Het is alweer 29 jaar geleden. Op mijn 15de verjaardagsdag werd mijn moeder opgenomen in het ziekenhuis met acute leukemie. Enkele maanden later overleed ze op 27 mei aan de gevolgen van?
Ik begreep er niets van, en wilde, maar kon nergens naar toe.
Inmiddels ben ik al op heel wat plaatsen geweest. Ik blijf het fascinerend vinden om over de snelwegen, de provincialenwegen, en de achteraf weggetjes te rijden. De vaart op de snelweg is het lekkerst. Muziek aan, en meegaan in de flow. Ik kom er gek genoeg tot rust. Hoe druk het er ook is…
25 Comments
Ioni
May 30, 2010 at 19:34Heftig…
Laurent
May 30, 2010 at 10:56Behalve een kind verliezen moet als kind een ouder zo plotseling verliezen wel een van de moeilijkste dingen zijn die er bestaan.
Ik ben net als Me meer een liefhebber van binnendoor wegen. je merkt dan meer ddat je rijdt als op de snelweg. Als je tenminste niet achter een mestkar of een bejaarde komt te zitten…
Billy
May 28, 2010 at 19:27eigenlijk is het op de snelweg vaak ook veiliger dan op sommige binnenwegen…
Sterkte met die herinnering aan je moeder, John!
Groetjes!
sunny
May 28, 2010 at 16:47Sommige data vergeet je nooit…..
inge
May 28, 2010 at 14:46ik heb een haatliefdeverhouding met onderweg zijn, schreef ‘t laatst nog. ik raakte m’n opa en oma kwijt toen ik 15 was en denk nog regelmatig aan ze. en aan toen.. 15 is in zoveel te jong om je moeder kwijt te raken..
Liesbeth
May 28, 2010 at 13:24..alhoewel, het is een dag later.
Liesbeth
May 28, 2010 at 12:11Dat begrijp ik wel van je, ik vind auto rijden ook altijd fijn en rustgevend. Ook al rij ik zelf niet 🙂 Sterkte vandaag. (We hebben iets gemeen met deze datum.) Veels te jong was je om dan al je moeder te moeten missen.
mya
May 28, 2010 at 11:48Hey lieve vriend , toeme waarom was ik er gisterne niet 🙁 Vind het knap dat je erover deelt ! 15 is een heel moeilijke leeftijd en begrijpen op die leeftijd , maar ook op elke leeftijd .. wanneer een dierbare zomaar bij ons weg genomen wordt en dan alzeker de moeder … moeder / kind … die zijn in men ogen ??n … Was hier een ganse brief aan schrijven … moment van stilte … kijk ik naar je foto’s … alsof ik even meerij … warme knuffffffff van mij ((**))
ria
May 28, 2010 at 09:36Het is vreselijk zo jong al je moeder te moeten verliezen, maar je hebt het maar te aanvaarden, jong of niet.
Zo te zien kan je weer aardig uit de voeten op de snelweg, bevalt hij?
Leibele
May 28, 2010 at 08:49Ik kan me dat gevoel helemaal indenken. Ik was dertien toen ik het “ouderlijk huis” ongevraagd verliet en in zekere zin m,n ouders, broers en zussen verloor. Sindsdien zijn treinritten voor mij dat wat autoritten voor jou zijn. De motorway en alle kleinere wegen in Engeland kwamen daar pas later bij, op m,n negentiende.
Zon-nebloem
May 28, 2010 at 08:04dat is erg…15 jaar en zonder moeder.
29 jaar is het geleden en toch zit het nog zo in je hart, ze moet goed geweest zijn voor je…
Gisella
May 28, 2010 at 07:55pfff wat zal dat moeilijk zijn geweest voor je.. 15 en dan zonder moeder verder.
Kan me ook wel voorstellen hoor dat je op de snelweg je rust vind.. gaan met die banaan en de drukte om je heen maakt het juist dat je rustig word.
Morgaine
May 28, 2010 at 06:27Gelukkig heeft een ieder zijn of haar eigen wijze om zulke data de dingen te doen om rust te vinden en soms is dat in de drukte, soms in de stilte…
Bij mij kan dat zeer divers zijn, maar de auto instappen zal ik maar laten.
Sterkte
XXX
pleeboy
May 28, 2010 at 01:00net wat je zeg, met de juiste muziek erbij is het relaxen, ik doe het ook soms als uitlaatklep.
maar je heb het mooi verwoord zo zware dag
Keepsmiling
May 28, 2010 at 00:24Dat moet heel moeilijk geweest zijn.
15…een toch al zo moeilijke leeftijd…:-(
Je moeder leeft toch voort..in jou en je herinneringen.x
Autorijden kan heel rustgevend zijn..het gevoel van vrijheid wat je hebt…
Je hebt vanachter het stuur een paar mooie foto’s weten te maken. 🙂
Liefs
X
Terrebel
May 28, 2010 at 00:00Zelf ga ik dan een eind lopen om dan een tijdje over een brug te hangen en het water in te staren. De gemoedstoestand is zeer herkenbaar.
Als ik een auto had zou ik het misschien ook wel zoals jij aanpakken. Sterkte ermee.
Downer
May 27, 2010 at 23:35Zo’n dag en zeker op die leeftijd, vergeet je nooit meer, ook niet wat er toen allemaal door je heen ging.
(was zelf ook ongeveer die leeftijd en sprong op de fiets en sprintte naar school)
Rijden op de snelweg vind ik niet erg relaxed, muziek aan in de auto dan weer wel 🙂
Di Mario
May 27, 2010 at 22:38Zal vast een moeilijke datum blijven.
Dan kan muziek inderdaad heerlijk zijn.
Love As always
Di Mario
francky
May 27, 2010 at 22:14Radar Love in de CD speler en dan de snelweg op.
werkt verslavend.
Bertie
May 27, 2010 at 22:06Kan ik me alles bij voorstellen; snelheid, anonimiteit, tijdloosheid.
Alleen: je zou in een groter land moeten wonen.
Nans
May 27, 2010 at 21:16DAt hakt er in als je 15 bent.
Dat hakt er sowieso in….
het geluid van de motor, de rechte strepen, de concentratie en blik op oneindig??? je creeert toch iets van flow lijkt me…..
take care!
grtz
Me!
May 27, 2010 at 21:06Ik ben een echte binnendoor freak. Lekker scheuren over landwegen geeft mij een innerlijke rust. Alleen als ik ver weg moet gaan voor mij de snelwegen open. Ik rij dan ook het liefste alleen. En wonderbaarlijk, alleen het geluid van de motor is voldoende, muziek hoeft echt niet.
Renesmurf
May 27, 2010 at 21:01Dat is absoluut niks voor een 15 jarige.
Dat is absoluut niks voor niemand.
Het hou persoonlijk niet zo van autorijden, maar erg vind ik het ook weer niet.
Ik bevind me liever op de snelweg dan in de binnenstad, maar in de binnenstad is het voordeel dat ik dan vast en zeker eerder op plaats van bestemming ben.
Paul
May 27, 2010 at 20:16Toffe foto’s en erg passend bij je woorden. Rust vind ik ook op de snelweg. Je bent min of meer als een vogelvrije vogel vrij te gaan waar je gaan wilt.
klaproos
May 27, 2010 at 19:21ergens begrijp ik die rust wel die je daar vind, der is zoveel kabaal dat je je eigen denken niet kunt horen…..
kijk je uit met rijden en fotograferen ??
sterkte jongen
xxx