Ik denk dat ik misschien wel tot een van de laatste in de westerse wereld levenden behoor die nog niet naar Prison Break had gekeken. De serie startte in 2005 en ik kreeg al zo vaak te horen dat ik die serie echt moest zien. Nee echt, de moeite waard, je zal het gaaf vinden. Maar ja, 5 seizoenen…dat vond ik altijd een behoorlijke opgave. Op TV volgde ik het sowieso niet, ik ben niet van het serie volgen op TV, maar via Netflix kan het natuurlijk gewoon wanneer je het zelf wilt.
Omdat ik niet constant bezig ben, al lijkt dat soms misschien zo op mijn blog, en omdat ik het een klein beetje rustiger doe tot ik geopereerd ben aan mijn hand\/pols, ben ik maar eens begonnen aan de serie.<\/p>\n\n\n\n
Het idee voor het verhaal werd bedacht door een vrouwelijke collega van Paul Scheuring. Zij dacht aan een verhaal waarin een man zich liet opsluiten in een gevangenis, om met iemand anders te ontsnappen. Scheuring zag iets in het verhaal, maar moest het nog helemaal uitwerken om er een televisieserie van te maken. Wiki<\/em><\/p>\n\n\n\n Zonder er doekjes om te winden moet ik bekennen dat ik het een geweldige serie vind. Ik heb me voorgenomen om niet meer dan 2 afleveringen achter elkaar te kijken, dat is anderhalf uur, dus net zo lang als een film zonder reclame. Er zit van alles in, zoals spanning, drama, een klein beetje romance tussen de gevangenis dokter Sara Tancredi<\/strong> en de gevangene Michael Scofield<\/strong>. <\/p>\n\n\n\n