Vandaag wederom helpen bij de vriend waar ik maandag ook al hielp. Tuinwerk, en dat terwijl ik zelf ook nog genoeg te doen heb in de tuin, maar, dat kon vanaf vrijdag, maar dan help ik nog eenmaal deze week bij de vriend. De vriend gaat voor langere tijd weg, en kan dan niets doen. Ik ben natuurlijk vooral thuis te vinden en kan elk moment aan de slag. Onlangs knotte ik alvast 1 wilg. Ik heb er nog 2 te gaan. Het snoeiafval van de eerste is grotendeels ook al weg. Op de foto de bekende krokus. Ik krijg altijd een soort van lentegevoel van dat bloemetje. Zeker als de zon dan ook nog zo uitbundig schijnt. Hoogte: 8-12cmAfstand: 5-8cmPlanttijd: September – oktoberBloeitijd: Februari – april
Dinsdag
Vanmorgen vroeg werd ik wakker door een bericht wat 4 uur te laat binnenkwam. Allemaal handig die mobile netwerken, maar blijkbaar gaat er ook wel eens iets mis. Dit is al de tweede keer dat ik een bericht veel te laat binnenkrijg, en omdat het, het geluidje van mijn wederhelft was, schrok ik me natuurlijk helemaal het leplazarus. Gelijk naar mijn telefoon graaien die op mijn nachtkastje ligt. Eerst mijn bril te pakken, maar die heb ik sowieso nodig. “Leplazarus” is een afgeleide uitdrukking van “Leap” en “Lazarus”. Het is een internet mem waarin iemand plotseling opstaat nadat ze erg geschrokken zijn. Het wordt meestal beschreven als een moment waarop iemand uit hun stoel opspringt als gevolg van een plotselinge schok of angst. Het is bedoeld als een humoristische uitdrukking en wordt vaak gebruikt op internet en in casual conversaties. Denemarken kreeg ik niet te pakken natuurlijk op dat vroege…
Maandag
Als je altijd wat te doen hebt, plan je automatisch van alles in. Ik weet het, er zijn mensen die het raar vinden dat iemand het altijd druk kan hebben, en ik ben iemand die altijd wel wat te doen heeft. Ik weet dus als geen ander dat mensen het druk kunnen hebben. Wil niet zeggen dat ik nooit relax. De avonden zijn bijvoorbeeld bijna altijd heilig voor me.Vandaag had ik ook wat in de planning staan, maar een van mijn beste vrienden appte vanmorgen vroeg of ik rond 13.00 bij hem kon zijn. We hadden vorige week afgesproken om op zondag af te spreken of er vandaag iets gedaan moest worden. Aangezien deze vriend altijd voor me klaar staat en veel voor me doet, kon ik niet weigeren. Zodoende moest ik een kennis die me vroeg of ik kon helpen met een computerprobleem teleurstellen. Deze week geen tijd. Want,…
Zondag
Gister was het bewolkt, dus ik besloot om vandaag de was te draaien. Gratis wassen is het mooiste wat er is natuurlijk. Drogen kon ook gratis want er stond een behoorlijke wind. Ik moest wel even wennen. Op zondag de was doen gaf me de hele dag een zaterdaggevoel. Ik heb dus ook gelijk nog maar een paar klusjes afgewerkt die op het lijstje van de baas staan. Ook nog een klusje wat ze wel graag wilde maar niet op het lijstje stond. Eergister vroeg ik haar of we niet beter het gordijn in de hal aan de andere kant kunnen hangen. ‘Ja’, zei ze, ‘dat stelde ik al vanaf het begin voor maar je vergat het de hele tijd.’ lol. Ik heb het vandaag dus op de juiste manier gedaan. Of toch in ieder geval naar de wensen van mijn wederhelft. Vandaag schrok ik wakker. Het was al licht….
Rustig aan
Nu, al die jaren later -mijn moeder overleed dit jaar 42 jaar geleden- herinner ik me dat ik mijn moeder vaak zag huilen. Geen wonder ook, mijn vader was geen leuke man. Niet naar zijn kinderen toe, dus waarschijnlijk ook niet naar zijn vrouw, al kan ik me dat dan weer niet herinneren hoe hun relatie was. Het excuus dat mijn vader zelf geen leuke kindertijd en jeugd had, vind ik een zwak excuus. Maar dat is het excuus dat zijn jongste zus altijd geeft als hij weer eens ter sprake komt. Waarom ik het me nu herinner is onderdeel van een proces. Trauma’s die langzaam verwerkt worden brengen nu eenmaal ook herinneringen naar boven die ver en diep werden weggestopt om te overleven. Ik had het er eerder over met mijn wederhelft, en gisteravond met mijn zus, die zich het al langer kon herinneren waarschijnlijk omdat ze zoveel jaar…
Vrijdag
De camerasoftware op mijn telefoon heeft naast HDR en 50 MP opties, ook AI, oftewel, artificial intelligence. Ik nam me gister voor om met die instelling een foto te nemen om te kijken hoe het resultaat zou uitpakken. Had ik ook nog weer zoveel geluk dat de zonsondergang zichtbaar was. Het resultaat mag er zijn. Alleen even bijsnijden en verkleinen zodat hij op mijn site kan, en klaar. Nu zit ik al regelmatig om tijd verlegen, vandaag spande wel heel erg de kroon, maar ik zal alle details hier maar niet opnoemen waarom dat zo was. Het is soms toch al veel te persoonlijk hier op mijn blog.
Vanmorgen zou ik gebeld worden door de chirurg uit Goes. Het blijft een soap, dat ADRZ, want gister werd ik gebeld dat ik 15 februari geopereerd zou worden. Alle informatie die ik ze gegeven heb over het Sint-Antonius ziekenhuis en de aanbevelingen van de chirurg daar, lijken tegen dovemans oren te zijn uitgesproken. Gister sprak ik af met de receptionist van de opnameplanning dat zij de chirurg mij vandaag zou laten bellen. Ik kreeg ook keurig een mail met een bevestiging van de afspraak. Normaal neem ik mijn telefoon niet mee door het hele huis, maar ik wilde kost wat kost het telefoontje niet missen. Terwijl ik in de badkamer was appte mijn wederhelft. Bentley kent het geluidje wat aan haar vastzit, en zat gelijk rechtop. Gelijk maar een foto gemaakt en door geappt naar het vrouwtje. Het is goed te zien dat zijn rechterkant steeds witter wordt. Voor de…