Vorige week zag ik een man – en dit is een gok, want het ging behoorlijk snel – van middelbare leeftijd op een fatbike over een rotonde op een provinciale weg vliegen. Op die weg mag je 80 km/u rijden, en hoewel je natuurlijk moet afremmen om de rotonde te nemen, haalt de gemiddelde automobilist daar echt geen 20 km/u. Alsof dat nog niet genoeg was, nemen veel automobilisten tegenwoordig niet eens meer de moeite om richting aan te geven. De man op de fatbike trouwens ook niet. Het had dus zomaar vreselijk mis kunnen gaan. Ik wilde het fragment terugzoeken op mijn dashcam, maar het was veel te heet in de auto om daar uitgebreid naar op zoek te gaan. Zo kom je nog eens wat tegen in het verkeer. De komende dagen wordt het weer tropisch warm in Nederland, en zullen veel mensen op zoek gaan naar verkoeling….
Zondag
Na een paar dagen geen blog te hebben geproduceerd – wat klinkt dat ineens industrieel – merk ik dat het toch lastig is om weer écht op gang te komen. En dat terwijl ik van alles heb gedaan en meegemaakt. Gelukkig was Bentley vorige week jarig, dus mijn eerste blog na de pauze kwam bijna als vanzelf. Natuurlijk zijn er altijd dingen die je liever niet op het wereldwijde web gooit. Of belevenissen die het simpelweg niet waard zijn om uitgebreid te delen. Zo spannend is mijn leven eigenlijk helemaal niet. En eerlijk? Ik heb daar nul moeite mee. Voor mij is het helemaal dik in orde. Wat ik wél veel heb gedaan, is wandelen. Hoe druk het ook wordt, er zijn een paar dingen die voor mij heilig zijn: bewegen en slaap. Tijdens één van die wandelingen kwam ik een kaardebol tegen, in volle bloei in de berm.
Dertien kaarsjes voor Bentley91
Ik had gezegd dat ik zaterdag terug zou zijn, en het is zaterdag. Nog niet alles kunnen doen wat er op mijn programma stond, maar dat geeft niet. Er komen vast nog genoeg dagen in mijn leven. Hoop ik dan.Het kan dus zomaar gebeuren dat ik af en toe een dag, of twee, niet blog. Voor nu heb ik niets gepland. Wat ik vandaag wél graag wil delen: afgelopen woensdag, 6 augustus, is Bentley officieel toegetreden tot de club van 13-jarige viervoeters. Volgens de oude rekensom – één hondenjaar is zeven mensenjaren – zou hij nu 91 zijn. Sinds zijn narcose eerder dit jaar is hij wat veranderd, maar hij doet het nog steeds goed. De wandelingen zijn iets korter geworden, en ik pas me aan. Soms loop ik daarna nog een rondje alleen. Alles voor mijn hond. En zolang hij naast me loopt, hoe kort het rondje ook is,…
Even een korte pauze
Deze week blijft het hier even stil. Tot en met vrijdag plaats ik geen nieuwe updates. Er staan wat afspraken en uitdagingen op het programma die mijn volle aandacht vragen — en die geef ik ze graag. Zaterdag ben ik er weer, met frisse verhalen en nieuwe inzichten. Tot dan, en zorg goed voor jezelf.
Zonnebloem in de polder
Gisteren liepen we een rondje door de polder en op de terugweg wilde ik een paar foto’s maken van de zonnebloemen die hier weer opduiken, midden in een akker vol Phacelia. Speciaal voor de gelegenheid had ik mijn telefoon meegenomen. Die maakt tenslotte prima foto’s, en zo hoefde ik mijn spiegelreflexcamera niet op te duiken uit de kast der vergetelheid. Ergens zonde dat ik deze niet meer gebruik, al jaren niet meer. Thuis koos ik de mooiste opname uit en bewerkte die met zorg. En toen ik klaar was… was mijn inspiratie voor woorden totaal verdwenen. Gelukkig sprak het beeld voor zich. Wat een plaatje. Zonnebloemen draaien hun bloemhoofd in de loop van de dag mee met de zon — een prachtig fenomeen dat heliotropisme heet. Al doen ze dat vooral als ze jong zijn; volwassen zonnebloemen blijven meestal gewoon naar het oosten kijken. De foto hieronder is opgenomen in…
Tot de bodem en terug
Eindelijk! Eindelijk viel er in dit deel van Zeeland, de Zak van Zuid-Beveland, weer eens flink wat regen. Mijn opslag is nog niet helemaal aangevuld, maar het scheelt niet veel. Nog nooit eerder lukte het om in zo’n korte tijd bijna 1600 liter op te vangen. Gelukkig maar, want de bodem was echt in zicht. Er is veel veranderd in een paar jaar tijd, vooral als het gaat om de intensiteit en onvoorspelbaarheid van regenval. Waar ik voorheen de herfst en winter nodig had om mijn regenwateropslag te vullen, zat ik dit jaar — na een droog voorjaar — al snel tegen de bodem aan. En dan te bedenken dat het vorig jaar zó nat was, dat ik zelfs geen druppel meer kon opvangen, omdat alles al vol zat. Het regenwater gebruik ik voor van alles: potplanten, groenten en fruit, schoonmaken, en soms ook om de auto te wassen (als…
Een slimme draai aan warmte – waarom ik nu naar het plafond kijk
Gisteren was ik op zoek naar informatie over plafondventilatoren die je in de winter andersom kunt laten draaien. Het schijnt dat de warmte in huis daardoor beter verdeeld wordt. Interessant, zeker nu ik een paar weken geleden de werkzaamheden heb afgerond om het trapgat af te kunnen sluiten in de koudere maanden. Dat voorkomt dat de warmte zomaar naar boven verdwijnt. Aan de radiatoren hangen hier al twee jaar ventilatoren, en ja — dat werkt echt enorm goed. Een plafondventilator zou daar dus nog een schepje bovenop kunnen doen. Hoe werkt de winterstand? In de winterstand draait de ventilator met de klok mee.Dit zorgt ervoor dat de warme lucht, die zich bovenin de kamer verzamelt, zachtjes naar beneden wordt gedrukt. Tegelijkertijd wordt koelere lucht van de vloer omhoog gezogen. Het resultaat? Een gelijkmatigere verdeling van de temperatuur in de ruimte. Wat levert het op? Dat zijn cijfers waar ik iets…