23 december was de dag dat de tegenpartij samen met haar vader naar Nederland zou afreizen. NA een bezoekje aan de arts van haar vader om 08.00 vertrokken ze rond kwart voor negen. Om kwart over acht waren ze op de plek van bestemming. De reis was ondanks het slechte weer erg vlot gegaan. Iedereen ging die dag vroeg naar bed, want iedereen was moe. De dag erop werd ik vanuit het niets ziek. Het kan gebeuren natuurlijk. Zelftestje gedaan, geen corona. De dag erop, 1ste kerstdag was ik nog zieker, en 2de kerstdag spande de kroon. 4 dagen achter elkaar toch een zelftest gedaan want ze schijnen niet altijd betrouwbaar te zijn, maar dat was het dus niet. Ik denk dat ik het in de wachtkamer van de huisarts heb opgelopen waar ik vorige week heen moest vanwege mijn astmamedicatie, en mijn huisarts me per se wilde zien. Inmiddels…
Natte kerst
De foto zegt alles. De polder bij Coudorpe hierachter, is nat, natter, natst. En dan was dit niet eens de natste plek maar ik kon nergens anders een goede foto nemen. Ik was even onderweg. Nog even snel een kerstcadeau voor mijn schoonvader halen. En wat eten wat hij lekker vindt. Verder nog even, nu ik toch aan het rijden was, glas naar de glasbak rijden. Ik ben er niet jaloers op om vandaag zo’n afstand te rijden. Dit weer is uitermate vermoeiend. De arts had eergister al groenlicht gegeven voor de reis. Vanmorgen vroeg, nog voor 8 uur, werden de hechtingen eruit gehaald, en zijn ze op pad gegaan. Ik ben verder bezig geweest met het opmaken van het bed waar de oude man max 3.5 week in moet slapen. Slapen doet hij overigens veel. Wel vaak op verkeerde tijden, maar dat valt te overzien. Ik heb bijna alle…
Donderdag
Gisteravond na het naar bed gaan speelde mijn astma opeens heel erg op. Lang geen last van gehad, maar met mist en nu bijna het hele dorp op hout stookt, kon het bijna niet uitblijven natuurlijk. Naar beneden om mijn puffer. Negens te vinden. Vanmorgen vroeg dus maar de huisartspraktijk gebeld voor een herhaalrecept, maar dat ging niet door. De huisarts wilde dat ik langskwam zodat hij kon zien of het niet iets anders was. Op zich prima en goed, maar dat kost wel extra tijd al dat heen en weer rijden enzo. De PC die ik gebouwd heb voor mijn wederhelft is op de valreep af. De SSD was gister binnen, dus kon daar nog mooi mee aan de slag. Zo heeft ze straks gewoon haar eigen computer om mee te werken. En zo komt er ook aan deze dag weer een eind. Morgen vertrekken ze om 9 uur…
En opeens gaat het hard
Vanaf vrijdagavond ben ik niet meer alleen, en dat terwijl ik al helemaal begon al te wennen aan mijn alleenheerschappij. Het is echter maar voor een korte periode. Haar vader komt mee, en die moet ook weer terug naar Denemarken natuurlijk. Die 2 maanden zijn eerlijk is eerlijk voorbijgevlogen. De eerste weken had ik er wel last van hoor, geen aanspraak van gezicht tot gezicht maar slechts via beeldbellen en zo, maar ook dat went na een tijdje. Halleluja voor dat beeldbellen trouwens. Zoveel leuker en beter dan traditioneel bellen. Je ziet dan gelijk elkaars gemoedstoestand en zo. Maar goed, samen kerst en oud en nieuw is leuker dan kerst en oud en nieuw via een verbinding. Vanaf vandaag gaat er nog meer veranderen. Morgen duurt de dag alweer langer dan vandaag. Eerst de winter nog even door, maar de lente ligt dichter voor ons dan achter ons. Op de…
Geruisloos
Twintig jaar bloggen dus, toen en nu. Nou, toen ik net begon had ik geen volgers. Doordat ik bij web-log zat kwam ik in contact met andere bloggers die weer andere blog volgers hadden. Sommige komen hier nu nog steeds, en ik bij hen. Andere zijn er allang mee opgehouden. Over sommige maakte ik me wel zorgen als ze schreven dat het slecht ging en opeens van de aardbodem verdwenen leken te zijn. Maar dat zorgen maken verdwijnt natuurlijk na verloop van tijd. Wat ik hel erg had in de beginjaren, was dat ik per se elke dag een blogpost wilde neerzetten. Al ging het toen bij mij bijna nergens over. Ook reageerde ik bij bloggers op elke post die ze publiceerde, al waren het er meerdere per dag. Dat doe ik nu nog bij hoge uitzondering. Heeft een blogger meer dan een post per dag, dan kies ik er…
Maandag beslommeringen
Heb je de kerstkaarten gedaan? ‘Uhm, nee, ik denk het niet.’ Normaal doet mijn wederhelft de meeste kaartjes verzorgen, en ik doe dan tegelijkertijd kaartjes naar eenzijdige vrienden, de garagehouder, wat andere contacten en bloggers en zo. Tja, dus ik moest aan de slag vandaag. Bijkomend feitje, ik kon de kerstkaarten niet vinden. Die kopen we dus meestal elk jaar opnieuw, anders krijgt iedereen elk jaar dezelfde kaar als je die in bulk inkoopt. Weer wat geleerd. Lol. Vandaag dus maar eerst eens om kerstkaarten gegaan. Daarna het adressenboek erbij en schrijven maar. De laatste kaarten zijn hopelijk nog leesbaar voor de post en de ontvangers. Nou ja, als de post er geen wijs uit kan, komen ze helemaal niet aan bij de ontvanger. Weer een zorg minder. Lol In het verkeer viel me vandaag op dat er meer en meer mensen of zitten te telefoneren, of iets anders doen,…
Over de hand
Afgelopen vrijdag, 16 december, had ik een telefonische afspraak met de chirurg van de Sint-Maartens Kliniek in Woerden. De afspraak stond in de ochtend maar ik werd pas om half 6 gebeld. Ik had eigenlijk niet meer verwacht dat ik gebeld zou worden en liep op dat moment ook buiten om Bentley uit te laten. Afijn, de chirurg wist het te verklaren omdat er nogal wat mensen met gecompliceerde botbreuken binnen kwamen. En dan, wat had de chirurg te vertellen? De chirurg had alle opgevraagde informatie van het ADRZ gekregen. Dat klopt ook, want de chirurg van het ADRZ regelde dit toen ik bij hem was, op zijn verzoek. De chirurg uit Woerden had me het volgende te vertellen. De slijtage was in 2015 al enorm aanwezig en ik had toen al doorverwezen moeten worden. In de 7 jaar die ertussen zit is de slijtage aan mijn linkerhand niet drastisch…