Ik viel in het water. Dat deed ik wel vaker. Vroeger. Wonderbaarlijk genoeg waren dat keer op keer bijzondere ervaringen als je weet dat ik geen meter kon zwemmen voor mijn twaalfde levensjaar. Het bijzondere er aan is dat ik nooit de neiging had om te verdrinken. Ik had in mijn leven echt al tig keer mors dood kunnen zijn.
De eerste keer viel ik in een diepe watergang toen ik samen met een maatje een vlot had gebouwd van wat tonnen en pallets, en midden in die watergang ik een misstap deed en pardoes in het water lag. Een andere keer gleed ik uit tijdens het vissen aan het IJsselmeer. Minder gevaarlijk omdat ik kon staan waar ik viel. In Dongen gleed ik tijdens het vissen zo het kanaal in. Moeilijker, want ik kon er niet staan, en ik moest eigenlijk een eind zwemmen om bij een ladder te geraken. De laatste keer dat ik in het water viel was vlak voor ik op zwemles ging. Bij ons achter in de parkvijver. Weer van een vlot. Mijn vader was altijd furieus als ik weer eens nat thuis kwam. En dat was gemiddeld bijna elke week.
En toen ging ik naar het voortgezet onderwijs, en ja, daar moest ik zwemmen. En dat kon ik dus niet. Levensgevaarlijk zei de gymleraar. ?Wat als je in het water valt? Dan verdrink je!? waren zijn woorden. En ja, dat had kunnen gebeuren natuurlijk. Sinds ik mijn zwemdiploma haalde ben ik nooit meer in het water gevallen. Wat een geluk.
21 Comments
mya
December 25, 2011 at 17:35eigenlijk wel leuk achteraf , de herinnering / het beeld vanals je nat thuis kwam 🙂 had ik je gezicht willen zien , niet dat van je vader hahaha ! Grappig ook dat eens je kon zwemmen , het niet meer voorviel … x
Laurent
December 15, 2011 at 18:15Hahaha, wat raar dat je je zwemdiploma nooit meer nodig hebt gehad.
Ik ben een keer in het water gevallen toen ik in een roeiboot stapte nadat mijn neef had gezegd dat hij het touw vast had, maar nadat ik ??n voet in de boot gezet had ‘nee, toch niet!’ riep.
Het was eind oktober en mijn tante kreeg de slappe lach toen ik druipnat voor de deur stond.
linda kwakernaat
December 15, 2011 at 13:14ik ging als 3- jarige een bal uit de sloot halen!
verdrinken??
haha wasda?
later krijg je meer ontzag!
~Bettje~
December 15, 2011 at 08:16Ik was/ben een echt waterrat en omdat mijn moeder bang voor zwemmen was, moesten we maar snel onze zwemdiploma’s halen.
Je hebt wel een geluk gehad hoor! In het water echt gevallen ben ik nooit 😉 Leuk stukje 😉
Fijne dag!
Chantal
December 15, 2011 at 07:45Was er een speciale reden dat je pas na je twaalfde je diploma haalde? Hier ging dat via schoolzwemmen… en dat is toch best handig en veilig vind ik.
ZON-nebloem
December 15, 2011 at 06:57wat een diploma doet…..
Albert y Mara fotolog
December 15, 2011 at 01:46Slechts ??n zwemdiploma en ook ??n keer in het water gevallen. Tijdens het vissen met mijn vader aan de Knardijk naar Lelystad, toen Flevoland nog niet droog gevallen was. Heel lang geleden dus, maar ik weet het nog als de dag van gisteren. Ik verloor mijn evenwicht bij het binnenhalen van een snoekbaars. Het was gelukkig niet diep. Wel even die schrik.
Saludos
Albert
oma
December 14, 2011 at 23:16Ha Redstar,
We hebben blijkbaar de zelfde jeugd op het water gehad.
Mijn zwemdiploma had ik ook pas na jaren van oefenen, eerst in het Zwet, buitenbad in wormer en eindelijk in zwembad crommenije in krommenie.
Mooie herinneringen, en nog leuker is dat je ouders uit Krommenie en Wormerveer komen. oma
klaproos
December 14, 2011 at 22:58mazzelpikkie, dat je daarna nooit meer gevallen bent, je had vast een goeie engelbewaarder,
super man is dat geweest 🙂
leuk redstar die verhalen over jou:-)
Suske
December 14, 2011 at 22:24ik ben pas heel laat echt leren zwemmen
voordien was het meer een geploeter.
nu kan ik me behelpen in het water.
Sjoerd
December 14, 2011 at 20:59zwemmen kon ik ook zonder diploma, helemaal op eigen kracht. Later heb ik dienst gedaan als badmeester in de vakantieperiodes…
ollie
December 14, 2011 at 20:51Och wat had jij een waterig verleden John , hahaha !
Rietepietz
December 14, 2011 at 20:42Dan heb je dus vr?selijk veel geluk gehad , want je kunt zelfs nog verdrinken als je w?l kunt zwemmen ,laat staan als je dat niet kunt !
Ik h?b het niet zo op in het water vallen ,ondanks dat w?l kan zwemmen !
Di Mario
December 14, 2011 at 20:38Wel in het water geweest? Ik heb vier diploma’s, maar mij krijg je dat bad niet in.
Love As always
Di Mario
ria
December 14, 2011 at 20:35Ik dacht even dat je vandaag in het water was gevallen, dat zou frisjes zijn geweest 😉
lizdog
December 14, 2011 at 20:27Je bent een geluksvogel. Mijn achterbuurjongetje is verdronken, en ook een broertje van mijn klasgenootje. Het komt heel vaak voor. Zelf als kind zowat ieder weekend aan het Veerse Meer. Roeibootje en vissen met schepnetje. maar altijd een zwemvestje aan, slechte zwemmer. 1x met windkracht 8 onder de omgeslagen zeilboot gekomen, gelukkig niks op mijn hoofd, maar ik wist echt niet meer waar ik was in het donker opeens
Marjolijn
December 14, 2011 at 17:25Ja, ik ben ook wel eens in het water gevallen, maar gelukkig kon ik zwemmen, toen ik van de eerste schrik weer bekomen was.
Renesmurf
December 14, 2011 at 17:12Ik leerde al zwemmen zodra ik kon lopen.
Al voor we het kregen op de lagere school!
En ik ben nog nooit in het water gevallen.
Billy
December 14, 2011 at 17:02ik heb ook ooit geluk gehad toen het roeibootje waar we tijdens de jeugdkampen mee vaarden, omkipte. Ik ben toen gereanimeerd geweest, en heb het gehaald (had dit anders niet kunnen typen… 😉 )
Ik ben ook, net als m’n broer, met veel tegenzin aan de lessen zwemmen begonnen, maar sinds we het allebei kunnen, fervente waterratten. Zo zie je maar…
inge
December 14, 2011 at 15:32hahahaha hier zonder diploma ook nog nooit in ‘t water gevallen ^^
Maartje
December 14, 2011 at 15:02Wat ben je vaak in het water gevallen!
“Het zal je kind maar wezen” 😉
En toen je eenmaal je waterrijbewijs haalde, hoefde het wild water vallen blijkbaar niet zo nodig meer!
Heel leuk verhaaltje,
ik heb het graag gelezen.
Hartelijks,
Maartje