Voor een ouder person zorgen die aan bed gekluisterd is valt niet mee. Ik heb me regelmatig achter m?n oren gekrabd. Laat ik daar maar gewoon heel eerlijk in zijn. En ?s avonds tegen tienen kon ik geen pap meer zeggen.
Gelukkig hoef ik het niet constant te doen, en ben ik inmiddels alweer redelijk bijgekomen. Ik had totaal geen inspiratie om te loggen, en eerlijk gezegd had ik de laatste 2 dagen moeite om er aan te beginnen.
Dat klinkt misschien erg vreemd, want loggen is voor mij tegenwoordig niets meer dan een kleine update uit mijn dagelijkse leven, maar de aanzet om weer wat te typen vergde meer inzet dan ik verwacht had.
Onder: Poes lag de gehele tijd te praten/mauwen. Dus bek open, bek dicht. Ik kreeg het niet voor elkaar om hem met zijn bek open vast te leggen. Toen ik mijn camera daar voor had ingesteld hield hij zijn bek. lol
klikken = groot
14 Comments
gerdaYD
May 22, 2013 at 09:47Die ogen, jongen, die ogen… het heeft niks dat je ‘m niet met de bek open vast kon leggen, dit is alvast een knappe foto!
Ik kan het geloven dat je geen pap meer kon zeggen bij dat mooie vrijwilligerswerk van jou… en ook dat je achteraf wat moeite hebt om te bloggen, na zo iets ben je volledig op! Gewoon veel uitrusten nu en wat bekomen.
oma
May 21, 2013 at 23:28Ha John,
Een eerlijk verhaal en zorg is ook zwaar hoeft niet mooier gemaakt te worden.
Ach je logjes komen wel weer, eerst even naar je eigen lichaam luisteren, ben je erg goed in heb ik begrepen.
We mochten niet mee luisteren van poes, ze had het met je te doen. oma
Ren?Smurf
May 21, 2013 at 23:15ja, loggen is iets bijzonders he, toch wel. Soms gaat het als vanzelf en soms is het wat uitproberen en soms is het een poes die miauwde. En een hond die blaf zei!
Francky
May 21, 2013 at 22:16toen ik me een tijdje geleden moe en uitgeblust voelde kon ik ook niet meer loggen.
Na een tijdje kwam het terug en nu gaat het al weer veel beter.
Gelukkig had ik mijn gezin en poezen om me er weer bovenop te helpen.
Di Mario
May 21, 2013 at 20:50Kom maar weer gewoon op krachten en dat loggen komt wel weer. En is je zeker niet in je kouwe kleren gaan zitten. En katten doen zelden wat het baasje wilt. Dat vind een kat niet erg. Zolang het baasje maar doet wat het katje wilt.
Love As Always
Di Mario
rietepietz
May 21, 2013 at 19:37Zo’n zorgtaak moet je eigenlijk langzaam ingroeien, z?ker als het niet je” normale doen” is.
Ook het in een andere omgeving bezig zijn maakt het lastig, je bent zelf alles meestal ?nders gewend en ook dat vraagt veel energie! Helemaal niet gek dus dat je even uitgeteld was.. Maar met de poes op schoot kom je wel weer op verhaal 😉 .
inge
May 21, 2013 at 19:07als je poes met de bek open op de foto wilt zetten, moet je een stukske vers vlees meenemen, dan lukt dat wel. ^^
Marjolijn
May 21, 2013 at 18:21Voor iemand moeten zorgen is fysiek en mentaal zwaar, zeker als degene bedlegerig is.
Poes zit nu wel mooi op de foto..!
Joris
May 21, 2013 at 17:14Hallo John,
Tja dieren hebben vaak hun eigen willetje. Net wanneer je denkt een leuke foto te kunnen nemen, veranderen ze vaak hun houding. Nu ja, eigenlijk gebeurt dat ook bij de mensen. Zoals je zegt, voor iemand zorgen kan inderdaad heel belastend zijn, vandaar ook het respect voor diegenen werkzaam binnend de zorgsector. Velen zijn na jarenlange dienst opgebrand, alleen, de stomme politiekers die het voor het zeggen hebben, snappen het niet. Ze zouden de mensen nog wat langer aan het werk houden in dat soort omstandigheden. Rust dus maar eens goed uit en neem het er maar van.
Terrebel
May 21, 2013 at 15:51Een blogstukje schrijven is gelukkig niet verplicht, John!
Kom gerust even bij van de inspanningen.
(Maar laat het wel even weten als je een mooi plaatje tegenkomt!)
Kay
May 21, 2013 at 15:24Jij bent er weer dat is het wat telt.
Iemand die hier graag komt, toont geduld …
al duurde dat dan lang en word ik dan wel eens ongerust 🙂
begrijpelijk, je was even uitgeblust
maar nu kan jij er weer tegenaan
en ik weet zeker dat sommige oudjes jou nu al missen .
Liefs met een …
Sjoerd
May 21, 2013 at 14:32Die beesten willen nooit zo blijven liggen als jij dat wil…En het verzorgen van een bedlegerige is nooit makkelijk, petje af…
ria
May 21, 2013 at 12:52Het kost ook geestelijk veel energie. Joop lag een paar dagen in het ziekenhuis, dus ver van m?jn bed, maar toch ben je er heel de dag mee bezig.
lin
May 21, 2013 at 12:37hee John, ik snap wel dat je lurp was om tien uur ‘s avonds. Jasper heeft een periode op een bed in de kamer gelegen, toen hij aan beide heupen om de beurt geopereerd moest worden. De dagen duurden lang, want ver weg mocht ik niet van hem. Nu is Jasper natuurlijk erg gehandicapt en kan hij niet praten, we hebben zo samen ons harmonische samenzijn….meestal he, er gaat wel eens iets mis..hahaha…Toch maakt dat het minder zwaar. Ook het geen inspiratie hebben om te bloggen herken ik. Zulke dagen zijn niet echt spannend te noemen al geven ze veel mooie momentjes.
Poes heeft toch even mauwend een punt gemaakt bij je. Hij staat er mooi op! Fijne dag John!