Van de week las ik bij Chantal op haar weblog over brand. Een echte grote brand waarbij alles verloren gaat. Alles weg. Verbrand, en alleen een beetje verkoolde troep wat rest. De meeste mensen lijkt het vreselijk alles te verliezen. Dat lijkt ook een logische gedachte.
Ik raakte ooit alles wat ik had kwijt. Al het materiele wat we rondom ons heen hadden verzameld en opgebouwd was weg. Het deed me veel minder dan ik verwachte. Ik was blij dat het alleen materiaal was. Alles kan namelijk erger. Alle herinneringen zitten in je hoofd.
Toen ik mijn ongeluk kreeg, raakte ik een deel van mijn herinneringen kwijt. Gaten waren in mijn geheugen geslagen. En dat vind ik wel erg. Heel erg. Spullen kun je vervangen. Verloren herinneringen door een trauma komen misschien terug. Maar vaak ook niet. Bij mij is het laatste het geval. Misschien dat ik daarom in zijn geheel niet meer materialistisch ben. Ik voel me daar wel goed bij eigenlijk.
klikken = groter
24 Comments
mya
March 31, 2012 at 14:54<3 een hartje omdat ik deel in wat je schreef x
Paul
March 29, 2012 at 12:50Ik zie veel reacties hier, en velen kennen je niet. Ik weet hoe je in het leven staat en hoe je zover gekomen bent. En je hebt het er soms niet makkelijk mee dat je geheugen je een paar flinke gaten heeft gegeven.
Chantal
March 29, 2012 at 08:15Alles in perspectief, ja, het kan altijd erger, maar als je dat niet hebt meegemaakt, dat is dit wel erg. voor jou snap ik heel goed hoe erg dat moet zijn geweest… en ook daar kom je weer mee in het reine denk ik, op termijn… dus alles relatief
ZON-nebloem
March 29, 2012 at 07:43als ik dit lees weet ik dat ik al wel wat verloren ben en veel heb achtergelaten, maar gelukkig niet in een brand….
klaproos
March 29, 2012 at 06:54kan ik me voorstellen redstar,
ik kan moeilijk afstand doen van dingetjes die ik gekregen heb, en gek genoeg zou voor mij een brandje wel een mooie opruiming geven , maar nee daar mag je niet mee spotten,
ik moet gewoon z? gaan opruimen….
een deel van je herinneringen kwijt is ook h??l erg,
dat lijkt me nog erger …
Marjolijn
March 29, 2012 at 05:54Vreselijk is het om alles kwijt te raken, dat geldt voor lijf en leden, maar ook van persoonlijke bezittingen.
Albert y Mara fotolog
March 29, 2012 at 00:54Ik heb je log met een wat beklemmend gevoel gelezen. Snap je een beetje waarom?
Kwijt raken op wat voor manier dan ook is verschrikkelijk, zeker als ik kijk naar de oorzaak bij jou. Dat je er zo open over praat. Respect John. Hoop echt nog eens dit jaar samen met Mara te ontmoeten op het Zeeuwse land. De planning is jouw kant op te gaan.
Groetjes
Albert
Laurent
March 28, 2012 at 22:28Bizar lijkt me dat ja, dat er dingen zijn waarvan je weet dat je ze zou moeten herinneren maar dat dat ineens weg is. Ja, van sommige dingen heb je het gevoel dat ze veel persoonlijke waarde hebben, maar misschien als je ze echt kwijtraakt dat het dan wel meevalt.
oma
March 28, 2012 at 21:58Ha John,
Ben het met je eens, je geheugen is een rijke bron.
Zelf problemen met het kortetermijn geheugen, is eigenlijk minder erg.
Foto’s helpen wel dingen te herinneren. oma
linda kwakernaat
March 28, 2012 at 21:52ja , als je er zelf nog bent ,
ook al ben je niet meer compleet,
dan sta je anders in het leven.
ria
March 28, 2012 at 20:00Materialisme is denk ik toch iets anders dan dierbare zaken kwijtraken.
Redstar
March 28, 2012 at 20:03Klopt, maar het staat wel met elkaar in verbinding. Alle dierbare bezittingen raakte we ook kwijt namelijk. Ik denk dat je hier pas echt over mee kunt praten als je al eens alles kwijt bent geraakt. Em als je gaten in je geheugen hebt zoals ik. Pas dan begrijp je mss wat ik bedoel.
lin
March 28, 2012 at 19:39mooi relaas wat je aan het denken zet…….wijs geworden door veel ervaringen, dat ben je….
Wil/Zizy
March 28, 2012 at 19:33Ben het helemaal met je eens .. wat de materiele zaken betreft.. behalve de foto’s en wat dierbare dingen van mijn zoon die ik heb bewaard vanaf zijn geboorte.. van ieder leeftijd iets.. Het lijkt mij heel erg je geen dingen te kunnen herinneren .. soms weet ik ook iets niet…meer en dan kan ik peinzen wat ik wil .. het komt niet naar boven.. en dan plots zegt iemand iets of zie je een foto of iets anders.. en dan is het net of er een chippie open gaat … en weet je het weer .. maar bij gebeurt dit niet…. over die speciale periode dan,, ja lijkt mij echt niet leuk .
Mooie foto weer John xxx
Henry
March 28, 2012 at 17:02@John: ja ik begrijp het! Bedankt voor je uitleg. Ik hoop altijd maar dat domme vragen niet bestaan! 😉
Henry
March 28, 2012 at 16:24Oja Mooie foto erbij. Was ik vergeten te vermelden!
Henry
March 28, 2012 at 16:22Je zet me aan het denken John! Maar zit toch nog met vragen. Natuurlijk wil je al je dierbare herinneringen behouden en in jouw geval ben je er een aantal kwijt. Zwarte gaten zoals je zelf al schreef. Maar hoe zit dat dan? Je bent herinneringen kwijt, alleen als je je niets herinnert weet je dan wel wat je kwijt bent? Is het zo iets van .. Ik ben jaren terug daar en daar geweest, maar wie er nog meer bij waren weet ik niet meer? Kun je iets wat je niet meer herinnert ook missen als je niet weet wat en welk gedeelde je mist? Lastig h? .. Snap je wat ik bedoel? 😉
Redstar
March 28, 2012 at 16:44Het is meer zoiets als je wat kunnen herinneren en opeens houdt daar iets op. Een gesprek hebben over iets van vroeger, en opeens houdt er iets op. Ik beschrijf dat als grote zwarte gaten. Ik ben een paar jaar kwijt. Ik kwam pas zelfs iemand tegen waar ik schijnbaar veel mee optrok jaren geleden. Die persoon kan ik me in zijn geheel niet meer herinneren.
Snap jij wat ik bedoel? 😉
En thx voor je compliment 😉
ollie
March 28, 2012 at 15:45Het moet vreselijk zijn dat je je iets niet meer kan herinneren. Een vroegere vriend van me die een hersenbloeding had gekregen was ook zijn verleden kwijt , maar heeft vele delen teruggevonden door dingen uit zijn jeugd terug te zien , die zijn geheugen opwekte ! Denkt dat het snijd langs vele kanten !
Di Mario
March 28, 2012 at 15:21Ik moet er natuurlijk niet aan denken. Maar je hebt gelijk. Als je dierbare er maar zijn en wat je nog in je hoofd hebt zitten. Dat is toch het belangrijkste.
Love As Always
Di Mario
renesmurf
March 28, 2012 at 15:20Het blijft lastig, vergelijken wat het ergste is.
Maar toch, alles kwijt zou ik vreselijk vinden, maar het kan natuurlijk erger, dat altijd.
En uiteindelijk sterven we, dus dan is alles weg.
Naar vooruitzicht, maar aan de andere kant ook wel een opluchting.
jager
March 28, 2012 at 15:04Dat is ook de reden dat ik nu mijn fotoboeken aan het inscannen ben. De rest van de spullen kan ik altijd opnieuw aanschaffen, dus daar hecht ik minder waarde aan…
Sjoerd
March 28, 2012 at 14:54Zolang er geen doden of gewonden bij vallen kan alles vervangen worden. Dat wat ik aan foto’s heb gemaakt staat elders in backup.
zuster_klivia
March 28, 2012 at 13:49Ik zou ook niet rouwig zijn om mijn spullen. W?l om foto’s, tekeningen van Jill, dat soort emozaken. Ik ben banger om mijn dierbaren kwijt te raken.