Het was de bedoeling dat ik wat klusjes zou doen, en vandaag deed ik een van die klusjes en daar had ik mijn boormachine voor nodig. Net klaar met boren, ik trek de stekker uit het stopcontact, en bam stroom eraf in heel het huis. In eerste instantie denk je dan al snel dat je zelf iets verkeerd hebt gedaan. Eerst de meterkast in. Ik had de deur nog maar goed en wel open en mijn telefoon ging. Mijn maat. Of er bij mij ook de stroom af was. Helemaal aan het eind van de straat waren wat prutsers met een minikraantje in de tuin aan het graven en hadden de stroomkabel doorgetrokken. Geen slachtoffers verder gelukkig, maar wat een beunhazen zeg.
Woensdag
Dat mijn wederhelft en ik elkaar aan het eind van de dag spreken is geen geheim. Logisch ook dat we dit doen. Vannacht ook weer, en tijdens het bellen sloeg Xica aan omdat mijn schoonvader opeens uit bed was. Bentley reageerde daar gelijk op. Hij moest en zou het hele huis doorzoeken naar zijn vriendinnetje, maar helaas pindakaas. Hij zal nog even geduld moeten hebben. Zondag was ik heel even bij een vriend van me op visite, en Bentley zit dan meestal op schoot naar buiten te kijken. Hij kan dat goed. Turen naar iets. Hij kan ook hier in de polder stil gaan staan en veranderingen observeren. Zo kan hij ook aanslaan als er een stuk zwart plastic in de berm ligt. Het hoort er sowieso niet te liggen natuurlijk.
Spanning
Je leest of hoort wel eens van die verhalen dat oudere mensen die afhankelijk zijn van thuiszorg bestolen worden. Een ver van mijn bed show vaak. Vannacht tijdens een telefoongesprek met mijn vrouw bleek dat mijn schoonvader hier ook slachtoffer van is geweest. Ze heeft er nu haar handen vol aan om het allemaal recht te breien en het goed voor elkaar te krijgen. Ik sliep er toch enorm moeilijk van achteraf. Nadat we hadden opgehangen ging ik er over nadenken en nadenken, en dan slaap je niet meer. Om 5 uur was ik nog wakker. Ik heb wel wat geslapen, want rond kwart over 7 liep Bentley op mijn bed te emmeren. Vandaag was ik er nog niet helemaal oké van. Het liefst spring ik in de auto en rijd naar Denemarken, maar dat is dan weer geen goeie optie. De kippen zouden hopeloos verloren zijn, en ik vertrouw…
N0 13
Vandaag maakte ik weer eens een foto van nummer 13. De laatste keer dat ik over dit perceel schreef was 7 mei, 2021. Sinds het in handen is van een nieuwe eigenaar, 2 jonge mensen waarvan de vrouw de dochter is van de koeienboer hier om de hoek, proberen ze al vergunning te krijgen om het te slopen, en er iets nieuws neer te zetten. Tot op de dag van vandaag liggen ze nog overhoop met de welstandscommissie en wonen ze verder op het perceel in een chalet. De welstandscommissie heeft maar weinig vrienden. Een andere buurman van me, wat dichter naast me, wilde zijn schuur achter op zijn perceel bouwen. Dat ging niet door. Het heeft jaren geduurd en uiteindelijk kreeg de ambtenaar zijn zin. De schuur staan vooraan, en in een vreselijk onhandige hoek. Het achterliggende land ligt er verlaten en ongebruikt bij.
Zondag
Vriend van me appte me vanmorgen vroeg. 11 uur koffie? Ja, nee, dat ga ik niet redden. Om 11 uur eet ik altijd mijn ontbijt. Om 12 uur lunch dan? Nou, ik ben vast een enorme spelbreker, maar als ik om 11 uur ontbijt, en daarna met Bentley ga lopen, ben ik pas na 12 uur weer thuis, en als ik om 11 uur eet, kan ik om 12 uur niet weeral eten. Het werd dus koffie om 14 uur. Dus even op en neer naar Heinkenszand en dan weer op tijd terug want mijn kippen hebben gewoon hun normale biologische klok dus willen ze gewoon op hun vaste tijd eten en uit de ren het erf op. Voor mij dus een uur eerder. Ik hou het hele jaar door dus rekening met de klok van de kippen. Gister voor de verandering heel erg laat gebeld met Denemarken. Eigenlijk vandaag…
VIII
De tegenpartij stuurde me gisteravond deze foto. Xica die met haar vader aan het chillen is. Wat bedenkelijk kijkende emoticons erbij. Xica is normaal niet gecharmeerd van andere mensen en erg gericht op het vrouwtje en het baasje. Wel goed dat ze zo met mijn schoonvader overweg kan. Dat maakt het wat makkelijker allemaal. Je ziet het natuurlijk niet aan de foto, maar het gaat niet goed met mijn schoonvader. Het is ook allemaal erg zwaar. De thuiszorg komt maar die is nog erger versoberd dan in Nederland. Dus ja. Hier gaat alles zoals altijd. Gewoon z’n gangetje. Wassen op zaterdag. De nieuwe droogmolen doet z’n werk perfect in de voet die ik eerder deze week maakte en eergister in het gazon heb geplaatst. Gisteravond wilde ik nog een lamp ophangen boven de salontafel, maar ik had niet de juiste boren. Dus een karweitje voor later komende week. Verder nog…
Vrijdag
Ik vertelde een poos terug aan de buur hiernaast over mijn aanschaf van de radiatorventilators. De buurvrouw was gelijk helemaal enthousiast en van de week vroeg ze me of ik ze wilde komen instaleren want ze had ze aangeschaft. Hoewel ze erg makkelijk te plaatsen zijn heb ik daar vanmiddag even mee geholpen. Gelijk radiatorfolie aangebracht. Er waren nog wat klusjes want de TV deed het bijvoorbeeld niet meer. Dat was een erg simpel probleem, want de scart stekker van de HUMAX zat niet in de tv. Dan krijg je erg weinig beeld. De TV stond al op de lijst om naar de milieustraat te gaan. Blij dat ik er even naar gekeken heb. Dat was eeuwig zonde geweest namelijk. Bij dezelfde buurvrouw staan deze prachtige artisjokken in de tuin. Ik loop er dagelijks langs –ze waren hier al vaker te bewonderen op het blog– en zie ze van mooie…