Op een van de bijeenkomsten die ik had in de afgelopen weken kwam ik Han tegen. Ik ken Han al een tijd en hij liep regelmatig met een stok vanwege knie problemen. Nu zat hij echter in een rolstoel. Op mijn vraag hoe het met hem ging antwoorde hij met een lach dat hij het voortaan wat lager bij de grond zocht. Han is nogal groot, dus het moest een beetje grappig overkomen.
De werkelijkheid is iets minder grappig. Aan de zware reuma medicijnen, en ondanks dat een behoorlijke aftakeling. Je zou kunnen zeggen ‘de zware medicijnen eisen hun tol’ en Han is daar de dupe van.
Afgelopen week zag ik nog iemand die ik ken. In een scootmobiel. Liep eerst ook op krukken vanwege rugproblemen, en nu overgeleverd aan mechanisch vervoer. Beide mannen hebben zich volgens eigen zeggen overgeleverd aan de zorgverleners. Die weten het immers.
Als ik deze twee voorbeelden vanuit mijn eigen situatie bekijk, ben ik maar wat blij dat ik me niet heb neergelegd bij de diagnose die ik inmiddels al weer heel wat jaren terug kreeg, en ik er geen genoegen mee nam dat ik afhankelijk was van krukken en alleen nog een stoel met wielen in het vooruitzicht had. Dat wil niet zeggen dat ik nooit eens een slechte dag heb, want die heb ik wel, maar ik ga door tot ik niet meer kan.
17 Comments
Trees
October 29, 2017 at 16:15Gewoon goed van je dat je hebt doorgezet. En zeker zal het niet altijd even gemakkelijk zijn!
Ik ken nog zo iemand, een vastgezette arm, aangepaste schoenen, door een zwaar ongeluk heel veel botten gebroken en niet alles is goed hersteld. Een hele zware revalidatietijd had hij.. maar hij is er nog en geeft nooit op!
Maar helaas kan niet iedereen aan zijn ‘kruis’ ontkomen.
Morgaine
October 29, 2017 at 10:59Ik ben het zooooooo met je eens, want dat kreeg ik ook 15 jaar geleden te horen, leer er maar mee leven, ga maar naar de pijn kliniek bla, ja daaaaahaaaaaaaag en see me now… 😉
Net als jij, zeker nog slechte dagen, maar als ik mij toen had over gegeven, waar was ik dan gebleven…
x
francky
October 29, 2017 at 10:51Een mens zit raar in elkaar. Zo ken ik iemand die regelmatig naar het fietspunt kwam omdat hij met zijn fiets gevallen was. Nu zag ik hem onlangs in zo’n scootmobiel. Evenwichtsstoornissen. Gelukkig heb jij je gevoel gevolgd.
Mooi rustig stukje muziek van den Ozzy en Lita.
Yova
October 29, 2017 at 09:48Nooit opgeven en gewoon door gaan totdat het niet meer kan, of dit door de ziekte(s) komt of dat je ouder wordt… dit gaat bijna bij iedereen helaas overkomen. Tenzij dit op een ander wijze gebeurd, bijvoorbeeld door een ongeval of zo. Ja… vooral bij mensen die je persoonlijk kent, kan dit op een begevende moment opvallen en dan vraag je natuurlijk je af hoe het met u gaat, dit soort dingen. Wij ondervinden dit bij onze ouders en dan kan dit zelfs ook heel heftig hard aankomen allemaal. Maar dan ga je dit zelfs aan wennen en dan moet je weer verder gaan, ook met hun mankementen en problemen. Ieder geval is de wintertijd weer ingegaan en dit kan voor de laatste keer zijn. Maar dit wordt allemaal door Europees parlement besloten. We wachten het af, voor ons hoeft dit allemaal allang niet meer. We wensen je nog een fijne week toe.
Yova
October 29, 2017 at 12:35En natuurlijk is het ook jammer dat het niet gelukt is om je blog een ander look te geven. Maar wie weet komt dit later wel goed of hou je hem lekker zo zoals ie is? Ieder geval veel succes ermee, wanneer je toch besluit een ander te nemen.
gerdaYD
October 29, 2017 at 09:33Fijne zondag John.
Inderdaad, opgeven is geen optie voor jou, je hebt dat indertijd al bewezen na dat ongeluk en je bent ondanks de negatieve diagnose, toch weer beter geworden. Met vallen en opstaan natuurlijk, met goede en soms minder goede dagen maar je loopt nog altijd rechtop en bent in staat om al die klussen te klaren, je sporten en te vissen. Ik bewonder je daarvoor!
Haba
October 29, 2017 at 08:23Goede morgen John. Inderdaad opgeven is nooit een optie, alles proberen en uitzoeken waar jouw lijf het meeste baat bij heeft. Maar sommige medicatie is nog erger dan de kwaal. Jij hebt ook een sterke geest, daardoor kun je ook doorgaan. Niet iedereen heeft dat, jammer want ik ga uit van het principe “Mind over body” Mijn vader was ook zo’n bijter, die hadden ze na mijn moeders dood ook in een rolstoel gezet, maar hij heeft zich er weer uit geknokt en is met een steuntje van een rollator weer gaan lopen.
Voor vandaag een fijne zondag gewenst.
klaproos
October 28, 2017 at 22:24tja John,
opgeven is geen optie, al zou je dat soms wel willen…
doorgaan, tot het niet meer gaat, en dan nog een beetje…
9 keer vallen en 10 keer opstaan..
dát idee, 🙂
❤
Rietepietz
October 28, 2017 at 22:11Maar helaas rest je soms niet anders dan je neerleggen bij dingen die niet meer gaan.
Altijd goed om het zo lang mogelijk uit te stellen maar zodra het je leven nog wat mogelijkheden kan geven zijn dit soort hulpmiddelen een zegen.
Hans
October 28, 2017 at 21:55Het leven is eigenlijk een gevecht om zo goed mogelijk af te kunnen ronden.
Het is lastig om vanaf hier over een ander te oordelen, maar zelf leg ik me ook niet snel bij een onprettige situatie neer. Hans
Mirjam Kakelbont
October 28, 2017 at 21:48Als opgeven een optie was, was er ik er al niet meer geweest. Maar ieder mens is anders. Je moet zelf iets van je eigen leven blijven proberen te maken. Maling durven hebben aan (de mening) een ander.
Jij bent een bijter, net als je terriër.
Di Mario
October 28, 2017 at 21:34Als je je er bij neerlegt, dan kom je er niet meer uit. Blijven bewegen is toch het belangrijkste.
Love As always
Di Mario
Sjoerd van bVision
October 28, 2017 at 21:22Als ik naar de best te pruimen muziek kijk, vind ik Ozzy een beetje een debiel met toch een mooie stem. Maar je hebt gelijk opgeven is geen optie.
Merel
October 28, 2017 at 20:36Je bent een dappere
Maar door te bewegen en niet op te geven blij je wel mobiel
willy
October 28, 2017 at 20:09“opgeven” mogen ze wat mij betreft uit de woordenboek schrappen
groeten
Lies
October 28, 2017 at 19:39Erg als het je overkomt…, John, niet iedereen kan/wil/krijgt een kans om te ‘vechten’…
Lie(f)s.
marjolijn1
October 28, 2017 at 17:31Zo is ieder mens uniek en doet wat hij kan.
Elk lichaam reageert ook anders op invloeden, welke dat dan ook zijn.
Fijn weekend John.