Op de vraag of ik tegen 22.00 langs wilde komen om rond een stookje te zitten en wat gitaar te spelen reageerde ik negatief. Met negatief bedoel ik dus dat ik nee zei. Natuurlijk kwam gelijk de vraag waarom dan niet. Simpel. Ik lig om 22.00 hoogstwaarschijnlijk al te ronken. Ja, saai dus blijkbaar. Kijk, ik lig niet tot 10.00 uur of later op mijn bed. Ik ben er doorgaans al uit voor dat de krantenjongen zijn kranten die hij moet rondbrengen heeft ontvangen, zelfs nu ik een probleem heb met mijn linker SI-gewricht. Als ik dan om een uur of elf in de avond of later pas naar bed ga, word ik een van de vijanden van Rick Grimes uit de Walking Dead. Weinig zin in eerlijk gezegd. Niets lekkerder dan vroeg in bed en er weer vroeg uit. <\/p>\n\n\n\n
Trouwens, de problemen met mijn SI-gewricht zijn al een eind weg. De medicatie al afgebouwd, en vandaag had ik mijn eerste fysio sessie nog wel. Helemaal voor niets ging ik niet volgens de fysio, want ondanks dat ik zelf al elke dag oefeningen deed voor mijn rug en was blijven bewegen, wilde hij me sowieso even nakijken. Ik heb tenslotte zo mijn mankementen overgehouden aan het auto-ongeluk waar ik in 2002 bij betrokken was. Morgen ga ik weer volledig sporten en dan is het precies een week geleden dat ik bij de huisarts zat. Het voordeel als je je eigen lichaam kent en ernaar luistert is zo groot.<\/p>\n\n\n\n