The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home » De hand perikelen

De hand perikelen

Afgelopen woensdag, 1 september, had ik mijn afspraak met de chirurg in het ziekenhuis. 2 augustus had ik al een verslag gekregen via de mail, en dat verslag stemde me niet echt vrolijk. Eigenlijk had ik dat gesprek gewoon eerder moeten hebben, en dat verslag niet, maar goed.
Ik had een goed gesprek met de arts. Ik heb op de meeste van mijn vragen antwoord gekregen, behalve op de vragen waar de arts zelf ook geen antwoord op wist. Waarom waren de breuken in mijn hand niet eerder opgevallen bij eerdere scans bijvoorbeeld. De arts was daar overigens zelf niet verantwoordelijk voor, want hij was daar niet bij betrokken. Wel kon hij op de scans die hij erbij had gepakt zien dat het wel zichtbaar was, en dat verval al was ingezet, 6 jaar geleden.

We hebben wat opties besproken, waarvan optie niets doen geen optie is voor mij. Dan raak ik in de toekomst namelijk mijn hand kwijt. Er is ook een lichtpuntje. Niet al mijn bot is aangetast door de breuken, en er zit op een deel nog kraakbeen. Ik heb gekozen voor een operatie. De arts wil dat ik na de operatie en revalidatie van de hand/pols weer gitaar kan spelen, en daarom komt er een plaat in, gaat een deel weg wat vervangen wordt, en de operatie duurt ongeveer 2 uur, onder plaatselijke verdoving. Met deze optie krijg ik weer bewegelijkheid in de hand, en word ik pijnvrij.

Gister ben ik verschijnende keren gebeld door het ziekenhuis. Het apotheek servicepunt, de anesthesioloog, de opnameplanner, en de intakeverpleegkundige namen contact met me op, maar de operatie komt sowieso niet voor 19 oktober, maar kan zeker nag een halfjaar op zich laten wachten. Er zijn namelijk wat operaties in te halen vanwege de coronacrisis.

Zenuwachtig? ja, maar ik kan niet wachten tot het achter de rug is.

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

19 Comments

  • mizzD

    September 11, 2021 at 16:56

    Dat klinkt eigenlijk best wel positief, die operatie en wat het oplevert.. maar ja.. het moet allemaal nog wél gaan gebeuren en ook dat er niks tegen zit. Keep the faith! 😉

  • Haba

    September 9, 2021 at 07:11

    Goede morgen John, ik kan me voorstellen dat je er tegenop ziet, maar als alles goed verloopt en je pijnvrij bent, zal je er blij mee zijn dat het eindelijk achter de rug is.

  • Diana

    September 8, 2021 at 21:18

    Het vooruitzicht dat je hand straks wordt geopereerd en dan na verloop van tijd je hand pijnvrij is, is iets om naar uit te kijken. Voor je het weet is het zover en schrijf je een blog over hoe goed de operatie is verlopen. Het komt allemaal goed. Dat gun ik je!

  • logbankje

    September 8, 2021 at 20:47

    Gelukkig is de operatie een goede optie, zeker naar de toekomst toe.
    Helaas nu een wachtlijst, maar je staat wel ingeplant. Hans

  • Sjoerd

    September 8, 2021 at 20:31

    Het biedt je in ieder geval een perspectief. Dat je er tegenop ziet mag duidelijk zijn, niemand gaat graag onder het mes…

  • klaproos

    September 8, 2021 at 20:11

    oh jasses… wat is dat balen maar John aan het einde van de tunnel is licht en hoor ik al gitaarklanken, positief blijven, dat maakt veel goed,
    leuk is anders maar het is niet anders h’é,
    sterkte jongen

  • rietepietz

    September 8, 2021 at 18:02

    Wat fijn dat er toch nog vooruitzichten zijn dat je gitaar kunt blijven spelen en ik snap wel dat je de operatie maar liever achter de rug zou hebben. Wel een slechte zaak dat er destijds niets met die breuken gedaan is. De enige verklaring die ik kan bedenken is dat je destijds zó zwaar gewond was dat andere zaken urgenter waren en men niet al te veel verder keek.
    Toen mijn moeder jaren geleden met een hersenbloeding werd opgenomen nam men pas na 2 weken notitie van haar pijnklachten aan haar pos die gebroken bleek te zijn.

  • Ria van Felius

    September 8, 2021 at 16:14

    Je zult toch blij zijn als het achter de rug is denk ik, jammer dat het nog een tijdje gaat duren, maar ook weer een geluk is dat het niet dringend en levensbedreigend is.

  • Rebbeltje

    September 8, 2021 at 14:46

    Dat snap ik kan je weer vooruit kijken als het gedaan is…
    En ja pijnvrij zou een mooi resultaat zijn.
    Blijft vreemd dat deze dr het wel ziet op de foto’s/scans en het toen niet naar boven kwam.
    Maar goed daar heb je nu niks aan…duim voor je dat het spoedig zal zijn.
    Groetjes

  • Renske

    September 8, 2021 at 14:46

    Met andere woorden, er zijn toen behoorlijk wat fouten gemaakt. Jij zit dan nu met gebakken peren. Niet leuk, maar gelukkig is er dan toch een oplossing. Weliswaar d.m.v. een operatie. Hopelijk lukt dat dit jaar nog. En hopelijk lukt het allemaal zodat je straks weer pijnloos gitaar kunt spelen.