The Author

John

John

#Blogger #Photography in its own particularly way #Metal lover #Design #building the body the natty way. #Android lover #Microsoft fanboy #Content Creator #Mijn hond Bentley

Verified Services

View Full Profile →

Home » Dag lieverd
Weblog

Dag lieverd

 / September 5, 2013

Na 17,5 jaar mijn grote witte vriend te zijn geweest heb ik net mijn trouwste katmaat moeten laten inslapen.
Een tumor onder de tong…. Ik was helemaal stuk toen ik het hoorde, en nu nog.
Dit gaat even duren vrees ik. Het voelt alsof er iets uit me gesneden is. Hij was al die tijd dat ik het leuk had, het zwaar had, niet kon lopen, weer op klauterde, fun had, de liefde bedreef, lag te slapen, aan het eten was, … altijd was hij bij me. Liep mee met het uitlaten van de honden..

Rust zacht lieve lieve vriend..
klikken= groot = lief
Cat

Ik schrijf niet om iets vast te leggen, maar om beter te zien wat er al was. Vaak zit betekenis in kleine momenten die je pas opmerkt wanneer je vertraagt. Dit is geen plek van conclusies, maar van kijken, twijfelen en soms begrijpen. Wat betekent het om mens te zijn, en wat mogen we onderweg niet kwijtraken?

Random Posts

Stil staan

August 30, 2018

Plantje, een update

May 19, 2018

Feest

May 9, 2018

37 Comments

  • Joris

    September 10, 2013 at 13:57

    Hallo,
    Het is nooit aangenaam om van een trouw huisdier afscheid te moeten nemen. Maar door het dier te laten inslapen heb je het waarschijnlijk een pijnlijk einde bespaard. Een huismaatje zien lijden heeft absoluut geen enkele zin. Hoe pijnlijk dit ook moge wezen, je hebt zeker de juiste beslissing genomen. Het verwerken van dit verlies zal inderdaad een tijdje duren, maar gelukkig kan je enkele leuke herinneringen behouden en koesteren.

  • Kay

    September 10, 2013 at 13:08

    Hoi Star … en meteen schieten woorden te kort.
    Sterkte bij dit verlies, geef alle mooie momenten een fijne plaats
    en de mindere ook om later toch met een goed gevoel op terug te kijken.
    Het beste

  • Haba

    September 9, 2013 at 18:30

    En God vroeg de geest van de kat, Ben je klaar om naar huis te komen? Ja zeker, helemaal, antwoordde de dierbare ziel En, als kat, weet je dat ik heel goed in staat ben Om voor mezelf te beslissen.
    Ga je dan mee? Vroeg God. Straks, antwoordde de engel met snorharen maar ik moet langzaam gaan want mijn mensenvrienden hebben het moeilijk Want weet je, ze hebben me nodig.
    Maar begrijpen ze dan niet, vroeg God Dat je ze nooit zult verlaten? Dat jullie zielen met elkaar verstrengeld zijn? Voor altijd? Dat er niets wordt geschapen en niets verwoest? Het is er gewoon…voor eeuwig en altijd.
    Dat zullen ze later wel begrijpen Antwoordde de prachtige kat Want ik zal hun hart in fluisteren Dat ik altijd bij ze ben.

  • Marlou

    September 9, 2013 at 10:39

    Dag John,

    zou er een kattenhemel bestaan?
    bestaat er een hemel?
    Ik weet het allemaal niet, en jij ook niet.
    Maar ‘t zou mooi zijn, als jouw grote witte vriend nu in de Eeuwige Jachtvelden is.
    En daar zo nu en dan naar beneden kijkt en jou ziet en begint te spinnen…

    Dagdag… hou je haaks…
    Marlou

    .

  • Mirjam Kakelbont

    September 7, 2013 at 21:32

    Ach…je trouwe, harige maatje is niet meer. Je liefst vriend. Mijn hond is al 20 jaar dood, maar ik weet nog hoe ik me voelde toen ze er niet meer was.
    Sterkte! Je bent een echte dierenvriend, want lijden heb je hem bespaard.
    Liefs Kakel

  • Ren?Smurf

    September 7, 2013 at 12:42

    Sterkte er mee.
    Ik weet hoe je je voelt, en toch ook weer niet.
    Liefde is iets moois, en de dood zo ontzettend hard.
    Na het verdriet komt de dankbaarheid, maar je moet eerst het verdriet tot je nemen.
    Zuur, pijnlijk, sterkte…

  • gerdaYD

    September 7, 2013 at 07:24

    Ben ik wat te vroeg voor een nieuw log of slaap je lekker uit? In elk geval wordt het nog een zware dag voor jou h? lieve Redstar, zo’n immens verdriet verwerk je nu eenmaal niet een twee drie. Sterkte jongen en ik hoop dat je het een plaatsje in je hart zal weten te geven…

  • jager

    September 6, 2013 at 21:37

    Ook negen katten levens raken eens op, helaas gaat dat met katten wat sneller.
    Triest is het altijd wel, het verlies van een trouwe kameraad. Sterkte.

  • Haba

    September 6, 2013 at 11:22

    Ach Ster, ik heb in april mijn kleine zwarte poes in moeten laten slapen, door precies hetzelfde, een inoperabele tumor onder de tong. Ik heb de dierenarts thuis laten komen, omdat ik haar de stress van het reismandje enz. niet meer aan wilde doen. Ze is in Heinkenszand gecremeerd , maar ik mis haar nog steeds, nu kijk ik met argusogen naar mijn oudste , zij was 13, hij is 15.
    Man wat ga je dat dier missen, zo triest om zo’n moeilijk besluit te moeten nemen. Maar je hebt hem lijden bespaard, verhongeren en niet meer kunnen drinken, dat gun je je dier niet.
    Ik wens je sterkte met dit verlies van een maatje.

  • Marlou

    September 6, 2013 at 11:05

    Dag John,

    ach… wat een droevig bericht…
    Ik weet zeker, dat die mooie witte een fijn leven gehad heeft bij jou.
    En dat je hem niet onnodig laat lijden vind ik mooi en goed.
    Ja… dat bewijst eens te meer, dat je voor het dier hebt gekozen en niet voor jezelf.

    Sterkte… we voelen allemaal met je mee…
    X, Marlou

    .

  • Chantal

    September 6, 2013 at 08:52

    Lieve John, als geen ander weet ik hoe het is om je maatje te verliezen… ik leef met je mee. En met deze foto heb je een mooi monument achtergelaten. Sterkte!!!

  • gerdaYD

    September 6, 2013 at 08:19

    Ooo lieve Redstar, als fervent kattenliefhebster leef ik met je mee… wat een verdriet moet je nu wel hebben, dit wordt een hele brok om te verwerken… STERKTE!
    Maar wat een mooie foto plaatste je hier boven, een schitterende herinnering aan aan trouwe vriend…

  • ollie

    September 6, 2013 at 06:28

    Al bij al wordt het een deel van je gezin ! Het is maar een dier zeggen sommigen , maar je wordt daar zo gehacht aan ! Pralientje is ook aan een tumor geopereerd geweest en is nu weer de ouwe , hopelijk kan ze nog haar oude dag beleven !
    Ja John je zal vele keren naar haar plaatsje die nu leeg is kijken ! Heb ik ook met Anatool de kater beleefd !

  • Albert y Mara fotoblog

    September 6, 2013 at 03:30

    Dit is een vreselijk bericht John. Allereerst gecondoleerd en ik wens je voor de komende tijd heel veel sterkte. Je zult je vriend nooit vergeten. Dat hebben wij met ons katje Mischou die we op 13 december 2012 hebben moeten laten inslapen. We hebben er nog een speciale log aan gewijd. http://albertymara.blogspot.com.es/2012/12/in-memoriam-ons-katje-mischou-is-er.html
    Er zijn van die momenten dat we zo maar aan haar moeten denken.
    Nogmaals sterkte John, ook namens Albert.
    Lieve groeten Mara

  • Hans

    September 5, 2013 at 23:01

    Als je zolang samen door het leven gaat is het gemis groot.
    De reacties die men heeft als je hond en kat uitlaat, liefde delen en nagels in je been.
    Voel met je mee John, veel sterkte met het verlies van je vriend. Hans

  • Sjoerd

    September 5, 2013 at 20:46

    Oh men, dat doet pijn. Ik ben toen ik mijn Juultje heb laten inslapen, huilend naar huis gelopen en ben dagen brak geweest. Ik wens je heel veel sterkte met dit verlies.