dat was lang, te lang eigenlijk. Vlak daarna, na het huwelijk van mijn zoon moest ze weer naar het hoge noorden vanwege een rechtszaak om economisch bewindvoerder te worden van haar vader, want hij maakte zoals te verwachten was een enorm zooitje van zijn financiële verplichtingen, en, werd er door iemand misbruik van zijn dementerende situatie gemaakt. Hier loopt nu nog een politieonderzoek naar. Mijn zoon trouwde in mei. Ik werd mantelzorger voor een vriend van me die met agressieve kanker werd gediagnostiseerd, we hadden hier brand, dus er is…
Nog even
Snel even een berichtje om te laten weten dat ik er bijna weer helemaal ben. De tegenpartij is sinds afgelopen donderdag weer thuis. Morgen feest, een dag voor de bruiloft van mijn zoon. Ze doen het anders dan anders, want woensdagochtend na de huwelijksvoltrekking vertrekken ze richting Parijs. Maar de komende dagen zal het hier nog even stil zijn. Ik heb genoeg stof om over te schrijven in ieder geval.