Laatst bijgewerkt op 19 September 2008.<\/p>
Woensdag bracht ik weer iemand van het dorp naar het revalidatie-centrum in Goes, en bleef wederom een uurtje wachten in de auto. Ik weet dat ik ook wel binnen kan wachten, maar daar wordt ik dan weer iets teveel geconfronteerd met de kwetsbaarheid van de mens. Een kwetsbaarheid die ik zelf ondervonden en overwonnen heb. Ik heb daar niet altijd evenveel behoefte aan dus.
\nZo zit ik in de auto een beetje muziek te luisteren, een beetje spelen met de geluidsinstellingen van mijn JVC, als ik wat zie bewegen in mijn ooghoek. Ik draai me een beetje om te kunnen zien wat er gebeurt, en ik zie een vrouw met een geestelijk gehandicapte grote meid naar de daar aanwezige fietsenstalling lopen. Ik hoor wat gerommel en de vrouw haalt een fiets te voorschijn voor de geestelijk gehandicapte vrouw, en komt even later weer tevoorschijn met een fiets voor haarzelf. Beiden stappen ze op, en de vrouw fietst weg.
\nIk denk nog, dat gaat niet goed. Hoe kun je nu een geestelijk gehandicapte op een gewone fiets zetten? Twee seconden later zie ik haar twee keer een rondje draaien, en omvallen als een dominosteen. Als je niet geestelijk invalide bent, probeer je jezelf te beschermen tijdens een val, maar zij viel gewoon echt als vallen bedoelt is.<\/p>\n
De begeleidster had niet in de gaten dat haar te begeleiden pati?nt gevallen was, dus ik riep haar terwijl ik uit mijn auto klauterde om me om de gevallene te gaan bekommeren. Veel kon ik niet doen. Ze deed alsof ze me niet hoorde, en ze was loei en loei zwaar.?
\nAchteraf bleek dat de gehandicapte meid een bewoonster was van een vleugel van psychiatrisch ziekenhuis Emergis. Alles wat ik gezien heb, vond ik ronduit belachelijk. De gehandicapte lag daar ruim een half uur op straat. Een geestelijk gehandicapte zet je niet op een gewone fiets om haar te laten fietsen maar op een aangepaste driewieler of zo, en je zorgt er volgens mij voor dat er een begeleider bij is die van aanpakken weet mocht er iets gebeuren…<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Laatst bijgewerkt op 19 September 2008.Woensdag bracht ik weer iemand van het dorp naar het revalidatie-centrum in Goes, en bleef wederom een uurtje wachten in de auto. Ik weet dat ik ook wel binnen kan wachten, maar daar wordt ik dan weer iets teveel geconfronteerd met de kwetsbaarheid van de mens. Een kwetsbaarheid die ik…<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_coblocks_attr":"","_coblocks_dimensions":"","_coblocks_responsive_height":"","_coblocks_accordion_ie_support":"","_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[1],"tags":[148],"class_list":["post-1040","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-redblabla","tag-persoonlijk","main-post"],"yoast_head":"\n