The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home » Dijkjes en vergeven

Dijkjes en vergeven

OP de foto hierboven zie je een van de dijkjes die de Zak rijk is en waar ik gister over naar huis fietste tijdens mijn fietstocht. Ik weet het wel, op de dijken en dijkjes vang ik meer wind maar dat trap ik wel weg. Op de doorgaande polderwegen rijdt men doorgaans harder dan de toegestane snelheid en aangezien ik me het liefst niet irriteer is het fietsen over dit soort dijkjes een prima eerste keus. Daarnaast staan mijn favoriete bomen er te pronken. Een win win situatie dus.

Ik zit momenteel in een discussie verwikkeld over vergeven en loslaten. Ik vind dat vergeven en loslaten heel erg belangrijk is. Vergeven is goed voor het lichaam en de geest. Als je met pijn die een ander je aandeed blijft rondlopen, vreet dat je langzaam maar zeker op. Het veroorzaakt stress, wat slecht is voor je hart, en het kan een kettingreactie aan allerlei klachten veroorzaken. De persoon in kwestie (waarmee ik erover in discussie ben) verward daarnaast dat vergeven en vergeten, en dat zijn 2 totaal verschillende dingen. Je kunt iemand wel vergeven, maar vergeten dat er iets gebeurd is hoeft niet.

Als je moeite hebt met vergeven en loslaten, moet je opzoek gaan naar waar de pijn zit en visualiseren hoe het zou zijn zonder die pijn. Zonder pijn ben je ten alle tijden vrijer. Als je weet waar de pijn zit en je jezelf kunt voorstellen hoe het zonder die pijn zou zijn, geef je de ellende die de ander veroorzaakte terug aan die persoon maar wel op een positieve manier. Maar goed, ik ben blijkbaar niet goed in het overbrengen van dit advies want het wordt niet aangenomen. Erg jammer want met pijn er verdriet, eventueel met wrok, is nooit goed.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

23 Comments

  • Hilly Nicolay

    December 6, 2020 at 08:33

    Vergeven kost veel tijd en energie.
    Als je aan de gebeurtenis kunt terug denken zonder heftige emotie heb je je doelt bereikt.
    Vergeven is goed om weer door te kunnen.

    Vergeten, dat lukt niet altijd.

    Wat een mooie dijk om over te fietsen met al die knotwilgen.

    Fijne zondag.

  • Monique

    December 5, 2020 at 07:55

    Ik vind jouw uitleg heel mooi en helder. Vergeven is het beste, denk ik, maar het is zo moeilijk. Vooral als je heel lang slachtoffer bent geweest van iemand, dan is het de eerste stap om uit de slachtofferrol te stappen. Je leven is nu, je bent geen slachtoffer meer. De volgende stap is dan vergeving, denk ik.

  • Kakel

    December 4, 2020 at 20:48

    Ik fiets alleen maar over dit soort weggetjes en onderweg prijs ik me prijk.
    Sommige dingen kan ik niet vergeten. Kón ik het maar.

  • rietepietz

    December 4, 2020 at 16:11

    Met pijn en verdriet leven is niét altijd op te lossen met vergeven want soms vált er niets te vergeven waar je pijn en/of verdriet van hebt. Wrok is inderdaad wél iets dat uit jezelf komt door iets dat verwijtbaar is aan anderen. Dáár kan vergeven inderdaad helpen om de wrok weg te werken, vergeten hoeft dus niet, mag eigenlijk zelfs niet in zo’n geval want waarschijnlijk heb je iemand dan verkeerd ingeschat en daar kun je dan beter rekening mee houden, ook een soort van “leren van je fouten”.

  • Morgaine

    December 4, 2020 at 07:38

    Ik zeg precies hetzelfde tegen mensen, het kan je gewoon ziek maken zelfs, loslaten en vergeven zijn heel erg belangrijk. Wrok loslaten en liefde en licht sturen werkt zoveel beter. Maar dan ook nog! JEZELF vergeven, dat is misschien wel belangrijker nog dan anderen te leren vergeven, en dat is hier een issue nog.. met Liefste, dat hij zichzelf niet kan vergeven voor bepaalde dingen, het zijn hele zware dingen, maar had ik maar, als.. die woorden, heb ik lang geleden geschrapt, het is gebeurd, en het is het nu! Dus het is in het nu, dat je het moet accepteren en vergeef jezelf! Laat het los…. vergeten zal nooit kunnen als je telkens opnieuw wordt geconfronteerd, dat hoeft ook niet, maar wel vergeef jezelf…

    X

  • ZON-nebloem

    December 4, 2020 at 06:24

    ik zie heel graag knotwilgen, het is dan ook een mooie weg , ik zou er zeker ook eens gaan fietsen
    mss als het weer mag, want ik blijf voorlopig thuis in de buurt
    en ik ken dat probleem, het lukt je niet bij iedereen…
    -Een @->- voor jou.

  • marjolijn1

    December 4, 2020 at 05:43

    Mooi plaatje, van het weidse Zeeuwse land.
    Vergeven en vergeten, twee verschillende zaken, maar verbonden met elkaar.

  • Rebbeltje

    December 4, 2020 at 00:21

    Het zijn ook wel mooie bomen en vangen ook wel wind, ook al zijn ze niet hoog.
    De omschrijving van vergeven en vergeten weet je hier anders wel heel goed weer te geven.
    Vergeven is mooi, maar vergeten is van een andere orde
    Groetjes

  • Renesmurf

    December 3, 2020 at 22:48

    Vergeven is altijd het beste, vergeten gebeurt niet, maar wegstoppen kan wel. Het leven gaat door, we moeten verder, niet mank voortgaan als dat niet hoeft. Goed praten is niet verkeerd.

  • די מריו

    December 3, 2020 at 21:45

    Het heeft niets te maken met hoe jij het overbrengt, maar wel hoe die ander het opneemt. Vergeven is iets moois als je dat kunt.
    Ik geef je groot gelijk om over de dijken te fietsen, daar is het uitzicht toch mooier.

    Love As Always
    Di mario

  • logbankje

    December 3, 2020 at 21:41

    Het werkt therapeutisch om zo in de ruimte te fietsen.
    Hier scheurt men soms zelfs met de auto het fietspad op, ach de stad.
    Vergeven is goed, dan ben je in balans met jezelf.
    Vergeten vind ik lastiger, is ook een waarschuwing voor de toekomst om eventueel met de zelfde mens om te gaan.
    Advies wordt wel gehoord, maar past soms niet bij de gedachten van de ontvanger. Hans

  • terrebel

    December 3, 2020 at 20:45

    Het aanvaarden van een situatie is vaak heel moeilijk. Als je in staat bent lering te trekken uit de situatie is dat heel mooi. Ben zelf aan het oefenen met het aanvaarden van emoties. Zowel die van mijzelf als die van de ander. Iedereen mag voelen wat hij of zij voelt. Waar het om gaat is hoe je er uiting aan geeft. Als er liefde in het spel is, is – in mijn ervaring – vergeven minder moeilijk dan wanneer het bijvoorbeeld gaat om een werksituatie. Veel sterkte, wijsheid en begrip toegewenst, John!

  • klaproos

    December 3, 2020 at 20:42

    je moet dat ook kunnen hé, sommige mensen staan zó énorm op je hart, dat zijn levenslange blauwe plekken die pijn doen,
    vergeven kan ik wel vergeten….. da’s weer wat anders,loslaten… vind ik héél erg moeilijk, pas nog over zitten praten met een vriendin…
    hóe doe je dat ???
    je foto is geweldig mooi john, mooi paadje

  • Suskeblogt

    December 3, 2020 at 19:00

    Vergeten moet niet. Wat gebeurd is is gebeurd. Daar kan je niets aan veranderen.
    Vergeven en loslaten moet kunnen. Wrok is negatieve energie die je kapot maakt.

  • mizzD

    December 3, 2020 at 18:47

    Natuurlijk is vergeten heel wat anders dan vergeven.. heb die uitdrukking eigenlijk nooit begrepen. Ik kan sommige dingen echt nooit vergeten.. maar dat wil niet zeggen dat ik er geen vrede mee heb.. of dat ik de persoon in kwestie niet vergeven heb. Het kan béide denk ik.. vergeven of vrede mee hebben. Soms heb je ook beide schuld aan iets gehad en als je er dan later vrede mee hebt hoe dingen gelopen zijn, heb je waarschijnlijk gewoon jezélf vergeven. En dan laat je het los.

  • Regenboogvlinder

    December 3, 2020 at 18:34

    Hoe erg je gekwetst bent zal elk mens ook anders ervaren. Sommige mensen stappen er heel gemakkelijk overheen en laten het heel makkelijk los. Anderen weer niet. Ik kan wel vergeven… in zoverre dat ik er zelf geen last meer van heb en tevreden ben over de situatie zoals die nu is. Maar vergeten? Nee, dat kan ik niet…

  • Renske

    December 3, 2020 at 18:05

    Een mens kan pas loslaten als het zo ver is. Sommige mensen hebben daar een lange tijd voor nodig en anderen kunnen het goed. Het ligt er ook maar net aan hoe emotioneel je geraakt bent. Het enige wat je kunt doen is blijven herhalen totdat het ‘kwartje’ is gevallen.

  • Wildcard

    December 3, 2020 at 17:35

    Ik snap wat je wilt zeggen, maar iets loslaten vergt nu éénmaal tijd (bij mij toch)
    Da’s niet van de ene dag op de andere dik in orde.
    Vergeven? Dat valt te bezien in de context van hoe erg dat is wat m’n je aangedaan heeft. Ik zeg altijd dat mensen die vergiffenis willen of dingen vergeven willen door een ander, bij God moeten zijn en niet bij mij.