Vandaag had ik niet echt veel motivatie om een logje in elkaar te prutsen. Ooit schreef ik onderstaande tekst. Vandaag leek het me een mooie tijd om het eens online te gooien. Ik schreef het zodoende niet voor niets.
Kinderen bij een ex hebben is goed te doen, maar is toch net een beetje anders. Over het algemeen heb ik er overigens totaal geen probleem mee, begrijp me goed, maar je mist wel eens iets meer als de ander omdat je toch niet overal bij aanwezig kunt zijn. Ik moet er overigens ook niet aan denken om overal bij aanwezig te zijn. Uh uh, ik weet dat mijn ex dat graag zou willen, maar ‘it takes two’ om daar een goed gevoel aan over te houden. Maar ik loop bijvoorbeeld altijd achter met klassenfoto’s. Nu hecht ik niet zo heel veel waarde aan foto’s, maar het is wel leuk je kinderen op foto te hebben in allerlei stadia van hun leven.
Omdat ik denk dat ik zelf nogal wat foto’s ben kwijtgeraakt tijdens mijn verhuizing, ben ik aan het rondstruinen hier op de zolder. Zolder is overdreven trouwens, alhoewel, er staan net zoveel spullen als op een echte zolder. Er staan ook nogal wat dozen die ik in het oude huis heb ingepakt, en die heb ik niet meer open gehad sinds ik hier woon. In mijn struintocht naar, ondertussen van alles en nog wat, vond ik dingen die ik niet eens miste, maar vreemd genoeg ben je daar dan wel weer blij mee als je het ziet.
Dingen uit lang vervlogen tijden, net zoals de pennendoos, kwamen tevoorschijn. De laatste foto die van mijn moeder werd genomen voor zij op veels te jonge leeftijd overleed. De postkaart die ze me stuurde vanuit het ziekenhuis. Het raakt je toch wel ergens diep van binnen. En zo had ik ook opeens twee geboorteboekjes in mijn handen. En ook daar kreeg ik toch even een brok van in mijn keel…
31 Comments
rietepietz
September 20, 2008 at 17:59Heel mooi als je dit soort dingen terug vindt , ik snap dat het je aangrijpt , je bent niet van steen ( gelukkig zou ik bijna zeggen )
RedStar
September 18, 2008 at 11:49@ Pleeboy, Nee, dat bedoel ik niet. Maar in mijn geval, ik ben niet voor niets opgestapt natuurlijk. Dat heeft mij iig een en ander aan voordeel gebracht.
@ Leibele, Oke
@ Aukje, natuurlijk, wat had je dan gedacht? 😀
Aukje
September 18, 2008 at 09:56Je bent net een mens 🙂
Leibele
September 18, 2008 at 00:21Heel herkenbaar.
Pleeboy
September 17, 2008 at 23:44voordelen bedoel je meer vrije tijd? ik mis doordeweeks toch het normale gezinsleven dan
RedStar
September 17, 2008 at 21:30@ Henry, hehehe. dat zijn ook leuke dingen om te vinden ja 😀
@ Roosnans, Yep, zeer rijk 🙂
roosnans
September 17, 2008 at 20:41een rijk mens, zonder dat je het wist…prachtig toch! geniet en grasduin nog lekker even verder!
grtz
henry
September 17, 2008 at 20:06Ik laat mijn dozen met spulletjes nog maar even op zolder staan… Vond laatst wat gedichten en schrijfsels van jaren terug onder in een schoenendoos, dat is dan wel weer leuk! 😉
RedStar
September 17, 2008 at 19:38@ Lin, Vind ik dus ook 😀
@ Liesbeth, Ik denk er het zelfde over als Me..
@ Mya, Die brug passeerde ik al een poos geleden hoor 🙂 Je geeft een lieve reactie!
@ Roos, JA, vind ik ook. Ja joh, al jaaaaren. 😀
@ Billy, Valt best mee. Ik denk dat mensen dit logje verkeerd begrijpen.. 😉
@ Annemiek, Tuurlijk houd zoiets een gevoelige plek. Of het anders aan voelt weet ik niet. Gevoel is individueel natuurlijk. Uh, jij mag dat zeggen deze keer 😀
annemiek
September 17, 2008 at 19:18Geboorte boekjes blijven ook een gevoelig plekje behouden als je niet gescheiden bent, net als brieven en foto’s. Maar dat zal net ietsje anders voelen, denk ik…. Mooi, lief logje. (of zegt men dat niet van een man z’n blog?) 😉
Billy
September 17, 2008 at 19:14het moet best moeilijk zijn op die momenten, gelukkig gaat hier nog alles prima… ;-))
Roos
September 17, 2008 at 19:11Dat is nou het leuke van opruimen, dat je zulke dingen tegenkomt. Foto’s vind ik ook altijd leuk om terug te vinden.
Maareh, ik wist helemaal niet dat je kinderen hebt..
Mya
September 17, 2008 at 18:59Een stilte ,een gevoel na je woorden te lezen … het enige wat ik hierop kan reageren – het is goed dat je met jezelf die brug passeert …zolang ken ik je niet , heel vreemd .. maar een traan daalt neer ..
Liesbeth
September 17, 2008 at 17:21‘t roept vaak een hoop op, dat is toch wel ok en idd wat Me schrijft is wel zo
lin
September 17, 2008 at 17:01en een brok in de keel van sentiment is helemaal niet verkeerd
RedStar
September 17, 2008 at 16:27@ Wil, Das niet nodig toch?@ MC, Ik schreef dit al een poos geleden, dus dat uitzoeken/opzoeken is alweer achter de rug@ Ria, Dat zit hier wel goed hoor..
@ Happyturf, Daar gaat het hier helemaal niet om.., en zover ik weet zijn ze er niet slechter van geworden hoor 😉
Happyturf
September 17, 2008 at 15:49Een klein vraagje RedStar: hoe kijken je kinderen tegen de situatie aan? Ik bedoel, hebben zij er ook geen problemen mee?
ria
September 17, 2008 at 14:35Soms gaan de dingen anders dan je gehoopt had, dan moet moet je er maar het beste van maken…
mysterycouple
September 17, 2008 at 13:49Prachtlogje Redstar.
Terug naar oude herrinneringen roept meestal wel wat bij je op hoor. Zeker dingen als geboortboekjes, babyfoto’s etc.
Sterkte met uitzoeken van de spullen.
Wil/Rdam
September 17, 2008 at 12:29Dat brok voel ik nu ook.
RedStar
September 17, 2008 at 11:48@ Me, we hebben ze allemaal nodig
@ Plato, jouw verhaal is niet mijn verhaal.. 😉
@ Brigitte, Oke dan.. dat is toch prima?
@ Pleeboy, Yep, Je mist meer als 50 % van alle dingen, alle tijd, maar het heeft ook een voordeel natuurlijk 🙂
@ Twan, Ai, dat is minder die eerste jaren waar je het over hebt..
@ Mikelodeon, Thanks!
@ Mannie, Thanks!
@ Beobee, Ik snap geheel niets van je reactie. Maar goed, je kent me niet, dus vrij logisch mss. Maar vaak heb ik de indruk dat je de helft niet leest…
@ Hette, Wat is er aangrijpend? dat ik een foto vind, een postkaart, de geboorteboekjes?
@ Belinda, Jammer is mss iets te negatief uitgedrukt. Tenminste, in mijn geval. Ja, zulke dingen zien kan wel even wat met je doen
Belinda
September 17, 2008 at 10:45Kinderen zelf opvoeden of dat het grootste gedeelte van de tijd over (moeten) laten aan een ander is absoluut een ander dingetje. Jammer dat je daardoor niet altijd van de laatste zaken op de hoogte bent. Kan me voorstellen dat het zien van de geboorteboekjes en die kaart van je moeder je weer even liet slikken…
Hette
September 17, 2008 at 10:33Mooi log zeg. Ik kan me voorstellen dat dat heel aangrijpend is!
Beeobee
September 17, 2008 at 10:29Doe gewoon je ding.Geniet van het nu, hoe abstract het ook mag klinken.
Mannie
September 17, 2008 at 07:25Mooi blogje, kan me er wel wat bij voorstellen
mikelodeon
September 17, 2008 at 06:37Mooi blogje, ik word altijd geraakt als je over zulke persoonlijke dingen schrijft. Het haakt weer in op mijn eigen herinneringen. ‘gewoon’ mooi dus
Twan
September 16, 2008 at 23:29Ook hier heel erg herkenbaar. Een keer in de twee weken en de vakantie voor de helft. Soms iets meer, soms iets minder. Hoe het uitkomt eigenlijk. Wat pleeboy schrijft heb ik de eerste jaren meegemaakt. Toen werden ze iets ouder en gingen zeuren:)
Pleeboy
September 16, 2008 at 23:24heel herkenbaar, ze zeggen ook niet voor niks scheiden doe je van je ex maar ook van je kinderen,want je mist inderdaad een heel stukje van hun leven, vooral als de ex met alles dwarszit.
dan worden de kids altijd uitgespeeld
Brigitte
September 16, 2008 at 22:37Ik hecht ook niet veel aan foto’s en blader soms even in wat albums, maar heb het dan snel weer gehad met alles.
plato
September 16, 2008 at 21:58Zo herkenbaar Redstar. Ook ik zag mijn kinderen ooit in het busje stappen. En ik dacht: daar gaan ze. In mijn geval waren ze binnen no time weer terug en zat mijn ex in de rol die jij beschrijft. Maar ook zij sloeg zich er goed doorheen. Ere wie ere toekomt. En nu zijn mijn kinderen groot en hebben ze met beiden een goed contact. Daar kun je alleen maar dankbaar voor zijn.
Me!
September 16, 2008 at 21:15Soms zijn die emoties best wel aangenaam. Ook al treft het je.