Op de knie?n in het rubber. De rubberen knielappen nat van het zweet. Dikke gele eeltlagen op de handen. Gespannen onderarmen van het slaan met de hamer, het vastpakken van de klinkers. De geur van de verbrande diesel uit de uitlaat van de shovel, die in het zandbed heen en weer rijdt om deze gereed te maken voor een nieuwe laag klinkers. Het geluid van de stenenschraper, als een bijna volcontinu gerammel, om de harde resten van de klinkers af te schrapen. Vlagen sigarettenrook van de oppermannen, die hun shagjes oproken tot de vuurkopjes als brandende puistjes op hun nicotineverkleurde lippen priemen. De zang van straathamers, elk hun eigen geluid, elk afgeslepen door de hand die er mee slaat. Een stramme rug aan het eind van bijna elke dag. Een bijna niet te evenaren vrijheid, maakt het leven van een straatmaker naast hard en zwaar bijna romantisch.
Ik heb nog wat souvenirs uit de periode dat ik in de wegenbouw werkte en ook nog een paar jaar staatmaker was. Naast de kleine gouden straathamer, een paar knielappen, en mijn straathamers, blijkt er ook een stukje steen in mijn hand te zitten. Dit stukje steen gaan ze er binnenkort uithalen, door een klein sneetje te maken vlak onder mijn duim.
Het zit ingekapseld maar begint een beetje lastig te worden nu. Zo zie je maar. Mijn hand als tijdcapsule. Ik moest weer even terug denken aan een geweldige periode uit mijn leven. De vrijheid in de buitenlucht, de vrijheid van een buitenbaan.
32 Comments
rietepietz
March 5, 2008 at 21:49Een goede stratenmaker is goud waard op het moment want ….. wie is er nog bereid een zo zwaar beroep , dat helaas vaak weinig aanzien heeft , te leren .
Ik heb altijd bewondering voor mensen die de hele dag in zo’n lastige houding zwaar werk kunnen volhouden .
Het is wel een prachtig verhaal geworden .
Succes met de “operatie” aan je duim , groetjes , Riet
Chantal
March 5, 2008 at 10:00Inhoudelijk dan even: een baan in de buitenlucht klinkt mij wel heel fijn, maar ik vrees dat ik toch vooral een lente/zomermens zou zijn. De natte herfst en koude winters werk ik toch liever binnen. Ik heb wel respect voor wegenbouwers. Ze werken vaak onmogelijke uren, zoals in het weekend en ‘s nachts, als het minder druk is op de weg. En de risico’s die ze lopen zijn ook niet mis. Ik weet niet of het salaris ernaar is, maar ze verdienen wat mij betreft een goed loon voor deze baan. Of ze het krijgen, ik weet het niet, heb er geen inzicht in.
RedStar
March 5, 2008 at 02:08@ Hanscke, zwaar was het wel in die jaren. Het schijnt nu wel iets beter te zijn..
hanscke
March 5, 2008 at 00:15Je hebt een hel mooi beeld neergezet, maar ik blijf het als een heelzwaar beroep zien.
RedStar
March 4, 2008 at 23:35@ Leibel, ik moet er niet aan denken..
@ Patrick, Yep, dat klopt 😉
@ Liesbeth, Ja die show ken ik, maar ook de straatmaker an zee show 😉
@ Aukje, 🙂 uh bij karin?
@ Nick, Heerlijk gewoon, en vrij 🙂
@ Bolus, 🙂 ik geloof je direct..
Bolus
March 4, 2008 at 23:05Ben meer een stratemaker op zee.. 🙂
NickN
March 4, 2008 at 22:35Dat is een behoorlijk zware baan maar wel altijd lekker in de buitenlucht
Aukje
March 4, 2008 at 21:32Ik ga je stijl herkennen 🙂
Kon niet missen.
Liesbeth
March 4, 2008 at 19:53De stratenmakeropzeeshow hihi,die kan je misschien ook nog herinneren,schiet even in mijn gedachten..
maar ook dat het een echt een supermooi vak is en creatief,alleen erg zwaar natuurlijk, dat zeker
Patrick
March 4, 2008 at 19:52Zo als het vroeger ging of heel veel jaren terug hadden ze veel last van der rug.
Leibele
March 4, 2008 at 19:04Hoe zouden de handen van de Hunnebedbouwers eruit hebben gezien?
RedStar
March 4, 2008 at 17:56@ Mikelodeon, Het moest de letter naast de K zijn op mijn toetsenbord. Het staat er niet mooi zo ..
Mike(lodeon)
March 4, 2008 at 17:35@ Redstar: Fraaie verschrijving dat ‘bezieken’;-)
RedStar
March 4, 2008 at 16:28@ Twan, Wegenbouwen is een mooi vak 🙂
@ Me, Niet precies nee..
@ MArtin, Geen idee joh. Er zat altijd wel wat, maar had er geen last van 🙂
nu wel 😉
@ Pleeboy, Heel vel baantjes valt best mee. maar ik heb wel aan wisseling gedaan 🙂
@ Coos, 😀 zachte afwashanden hahaha ja dat thuiswerken is best te doen 🙂
@ Frank, Ik zou ook zo terug gaan, maar dat is geen optie meer..
@ Steve, Hehehe idd maar goed ja..
@ Mikelodeon, Het is idd niet al te best voor het lichaam. Maar dat zijn meer baantjes niet. Ja, wat beziekde me 😀
@ Hette, Wel erg scheef??? dat is geen compliment hoor…
@ Belinda, Het is idd mooi, en zwaar ja..
@ Inge, Elk vak heeft zijn charme volgens mij.. 🙂
@ Ria, Precies, en het zit nu wel in de weg..
@ Mannie, Bijna hehehe bijna 🙂
@ Jager, wees blij man. dat loopt volgens mij niet..
@ Blankie, Yep, de rug en de knie slijten behoorlijk in dat vak. Metselen was volgens mij ook enorm zwaar..
@ Aukje, 🙂 Dat steentje is nu niet leuk meer. Geef mij maar een glazenbol met sneeuw 🙂
Roos
March 4, 2008 at 16:17Je hebt het ook wel heel romantisch beschreven..
Aukje
March 4, 2008 at 15:19Sommige souveniertjes zijn leuk.
Steentje in de hand is wat minder, maar niet onoverkomelijk.
Ga vanaf nu heel anders naar straatmakers kijken 🙂
bl@nkie
March 4, 2008 at 14:48Ik heb ook nog een tijdje in de bouw gewerkt, vreemd als ik daar nu op terug kijk. Ieder beroep heeft dan wel weer zijn charmes. Het werk van een straatmaker is/was fysiek wel een van de zwaardere, veel knie en rugklachten wat ik me kan herinneren uit die tijd…
Chantal
March 4, 2008 at 13:52[@ Chantal, dank voor de tip. Het is toch wat zeg. Maar een beetje inhoudelijk reageren zou fijn zijn]
jager
March 4, 2008 at 12:01Nou da’s ook niet het makkelijkste beroep fysiek gezien…en dan nog een stukje steen meeslepen in je duim…Toe maar! Ik heb in mijn dienst tijd ook veel buiten gewerkt en dat mis ik met mijn huidige kantoor baan ook wel, gelukkig heb ik geen raket in mijn been hangen, hahaha 😉
Mannie
March 4, 2008 at 11:57Je zou bijna stratenmaker worden 😉
ria
March 4, 2008 at 11:45Zoiets kan je maar beter kwijt zijn. De herinnering blijft toch wel 😉
inge
March 4, 2008 at 11:38en ik sta even stil bij het werk aan de weg ; ) en bijna elk vak heeft zo z’n positieve en negatieve kanten. ik heb jaren schoongemaakt en ondanks dat ik van te voren dacht och en wee en nee (maar het betaalde zo goed en handige uren voor naast m’n studie) heb ik er veel pret gehad ?n veel geleerd !
Belinda
March 4, 2008 at 11:28Je hebt het vak als stratenmaker po?tisch omschreven. Het is een mooi maar zwaar vak!
Hette
March 4, 2008 at 11:12Hmm en als die klinkers eenmaal liggen, komt er iemand achter dat ze wel erg scheef liggen en dan begint het weer van voor af aan (dat was tenminste het geval toen ik nog in Antwerpen woonde tijdens de examenperiode).
Mike(lodeon)
March 4, 2008 at 09:36Haha, je laat het idd zeer romantisch klinken maar ik weet dat het keihard werken is en niet best voor je lijf. Maar jij neemt wel heel erg letterlijk een stukje van je vorige job mee in je leven. “Thumbs up” voor de ingreep in elk geval 😉
Steve
March 4, 2008 at 08:48Het zou eerlijk gezegd niks voor mij zijn, wegenbouwer. Het is maar goed dat mensen zo verschillen, want wie zou anders de wegen bouwen?
Frank
March 4, 2008 at 04:13heb zelf ook nog een paar jaar als stratenmaker gewerkt. Prachtig beroep vond ik het! Als m’n rug het zou toelaten zou ik het zo weer doen.
Frederic alias Coos
March 4, 2008 at 03:37En heb je nu, zoals mezelf, piano-vingers? Heerlijk, dat thuis werken…
Pleeboy
March 4, 2008 at 02:57dus vroeger had je eelt op je handen
volgens mij heb je vroeger hel wat baantjes gehad en afwisseling als ik zo lees
Martin
March 4, 2008 at 02:03Je kon inderdaad in die tijd wel makkelijk je stress wegmeppen..maar hoe is het mogenlijk dat je daar dan niet eerder last van hebt gehad?
Me!
March 4, 2008 at 01:40Dat soort werk levert in ieder geval geen stress op
Twan
March 4, 2008 at 01:20Je bent wegenbouwer geweest. Dat vind ik altijd een mooi zicht:)