Afgelopen dag liep ik [gewoon nog in lange broek] terwijl er een waterig zonnetje stond, een beetje langs het water hier aan de andere kant van de dijk. Gewoon mijn gedachten de vrije loop laten gaan tijdens zo’n wandeling is heerlijk. Meestal zijn het vrij?luchtige gedachten, zoals hoe gemakkelijk het eigenlijk is om aan de top te staan binnen naastmijnschoenen.nl. Ik hoef geen verantwoording af te leggen want ik ben de baas. Ik kan in feite schrijven wat ik wil op mijn Blog, want niemand die boven mij staat om het een en ander te corrigeren. Wat mijn grafische en designwerk betreft ben ik ook eigen baas. Ik kan mijn eigen tijd indelen. Mezelf omkopen met een lekkere bak koffie in het zonnetje, en mijn uren verschuiven naar de avond. Het zijn maar gedachten. Gedachten die sterk de indruk van het onzinnige achterlaten, maar vlak bij gedachten liggen met een veel zwaarder karakter.
Vandaag moest ik aan mijn moeder denken terwijl ik daar liep en de zilte lucht proefde, en bedacht me dat ik haar in leeftijd heb overleeft. Zij stierf op zevenendertig jarige leeftijd aan de gevolgen van acute leukemie. Ik ben nu vijf jaar ouder als zij was toen ik haar voor het laatst zag in het ziekenhuisbed de avond dat ze stierf, en voel me nog zo verschrikkelijk jong. Soms heb ik zelfs het idee dat ik nog maar net kom kijken. Kan je nagaan hoe jong zevenendertig eigenlijk is, en hoe veel veels te vroeg. Ik raak gelukkig nooit depri van deze gedachten, want ik heb dit alles lang geleden al verwerkt. En niets gebeurt zonder reden denk ik, hoe onbegrijpelijk het soms ook lijkt. Ik doe mijn rondje verder, en ga weer op weg naar huis. The Mission speelt in mijn MP3, en volgt me op mijn verdere pad..
32 Comments
RedStar
February 26, 2008 at 00:02@ Pleeboy, hahaha is het zo erg als ze knipt? 😀
@ Linda, Ja de koffie is dan idd zalig 🙂
@ Martin, Oke dan, maar ik houd gewoon enorm van filter koffie..
@ Feex, wc papier als filer kan ook ja 😀
@ Aukje, 🙂 Stuur je ze op ? 😀
@ Me, Zoiets ongeveer ja..
@ Riet, Een buurtwinkel is dus bijna net zo erg als een dorpswinkel? Alhoewel ik denk dat jullie geen 20 km hoeven te rijden voor je in de stad bent 🙂
@ Liesbeth, Ja toetsenbord kan ook ja. Ik heb hier ook een toets nu die lam lijkt te worden..
rietepietz
February 25, 2008 at 23:36Je hebt gelijk , 37 is veel te jong om te sterven , zeker voor een moeder . Ik verloor mijn eerste ouder toen ik zelf al 8 jaar ouder was en hoewel een ouder verliezen nooit leuk is heeft het dan meer logica.
Waarschijnlijk ga je op oudere leeftijd ouders missen om je aan te spiegelen , hoe waren zij op jouw leeftijd en wat hadden zij bereikt als ze nog zouden leven . Misschien ook , zouden ze waardering gehad hebben voor wie en wat jij geworden bent .
Al met al genoeg om te overdenken op zo’n wandeling !
groetjes , Riet
Pleeboy
February 25, 2008 at 18:49yep heb ze helemaal gelijk in,
als ik dr niet ben:-)
duik weer ff onder:-))
Twan
February 25, 2008 at 01:42Maar begrijpen doe ik sommige dingen echt niet. Ondanks dat ze niet zonder reden gebeuren. Gevoelig stukje
Bolus
February 25, 2008 at 01:15Was het niet Nietzsche die zei: Unsere Gedanken bestimmen, was f?r eine Welt wir sehen?
RedStar
February 25, 2008 at 00:50@ Aukje, Het heeft mij ook tijd gekost.. 😉
@ Inge, Dat scheelt zeker een slok op een borrel 🙂
@ Claartje, hahaha, dat snap ik wel 🙂
@ Plato, Idd vragen die we kunnen stellen. Het rondje blijf ik doen, net als jij, en idd, we weten het eigenlijk niet. Ik ga daar graag in mee…
plato
February 24, 2008 at 23:51Redstar….vaak weten we niet waar het goed voor is. Waarom werd je moeder maar 37? Waarom mijn broer maar 53? Waarom is het vaak zo oorverdovend stil om ons heen? Het is goed dat je je rondje blijft lopen. Doe ik ook. Vaak zonder te weten of het rondje wel een rondje is. En dan denk ik: laten we het leven maar leven, iets anders schiet er niet over. Maar laten we het dan ook maar met hart en ziel doen.
claartje
February 24, 2008 at 23:47ben maar op 1 plaats de baas en dat is in huis hahahah(grapje)
inge
February 24, 2008 at 23:24oh zo veel te jong. …
eigen baas rules. mijn baasje is best flexibel, scheelt ook een slok op een borrel ; )
Aukje
February 24, 2008 at 21:56Ik zou willen dat ik al zover was dat ik alles durfde te zeggen op mijn blog ook al ben ik daar de baas.
Aangrijpend stukje.
RedStar
February 24, 2008 at 21:33@ Feex, Klopt, vaak valt het gezin uitelkaar als de moeder wegvalt. De gevolgen daarvan kunnen enorm zijn. Maar het contatc met je ouders moet ook liggen. Je ouders kun je niet kiezen, maar je kunt zelf wat aan het contact doen.
@ hd61, hehehe nee, ik weet het… ik heb er , maar toch maar niet.. 🙂
@ Erwin, Dank je wel..
@ Bob, Elkaar inspireren is enornm mooi. Ik ben blij dat ik dit vandaag gepost heb 😉
@ Ria, Heel erg jong dus..
ria
February 24, 2008 at 19:35Zevenendertig is mijn Silvia nu, Levi is zes…
beeobee
February 24, 2008 at 19:31Duidelijk en voor mij inspirerende woorden. Vooral de woorden:
En niets gebeurt zonder reden denk ik, hoe onbegrijpelijk het soms ook lijkt.
Deze zin bracht me weer een op gedachte die weer uiteindelijk een vraag voor mij beantwoorde.
Zo zie je maar weer… inspireren….
Erwin
February 24, 2008 at 18:29Ik ben even stil van jouw mooie log.
hd61
February 24, 2008 at 18:16Mooi geschreven logje! Geen foto van jou aan het water? 🙂
FeeX
February 24, 2008 at 16:40Tja.. je moeder jong verliezen blijft een gemis..
Dat merk ik aan veel mensen die op jonge leeftijd hun moeder verloren,behalve de dood verandert er vaak nog meer, het gezin valt uit elkaar, wordt soms verdeeld/opgedeeld en het verdiet is erg groot evenals de gevolgen..
Ik weet niet hoe oud jij was, en in hoeverre dat ook voor jou opgaat.
Ik heb mijn beide ouders nog..zou het contact ermee wel beter willen hebben.
Tja Ik hoop dat je de herrinnering aan haar in gezondheid ook nog levendig houdt, het ziektebed niet als laatste herrinnering hebt.
In ieder geval, wel een persoonlijk verhaal van je..37.. tja, Ik ben iets ouder,wil graag mijn kinderen ook grijs zien worden..
RedStar
February 24, 2008 at 16:33@ Me, en zo is het ! 😉
@ Pleeboy, Dat is een gouden leefregel.
@ Mikelodeon, You welcome, jij bedankt!
@ Lia, Ze zeggen ook wel eens dat het leven pas begint na je veertigste. We zijn rustiger natuurlijk, en zien andere dingen. Welkom hier trouwens. Ik kom straks even bij jou kijken natuurlijk 🙂
@ Nick, Je zei het idd al eens eerder. Ik vind het heerlijk 🙂
Ja, te jong is te jong…
@ Belinda, Het was triest, maar ik heb het idd een plek gegeven. Dat is zeer belangrijk wil je een goed leven opbouwen. Leven en dood slapen naast elkaar..
@ Pascal, Het was idd even een harde tijd toen het gebeurde ja. Zeker omdat er nog veel meer omheen zat. Th Mission is zeker gaaf 🙂
@ Pascal, Begreep ik 🙂
@ Mannie, Absoluut heerlijk. 🙂 jij gaat ook weer aan de slag las ik 😉
@ Leibele, Soms zijn zulke gedachten belangrijk 🙂
@ Liesbeth, Ik geef alles een plek. Zeer belangrijk voor het verdere leven 🙂
@ Martin, Ik vind het niet depri eigenlijk. Ja, het is een gouden regel..
@ Natasza, Klopt, niet depri. Zulke gedachten zijn zeker in het begin een leer proces. Gemis is een teken dat de persoon die gemist wordt een goed mens was. En ja, mss komt het door het ouder worden..
Natasza
February 24, 2008 at 16:14Niet depri, meer een vaststelling van feiten. Ik ken dit gevoel, mijn ouders zijn ook al weer een tijdje overleden. Mijn moeder toen ik 29 was en mijn vader op mijn 31ste. En soms heb je dit soort gedachten en bevestigd het een leerproces, een ouderwordings proces of is het gewoon een herinnering gevuld met saudade. Verdrietige herinneringen hoeven nog niet perse depressieve herinneringen te zijn. Gemis is de zoete klank van genot, samenzijn, en andere mooie dingen.
Mooi geschreven.
Carpe Diem
Natasza
Martin
February 24, 2008 at 15:53Beetje depri toch wel hoor..maar het is natuurlijk ook niet niks..maar net wat Pleeboy zei leef met de dag..en doe wat in je opkomt,geniet van elk moment want dan heb je pas geleefd.!!
Liesbeth
February 24, 2008 at 14:26je had het al een keer aan mij geschreven,over je moeder, die je op jonge leeftijd heb moeten missen. Nu lees ik ook dat ze jong is gestorven.Maar ook lees ik nu dat je dat verlies een plek heb kunnen geven in je leven en je nu met volle kracht vooruit gaat..sterk van je hoor, en goed,positief ook vooral…en nee, niets gebeurd zonder reden, daar ben ik ook van overtuigd
Leibele
February 24, 2008 at 13:26Ineens komt er een lied met tekst bij mij op van Pete Seeger, Turn Turn Turn. Een tekst dat uit de Thora komt. Er is een tijd voor geboorte en een tijd voor sterven, een tijd voor dit en een tijd voor dat.En dat alles heeft een rede. Het zijn mooie gedachten op een mooie plek.
Mannie
February 24, 2008 at 12:56Da’s wel erg jong.
Maar wel heerlijk om lekker zelf te kunnen bepalen wat je schrijft en maakt.
Pascal
February 24, 2008 at 12:36Ik bedoel: niet dood. 😉
Pascal
February 24, 2008 at 12:35Lijkt echt moeilijk voor een kind om zijn moeder zo vroeg te verliezen. Mijn kinderen vragen wel eens: je gaat toch dood h?. En dan antwoord ik: eens gaan we allemaal dood, maar ik hoop dat ik nog lang bij jullie kan blijven. En the Mission is gaaf. 😉
Julia
February 24, 2008 at 12:13Zo jong je moeder verloren maar je hebt je wel prima gered he John! Je eigen tijd indelen en thuis werken , wat een luxe zeg. Dat moet heeerlijk zijn denk ik !
Belinda
February 24, 2008 at 11:50Dit is duidelijk een inside your head log! 🙂
Triest dat je moeder je zo vroeg heeft moeten verlaten maar wat je schrijft: niets is zonder reden en als het goed is, ben je sterker uit de strijd gekomen en besef je des te meer dat leven onlosmakelijk verbonden is met de dood. En dat is goed want dat doet je beseffen dat je moet leven terwijl je leeft!
NickN
February 24, 2008 at 11:30Ik heb het je al eens gezegd, dat lijkt me wel vervelend om zelf mijn werktijd te mogen bepalen 😉
Een van je dierbaren verliezen is altijd heel zwaar vooral als ze jong gaan……
Lia
February 24, 2008 at 11:26Dat is zeker zo, 37 is veeeeeeeeel te jong Hutch maakte ene einde aan zijn leven op de leeftijd, ik ben net als jij 5 jaar ouder en heb soms het gevoel dat het leven pas begint … hoe meer je te weten omt hoe meer je weet dat je nog veeeeeeeeeeeeel te weinig weet …
Fijne Zondag …
p.s. kwam hier via Liesbeth, maar kom zeker vaker, je hebt ene hele fijne schrijfstijl …%u2665…
mike(lodeon)
February 24, 2008 at 09:43Mooi blog Red, en ‘niets gebeurt er zonder reden’ echoot nog lang na in mijn gedachten. Thanks.
Renesmurf
February 24, 2008 at 02:5537 is inderdaad veel te jong.
Zulke dingen heb je niet in je hand, en zulke gedachten komen vaak bovendrijven.
Een weblog is het fijnste wat er is, je kan helemaal je eigen gang gaan.
Het enige wat er vervelend aan is zijn de comments, zo nu en dan.
Pleeboy
February 24, 2008 at 02:20daarom zeg ik ook altijd leef met de dag
je weet nooit wanneer het jouw tijd is
Me!
February 24, 2008 at 02:10Baas zijn over je eigen tijd mag. Baas zijn op je eigen blog mag ook. Maar de rest in het leven heb je eigenlijk weinig over te zeggen… dat kan raar lopen.