Of je nu een plant, bacterie, schimmel of een dier -zoals een krab- bent, om als organisme te overleven heb je andere soorten nodig.In de natuur draait alles om eten en gegeten worden, want elk organisme heeft nou eenmaal energie nodig om te overleven. In een ecosysteem is er een web van voedselketens: de ene soort eet de andere soort en is zelf weer voedsel voor een andere soort. Aan deze krab kun je goed zien dat deze nog niet zo lang voor ik de foto nam, deels gegeten is. Ik eet straks spruitjes. Daar hebben de spruitjes weinig last van, en hopelijk mijn omgeving ook.
Wat een feest
De slingers die de wolken op de foto bijna lijken te vormen aan de kabels van de hoogspanningsmasten, hingen er vandaag niet voor mij. Ze hingen er vandaag sowieso niet want het was hier net zoals gister zwaar bewolkt. Wat een simpele wasdag moest worden werd een drama. Ik was net klaar met stofzuigen toen ik wat vreemds hoorde. Water in de bijkeuken!? De veer die het deurrubber van de wasmachine op z’n plek houdt was losgeschoten. Al het water liep uit de trommel. Ik ervoer wat lichte paniek, en onderzocht de boel. Daar staat doorgaans behoorlijk wat spanning op, op die veer. Hoe is die er in hemelsnaam vanaf geraakt? Eerst maar eens de tegenpartij bellen. Die kan 900 kilometer verderop natuurlijk helemaal niets doen, maar als ik de wasmachine niet kan repareren moet er wat anders komen en dan moet de vrouw des huizes toch de grootste inspraak…
Vuil
Er lag hier net buiten het dorp gedeponeerd vuil in de berm. Achter bosjes, maar erg duidelijk zichtbaar. In totaal lagen er 3 zakken, propvol en opengescheurd. Ik nam er een foto van en belde de gemeente. De receptionist die ik aan de lijn kreeg deed een beetje lacherig om mijn telefoontje maar verbond me uiteindelijk wel door met een of andere afdeling die erover zou gaan. Ook de persoon van die afdeling deed een beetje lacherig. Ja, wij gaan daar niet over maar het waterschap. We zouden wel even kunnen gaan kijken. Waar was het ook alweer. En dan moet je 10 keer uitleggen waar het ligt terwijl de eerste uitleg al duidelijk was. Want hoe moeilijk kan het zijn? Trenteweg, vanaf het dorp bij de eerste bossage aan de linkerkant. Ik liep er een half uur later met Bentley, want ja, ik wilde wel weten hoe en wat,…
de 1ste van deze maand
Ik nam meer foto’s gister toen ik naar het strand was om met Bentley te lopen. Bentley had het genoeg naar z’n zin, al moest ik hem op een moment weer aanlijnen omdat er mensen met redelijk agressieve honden het strand op waren gekomen welke ook nog niet wilde luisteren op het geschreeuw van de eigenaren. Ik ben dus ook maar verder van de vloedlijn afgeweken, want geen zin in een hoop gedoe door en met andere mensen. Er zijn er altijd die denken dat heel de wereld van hun is. De foto’s zijn dus van vorige maand. De laatste maand is een feit, en of ik het nu leuk vind of niet, dit wordt de leegste decembermaand ooit voor me. De tegenpartij zit in Denemarken en ik zit hier. Maar ik klaag beter niet. Zijn heeft het een pak zwaarder dan ik, en december is zo voorbij. Gister kreeg…
Woensdag
Gistermiddag was ik aan het tekenen geslagen. Het was mistig, dus buiten was er niet veel te beleven. Het is echter erg inspannend voor mijn handen om zo bezig te zijn met potlood, stift en inkt, dus ik kon uiteindelijk mijn toetsenbord niet meer lekker bedienen om een fatsoenlijk log te schrijven of wat foto’s uit te zoeken en bij te werken. Het is niet anders. Vandaag ben ik dan ook maar even niet verdergegaan met tekenen. Het resultaat laat hier dus ook even op zich wachten. Ik nam wel de nodige foto’s vandaag. Nog steeds mistig en weinig te beleven, maar ik ben sowieso veel buiten te vinden. Bentley wil er graag op uit, en het is ook goed voor mijn hoofd om voldoende frisse lucht binnen te krijgen. Dat tekenen ging me wat jaren terug een stuk beter af, maar ja, slijtage is dus een bitch waar je…
Maandag
Op zondagavond kijk ik graag wat TV. Vanaf 20.00 uur dan. Heel de avond FBI. No-brain TV waar je dus niet te veel bij hoeft na te denken en als je even niet oplet ook helemaal niets mist. Tenzij ze natuurlijk net de boeven te pakken hebben en in de boeien slaan en er een nieuwe aflevering is begonnen. Gisteravond was ik gewoon in slaap gevallen. Ik schrok wakker omdat mijn vrouw me belde even over tienen. Had ik dat tukje toch mooi te pakken. Na onze belsessie ging ik naar bed, viel als een blok in slaap en werd vanmorgen veel te vroeg wakker en voelde me als dor gras. Zoals op de foto hierboven dus. Even lekker blijven liggen dus. Ik had van mijn vrouw een foto gekregen via Whatsapp. Een foto met de vraag of ik de plek herkende. Ja, dat deed ik zeker. We waren daar…
Zesentwintig elf
Gistermiddag was dit het zicht in de polder tussen 15.00- en 1600 uur. Het verveelt nooit, ook omdat het altijd weer anders is. Vandaag was het zicht ook weer anders. Grijs en donker. En het was waterkoud. Gelukkig heb ik daar zelden last van, van kou. Het is wel gelijk een stuk donkerder in huis met zulk weer. Vandaag zaten de kippen al voor 16.00 uur op stok. Bijna een uur verschil met gister, maar geef ze eens ongelijk.Zelf wat kleine klusjes gedaan die erg weinig betekenis hebben maar toch gebeuren moesten. Nog even en deze zondag is ook weer voorbij.