Na het overlijden van mijn vader en het regelen van de uitvaart kwam daarna een berg werk om de hoek. Zijn huis moest leeg. Mijn vader had enorm veel spullen. Het huis stond vol met herinneringen uit zijn hele leven. Het eerste tv’tje wat hij kocht met mijn moeder bijvoorbeeld stond keurig tussen allemaal andere spullen.
Veel spullen is vergeven aan diverse kringloop winkels en zijn kleding en beddengoed naar vluchtelingen. Maar niet alles natuurlijk. Mijn zussen en ik hebben veel kunnen verdelen. De rest werd verkocht.
Ik heb niet veel tijd gehad om alles uit te zoeken zoals foto?s en dergelijke. Nu heb ik af en toe een moment waar ik dat wel doe natuurlijk. Vandaag kreeg ik de foto hierboven onder ogen. De jonge man in het midden was mijn vader. Met z?n drie?n liggen ze vast te bedenken hoe ze het land kunnen redden.
Zelf wilde ik niet in dienst. Mijn vader wilde 3 maanden na het overlijden van mijn moeder dat ik vervroegd ging. Hier ging het echt mis tussen mijn vader en mij. De verstandshouding had een deuk op gelopen. Een flinke.
Toch vind ik het leuk deze foto te hebben. Ik vergaf mijn vader namelijk dat hij voor mij geen vader kon zijn. Alles kwam vandaag wel naar boven door tussen de foto?s te kijken, en het leek opeens nog maar zo kort geleden. En feitelijk is het dat ook. 35 jaar is niets.
19 Comments
SUSKE
February 11, 2017 at 15:02Goed dat je hem kan vergeven. Wrok maakt alleen maar erger en soms ziek.
gerdaYD
February 11, 2017 at 07:53Lieve John, ik begrijp je maar al te goed dat door die tussenkomst van je vader om vervroegd in dienst te treden, en dit als overtuigd pacifist, de verhouding tussen jullie definitief een knauw heeft gekregen. Hij had verdriet om het verlies van zijn vrouw, maar jij om het verlies van je moeder en het is voor zo’n jonge jongen niet evident om dat te verwerken. Ik kan het me heel goed voorstellen dat bij het zien van die oude foto’s alles weer naar boven komt… maar het siert je dat je uiteindelijk je vader alles kon vergeven!
Laurent
February 10, 2017 at 18:28Dat is mooi, dat je hem dat kunt vergeven, dat betekent ook rust voor jezelf.
Rietepietz
February 10, 2017 at 15:33Als het g??n oorlogstijd is was die dienstplicht toch echt zo gek nog niet, veel jongens zoals het jonge spul dat nu loopt te “raddraaien” werden in die tijd door hun dienstplicht strak op het goede pad gezet , leerde een vak ?n gezag aanvaarden.
Na hun ontgroening en opleiding hadden de meeste best een relaxed leven.
Henk werd chauffeur voor de geneeskundige troepen en heeft de rest van z’n leven heel veel gehad aan alles dat hij in die tijd geleerd heeft.
Jouw vader heeft in die tijd z?lf in de knoop gezeten met zijn gemis en was op dat moment natuurlijk niet de meest geschikte vader voor een opgroeiende jongen.
Helaas is niet iedereen in staat zijn eigen verdriet op de tweede plaats te zetten en er te zijn voor een kind dat natuurlijk ??k verdriet en gemis kent.
Gemiste kansen ja, voor je vader zowel als voor jou. het enige goede dat het gebracht heeft is dat jij er juist een goede vader door bent geworden.
Morgaine
February 10, 2017 at 11:07Wat mooi, en tegelijk ook verdrietig deze herinnering natuurlijk, en toch heb je het, het hoort er helaas bij, dat om zoiets de verstandhouding minder wordt. Maar ik ben blij dat je nu 35 jaar later alles kunt relativeren en zelfs met ons weet te delen. Het waarom…
Bij ons is het wat anders gegaan na het overlijden van mijn oma, toen ik kwam was men maar alvast begonnen, ik heb nul kans gekregen om nog even alles in oude staat te zien bijv. nog even te mijmeren voor wie dan ook de boel op zijn kop ging zetten… of dat ik zelf nog wat had kunnen uitzoeken op de dingen na die altijd al voorbestemd waren voor mij of anderen…
Gelukkig? Ben ik enigkind met slechts 1 stiefbroer? Later, heel veel later? <3
X
Marlou
February 10, 2017 at 08:45Dag John,
goed van je: dat vergeven.
Dat moesten meer mensen doen.
Dat zou hun leven een stuk beter maken.
Eerlijk en gemeend vergeven…
Dag!
Groet van Marlou
.
klaproos
February 10, 2017 at 08:37Jammer dat het zo gelopen is h? John, maar het is niet anders,
als je later geboren was was mss alles anders gelopen, je zult het nooit weten..
Haba
February 10, 2017 at 06:13Goede morgen John. Oude foto’s kunnen je toch boeien en misschien zie je je vader weer in een ander licht. Toch jammer van die verloren jaren ik denk dat hij er misschien het meeste last van heeft gehad. Ik blijf het knap van je vinden dat je hem hebt vergeven, zodat je nu zonder wrok naar zijn leven in foto’s kijkt.
Vandaag een fijne vrijdag gewenst.
ZON-nebloem
February 10, 2017 at 05:08waar een foto goed voor is
het maakt veel herinneringen los
dat merk ik hier bij jou
en ik denk dat het normaal is dat iedere jeugdige persoon al eens tegen de mening van zijn ouders ingaat
E?n @->- voor jou
Renesmurf
February 9, 2017 at 22:06Mooi dat je hem dat hebt vergeven. Beter laat dan nooit. Van uitstel komt vaak afstel en dan is het te laat.
Terrence Weijnschenk
February 9, 2017 at 22:00Het leven is veel te kort om lang wrok te koesteren.
Helaas zit ego ons vaak in de weg.
Boeiende foto!
Di Mario
February 9, 2017 at 21:21De oudere generatie had vaak het idee dat iedereen in het leger moest. Maar in onze generatie zitten al heel wat mensen die daar anders over dachten. Foto’s zijn goed, ze brengen oude herinneringen en emoties terug.
Love As Always
Di Mario
Hans
February 9, 2017 at 21:15Foto’s vertellen je wat l was vergeten of onbekend was.
Het botsen met je vader is een moment van volwassen, zelfstandig worden. Hans
Lies
February 9, 2017 at 20:50‘t Krijgt wel een plaats, John…
Lie(f)s.
Sjoerd van bVision
February 9, 2017 at 20:45Mooi dat je toch die herinneringen naar boven kan toveren.
Trees
February 9, 2017 at 20:19Vroeger maakten ze echt vaak zulke foto’s liggend in het gras.. leuk en fijn dat je toch van die foto’s kunt genieten! Ja… hij blijft toch je vader h
Willy
February 9, 2017 at 19:16jammer dat die mindere verstandhouding bleef…
marjolijn1
February 9, 2017 at 17:41Het verwerken begint misschien nu pas John.
Nu heb je er ruimte en tijd voor.
Laat maar gebeuren, alles moet toch een plaatsje krijgen.
Veendammerman
February 9, 2017 at 16:50Ik heb ook nog bepaalde spullen van mijn ouders bewaard, maar ook veel weggedaan. De oudere generatie bewaarde misschien ook nog wel meer dan wij. Maar een mooie foto.